Electrical Current
กระแสไฟฟ้า (I) เป็นอัตราการไหลของประจุไฟฟ้าในตัวนำโลหะ ประจุที่ไหลเป็นอิเล็กตรอน (อนุภาคที่มีประจุเป็นลบ) เหตุที่ไหลไปได้เนื่องจากความต่างศักย์ไฟฟ้า ระหว่างจุด 2 จุดในสนามไฟฟ้า ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีความต่างศักย์ไฟฟ้า เพื่อให้มีกระแสไฟฟ้า วงจรไฟฟ้าเป็นวงปิด ประกอบด้วยแหล่งความต่างศักย์ไฟฟ้าและอุปกรณ์อื่นๆที่ให้กระแสไหลผ่าน
ในทางไฟฟ้า กระแส (current) หมายถึง กระแสไฟฟ้า (electric current) คือ การไหลของอิเล็กตรอน ตัวอย่างของกระแสไฟฟ้า ได้แก่ ปรากฏการณ์ฟ้าผ่า, ลมสุริยะ (ทำให้เกิดแสงเหนือ-แสงใต้) คนส่วนใหญ่คุ้นเคยกับกระแสไฟฟ้าในรูปของการไหลของอิเล็กตรอนในตัวนำ เช่นในโลหะเป็นต้น ในวิชาอิเล็กทรอนิกส์นั้น กระแสไฟฟ้าหมายถึงการไหลของอิเล็กตรอนผ่านตัวนำและอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ตัวต้านทาน และยังหมายถึงการไหลของไอออนในแบตเตอรี่ และการไหลของโฮลภายในสารกึ่งตัวนำด้วย
ความสัมพันธ์ระหว่างกระแสไฟฟ้า กับประจุไฟฟ้า
สัญลักษณ์ที่ใช้แทนปริมาณกระแสไฟฟ้า (ปริมาณประจุไฟฟ้า Q ที่ไหลต่อหน่วยเวลา T) คือ I ปริมาณกระแสไฟฟ้าที่ผ่านพื้นที่ภาคตัดขวางใดๆ (เช่น ภาคตัดขวางในลวดทองแดง) นิยามจาก ปริมาณประจุไฟฟ้าที่ผ่านพื้นที่ผิวในหน่วยเวลา
โดยที่ Q เป็นปริมาณประจุที่ผ่านพื้นที่ผิวหนึ่งในช่วงเวลา T ในสมการข้างบนเป็นค่า กระแสไฟฟ้าเฉลี่ย I ถ้าเวลา T เข้าใกล้ศูนย์ สามารถเขียนความสัมพันธ์อีกแบบในรูป กระแสไฟฟ้าขณะใดขณะหนึ่ง (instantaneous current)
