เย็นวันที่ ๑๖ ต.ค. ๕๐ ผมไปที่มูลนิธิเพื่อนช่วยเพื่อน ซึ่งอยู่ในบริเวณสันติอโศก ถนนนวมินทร์ เพื่อไปบันทึกเทปทีวี ของมูลนิธิสื่อสร้างสรรค์ ในรายการ “ทุกข์ปัญหาชีวิต สุขทุกข์ของชีวิต” ที่มีเป้าหมาย “เผยแพร่ประสบการณ์ของผู้ที่ดำรงตนมุ่งมั่นทำสิ่งดีเพื่อผู้อื่น แม้จะมีปัญหาอุปสรรคก็ไม่ท้อถอย เพราะเข้าใจความจริงที่ว่าชีวิตย่อมมีสุขและทุกข์ สามารถอยู่เหนือสิ่งเหล่านี้ได้ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้ชม มีกำลังใจทำสิ่งที่ดี ให้สังคมนี้เกิดสุขศานติ” รายการนี้เผยแพร่ทางสถานีโทรทัศน์เพื่อแผ่นดิน (FETV) และทาง ASTV
ท่านจันทร์ หรือสมณะเพาะพุทธ จันทเสฐโฐ เป็นผู้ดำเนินรายการ มีผู้ร่วมรายการ ๒ คนคือ คุณจุฬา สุดบรรทัด ผู้จัดการฝ่ายบริหารทั่วไป มูลนิธิสื่อสร้างสรรค์ และผม
เป็นการไปคุยกันสบายๆ โดยไม่ต้องเตรียมตัว ไม่ต้องแต่งหน้าหวีผม ห้องบันทึกเทปก็จัดง่ายๆ ตากล้องและฝ่ายเสียงเป็นหนุ่มสาวอาสาสมัครทั้งสิ้น และจบการศึกษาสูงๆ ระดับบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ
เริ่มด้วยคำถามว่าในการทำงานต่างๆ ผมมีวิธีคิดให้เกิดความสุขอย่างไร ผมเล่าว่า ในการทำงานทุกอย่างผมจะตั้งเป้าหมายว่าจะพยายามทำให้ได้ผลดีกว่าที่คนทั่วไปทำกัน โดยจะศึกษาทำความเข้าใจงานนั้นอยู่ตลอดเวลาว่าคุณค่าที่แท้จริงของงานนั้นคืออะไร แล้วค่อยๆ หาทางทำให้เกิดผลในระดับคุณค่านั้น แค่ทำความเข้าใจคุณค่าก็สนุกแล้ว เพราะเราไม่ได้ทำคนเดียว เราพูดคุยปรึกษากับเพื่อนร่วมงานด้วย แค่นี้ก็ได้เพื่อน ได้มิตรร่วมอุดมการณ์ และได้โจทย์มาทำ ในลักษณะที่เมื่อเกิดผลดีเพียงเล็กน้อยเราก็มีความสุข เกิดปิติสุข เพราะเป็นผลงานที่ไม่ธรรมดา
ผมมีหน้าที่เล่าเรื่องหรือเล่าความคิดของผม ท่านจันทร์ทำหน้าที่ถาม ซัก และเล่านิทานประกอบ ผมโม้เรื่อง “เป้าหมายรายทาง” กับ “เป้าหมายปลายทาง” และบอกด้วยว่าเป็นคำของ ศ. สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ เรื่อง “การตีความ” “การมองจากหลายมุม” สรุปรวมแล้วผมคุยเรื่องการปฏิบัติชีวิตภายใต้หลักการ CAS – Complex Adaptive Systems หรือ Chaordic Life นั่นเอง
วิจารณ์ พานิช
๑๗ ต.ค. ๕๐
