สำหรับคนอื่น ๆ อาจบางที่เป็นเรื่องยาก แต่ในดงหลวง กับเป็นเรื่องง่ายที่เราจะรู้จักกันและกอดกันได้ด้วยความสุข

หลังจากที่ได้นอนพักเอาแรงหนึ่งวัน ก็เริ่มออกมาป่วนได้อีกแล้ว ... 

การที่เราจะได้รู้จักคนสักคนและได้กอดใครสักคน สำหรับคนอื่น ๆ อาจบางที่เป็นเรื่องยาก แต่ในดงหลวง กับเป็นเรื่องง่ายที่เราจะรู้จักกันและกอดกันได้ด้วยความสุข ความเข้าใจ และมีจุดมุ่งหมายเดี่ยวกันคือ สร้างความสุขให้แก่ตนเอง  แก่กันและกัน และแก่สังคม ได้เรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้น ในอดีต และนำมาใช้คิด ปรับปรุงวิธีการและต่อยอดในอนาคต

   

ได้รับการเคาะสมองจาก เล่าฮู (ดร.แสวง) มุมมองที่แตกต่าง วิธีการที่แตกต่าง แต่ก็เปี่ยมด้วยพลังที่จะทำงานเพื่อสังคม .... ได้รับงานที่จะต้องกับไปคิดต่อว่าจะทำอย่างไรดีกับการศึกษา ให้เรียนรู้ และเข้าใจในความเป็นจริงมากขึ้น จากท่านครูบา ....

ได้รู้จักหมอสุธี (คนชอบวิ่ง) ถึงแม้นว่าจะอยู่สองแควเหมือนกัน แต่ก็พึ่งรู้จักกัน ได้แง่คิดมุมมองในระดับมหภาพ ที่ต้องกลับไปคิดอีกหลายรอบ... กับทีมงานพิษณุโลก สองแควที่น่ารักมากๆ

ได้ลปป. กับพี่สิงห์ป่าสัก ที่อยากจะคุยด้วยมานาน กับทีมจากกำแพงเพชร ที่ผมจะมีปัญหาไปให้ช่วยอีกเยอะครับ... ได้รู้จักแผ่นดินที่ไม่ยอมให้ลูก ๆ ลืมชาติกำเนิดของเผ่าพันธุ์ ...

ได้รู้จักครูอ้อยที่ได้เห็นลีลาการวาดตัวอักษรลงบน blog แล้วอยากเจอตัวจริง คุณสมนึก ที่วาดศิลป์บนกระทะ ผัดหมี่โคราชที่อร่อยเด็ด จริง ๆ <p>ได้รู้จักตัวป้าแดง  หนุ่ม ๆ จากเมืองปาย  นายสายลม (สองเรา) ที่มีลีลาการร่ายกลอนเป็นเอก จริง ๆ </p><p> </p><p>                                เบื้องหลังฝูงช้าง</p>ได้รู้จักเจ้องุ่น คนสวย  ที่ทำอาหารได้อร่อยสมคำร่ำลือ  คุณเสือ ที่ไม่ใช่เสือ 555... <p>พี่เปลี่ยน(เป-ลี-ยน) เจ้าบ้านอีกคนที่น่ารัก ทำงานด้วยใจ และความสุขที่ได้จากการทำงานและอื่น ๆ อีกมากมายที่ไม่สามารถเขียนได้หมด </p>    <p>ขอบคุณครับพี่บางทราย พี่เปลี่ยน และทีมงานที่ช่วยจัดงานเฮฮาศาสตร์ครั้งนี้ได้อย่างประทับใจ ... </p><div style="text-align: center"></div>  <p> </p>