ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้ไปลอนดอน ตอนที่ 2

ภาพสัญลักษณ์อังกฤษ

[เขียนเมื่อ 3 มี.ค. 2553 22:49 น. 3 มี.ค. 2553]

อิอิอิ งามหลายก้า โอคะอะซังกางสุดสวย

[ปิยะธิดา นิ่ม มีศิล]

อยากไปด้วยอะนะ แต่ไม่รุว่าจะมีโอกาสไหม เงินไม่ใช่ปังหา ปังหาอยู่ที่อยากไปกะฮะฮ่ะกวางมากกว่า สักวันคงจะได้มีโอกาศขอให้พระดปรดอวยพรลูกด้วยเทิด ในหลายๆเรื่องที่ลูกอย่ากให้มันสมหวังในเรื่องของ ฮะฮ่ะกวาง คนนี้....................................

[ปิยะธิดา นิ่ม มีศิล]

ขอขอบคุณพระเป็นเจ้า ที่พระองค์ทรงโปรดประทานพรให้ลูกได้รู้จักกับคนที่ดีที่สุด( ในโลก )และ ขอบคุณที่ทรงทำให้ลูกได้รู้จักรักที่บริสุทธิ์

ขอบคุณพระองค์ที่ทรงอวยพรลูก ให้ลูกได้มีโอกาสเขาเรียนในโรงเรียนที่ดี ได้เกิดมาในครอบครัวที่ค่อนข้างพร้อมจึงทำให้ข้าเจ้าไม่ต้องลำบากเหมือนคนอื่น และ ขอบคุณที่ได้ให้โอกาสดีๆที่ให้ข้าพเจ้าได้รู้จักกับครูกวาง (อาจจะฟังดูนำเน่านะแต่ก็พูดออกมาจากใจจริงๆ) ครูกวางเป็นคนใจดี น่ารัก และ เจ้าระเบียบ (มากๆๆๆๆ) ข้าพเจ้ารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆครูกวาง รู้สึกอบอุ่น และ ข้าพเจ้าก็รู้สึกปลอดภัย (อาจจะดวงมั๊ง) เหมือนข้าพเจ้าได้อยู่ใกล้ๆแม่ ข้าพเจ้าไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรที่ทำให้ข้าพเจ้ารู้ผูกสึกพันธ์กับครูกวางมากขนาดนี้ (คงเคยเป็นแม่ลูกกันมาก่อนมั้ง ฟังดูหลงตัวเองเนาะ) แรกๆข้าเจ้าก็รักครูกวางแบบหวังนู่นนี้ แต่เมื่อ ได้ฟังเรื่องราวของพระเป็นเจ้าหรือพระแม่มารีที่ครูกวางชอบเล่าให้ฟัง ความคิดนั้นก็เปลี่ยน มันทำให้ข้าเจ้าได้รู้ว่าการที่เรารักใครโดยไม่หวังอะไรเลย มันจะเป็นความสุขที่สุด เป็นรักที่บริสุทธิ์ที่สุด และตอนนี้ข้าพเจ้าก็มีความสุขมากที่ได้รักครูกวาง ถึงแม้ว่าครูกวางจะไม่รักข้าพเจ้าเลยข้าพเจ้าก็ไม่เสียใจเลย(แต่ก็แอบคิดนิสนึง) คำว่า "แม่" สำหรับข้าพเจ้านั้นเป็นคำที่ยิ่งใหญ่ แล้วก็ไม่ใช่จะเรียกใครได้ทั่วไป เพราะมันหมายถึงผู้ที่ให้ชีวิตเรา ถึงแม้ว่าครูกวางจะไม่ได้เป็นผู้ให้กำเนิดข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าก็พร้อมที่จะมอบคำๆให้ครูกวางโดยที่ไม่มีเงื่อนไขใดเลย ข้าเจ้าไม่ได้ต้องการเงินทอง หรือ ทรัพย์สมบัติมากมาย ขอแค่ได้เป็นส่วนนึงของชีวิตและครอบครัวของครูกวางก็พอ อาจจะเป็นไปได้ หรือ ไม่ได้ แต่ตอนนี้ข้าพเจ้าแค่อยากให้ครูกวางรัก และ เมตตาข้าพเจ้า ให้เหมือนลูกแท้ๆ อยากเรียกครูกวางให้เต็มปากว่า "แม่" เรียกให้ทุกคนได้รู้ ไม่ใช่เรียกแค่ตอนส่งข้อความ หรือ ส่งการ์ด เท่านั้น ข้าพเจ้าขอสัญญาว่าข้าพเจ้าจะรัก และ เคารพครูกวางตลอดไป และ ขอสัญญาว่าจะดูแลครูกวางให้เหมือนกับที่ข้าพเจ้าจะดูแลแม่ของข้าพเจ้า จะไม่ทำให้ครูกวางเสียใจ หรือ ผิดหวังในตัวข้าพเจ้า

สุดท้ายนี้ขอพระเป็นเจ้าได้โปรดรับฟังคำวิงวอนของลูก ให้ลูกได้สมปารถนาด้วยเทิด(ขอให้สมหวังไว้ๆด้วยอิอิอิ)

ที่กล้าเขียนขนาดนี้ก็เพราะว่ารู้ว่าครูกวางไม่ได้เข้ามาอ่านถามแล้ว แต่สักวันนึงพระคงเห็นใจ และดลจิตดลใจให้ครูกวางอ่านมัน และ นิ่มก็จะดีใจที่ได้บอกทุกสิ่งทุกอย่างกับครูกวาง

[เขียนเมื่อ 12 ก.ค. 2553 23:00 น.12 ก.ค. 2553]

ถ้าครูกวางได้เข้ามาอ่านบทความนี้ ก็คงต้องขอให้ประอวยพรนิ่มด้วย แต่ถ้าครูกวางไม่ปลื้มก็ขออย่าให้ครูกวางโกรธนิ่มเลย ก็แค่อยากบอกความในใจก็เท่านั้นเอง (แต่ถ้าได้ดั่งใจหวัง ก็ต้องขอขอบพระคุณพระผู้เป็นเจ้า ที่พระองค์ทรงเมตตา แล้วลูก็จะขอสัญญาว่า จะเป็นคนดี จะไม่ดื้อ จะพูดเพราะๆ จริงๆนะ)

[เขียนเมื่อ 10 ม.ค. 2554 12:58 น.10 ม.ค. 2554]

ครูกวางเป็นคนดีที่น่าชื่นชมจริงๆครับ สมควรได้รับการยกย่องเช่นนั้น