เรื่องของสุขภาพดี เป็นสิ่งที่ ทุกคนปรารถนา โดยเฉพาะคนที่อยู่ในวัยกำลังทำงาน หากสุขภาพไม่ดี  ก็จะพาให้หน้าที่การงาน ถดถอยลงไปด้วย   

ครูอ้อย  เป็นคนหนึ่งที่จัดอยู่ในประเภทสุขภาพพอใช้  อาจจะเป็นเพราะ  เมื่อตอนยังเล็ก  ได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี  ประกอบกับตัวเอง  เป็นคนที่รักษาสุขภาพอนามัย พอสมควร  จึงไม่ค่อยได้มีอาการเจ็บป่วย 

นอกจาก  อุบัติเหตุและความชรา....

ระยะนี้  ครูอ้อยอาจจะเร่งรัดตัวเองจนเกินไป  ในเรื่องการรักษาสุขภาพ  เพราะครูอ้อยไม่ค่อยมีโอกาสและเวลา 

ดังนั้น  เมื่อมีทั้ง 2 อย่างครบ คือโอกาสและเวลา  เจียดมาเพียงเล็กน้อย  เช้าและเย็น  วันละ ไม่ถึง ครึ่งชั่วโมง  ครูอ้อยรู้สึกว่า...สบายตัว  อย่างเช่นวันนี้  เป็นวันหยุด  ครูอ้อยไปที่สวนรถไฟ  คนอื่นนำรถเข้าไปจอด  ต้องเสียค่าบริการ  รถคันละ 10 บาท  แต่สำหรับครูอ้อย...อืมมมม. เป็นภรรยา  ถือว่า..เป็นครอบครัวรถไฟ  จึงเข้าออกได้โดยไม่ต้องเสียค่าบริการ 

ครูอ้อยไปเดินรอบสนาม  แล้วก็นำรถไปตลาด  เพราะจะไปหาคุณพ่อตามบันทึกเรื่อง.....กดโทรศัพท์ก็ไม่หายคิดถึง ..

ลครูอ้อย ซื้อ โจ๊ก 2 ถุงมาฝากคุณพ่อคุณแม่  ซื้อสลัดไข่ 2 ถุง  ซื้อข้าวเหนียว  หมูและเนื้อฝอย  1 ชุดใหญ่ฝากลูกสาว  น้ำเต้าหู้ทรงเครื่อง 3 ถุงฝากทุกคน   คั่วกลิ้งรสชาติซูดส์ฝากน้องสาว  และก็  โยเกิร์ต  อีก 1 โหล  ..

ในขณะที่ซื้อของก็รู้สึกว่า...ปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ  แต่ครูอ้อยก็อดทน  ปกติแล้ว  ครูอ้อยจะไม่ลำบากเรื่องนี้นัก  เพราะอดทนได้  

แต่วันนี้  อาจจะเป็นเพราะสุขภาพของครูอ้อยดีขึ้น  การขับถ่ายจึงดีขึ้นตามด้วย 

อูย..จะทนไม่ไหวแล้ว   ครูอ้อยรีบขับรถ  ซึ่งวันนี้  โชคดีที่การจราจรไม่ติดขัด...ไปได้เรื่อยๆ  ครูอ้อยอดทน  จนกระทั่งมาจอดรถหน้าบ้านคุณพ่อ  ..และไม่ถือของลงจากรถ  รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปเลย...

เมื่อเสร็จธุระ  ครูอ้อยจึงไปที่รถ  หยิบสิ่งของมาหาคุณพ่อ  ...คุณพ่อแอบถามคุณแม่ว่า...ไปดูลูกซิ  ทำไมเข้าห้องน้ำช้าจัง...

คุณแม่บอกกับครูอ้อยว่า....คุณพ่อคิดถึงครูอ้อยมาก  อยากให้มาเร็วๆ  ครูอ้อยก็ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน  วางสิ่งของทุกอย่าง....ถามคุณพ่อว่า...อยากทานอะไรก่อน  คุณพ่อบอกว่า...ทุกอย่าง..อิอิ  คุณพ่อน่ารักจริงๆ

คุณพ่อชวนครูอ้อยคุยหลายเรื่อง....เช่นเรื่องไปทำบุญที่วัด   พระท่านเทศน์เรื่องชายชราอายุ 72 ปี  มาทำบุญที่วัด  หน้าตาไม่เสบย  พระท่านก็ถามว่า...เป็นอะไรโยม...ชายชรา  ตอบว่า...รู้สึกไม่ค่อยสบายตัว  

คุณพ่อเล่าไปยิ้มไป  และบอกกับครูอ้อยว่า  พระรูปเดียวกันนั้นถามคุณพ่อว่า...อายุถึง 70 ปีหรือยัง    ความจริงคุณพ่ออายุ 75 ปี แล้ว  แต่พระยังถามว่า..คุณพ่ออายุ 70 ปีหรือยัง  แสดงว่า..คุณพ่อยังดูแข็งแรง  ไม่เท่ากับอายุ 

คุณพ่อดีใจมาก  เป็นเพราะคุณพ่อรักษาสุขภาพได้ดี  หมั่นไปหาหมอตรวจสุขภาพเสมอ 

ส่วนคุณแม่ก็มีเรื่องเล่าว่า..ไปหาคุณหมอโรคกระดูก  คุณหมอบอกว่า...กระดูกคุณยายบางมาก    เวลานั่งลุก  ต้องค่อยๆนั่งนะ  

ครูอ้อยมีความสุขกับคุณพ่อคุณแม่มากทีเดียว  ที่รู้จักรักษาสุขภาพตามวัย   ไม่ได้ทำตัวให้เป็นที่ลำบากใจกับลูกหรือหลานเลย...

ครูอ้อยมีความสุขมากเลยค่ะ  ที่ไปหาท่านนี้  ก็ไปเรียนให้ท่านทราบว่า  ครูอ้อยกับครอบครัวจะไป   มุกดาหาร 

คุณพ่อ   ถามว่า...สวยไหม  ครูอ้อยก็เลยตอบว่า..ลูกก็ไม่ทราบค่ะ  แล้วจะถ่ายรูปมาให้คุณพ่อดูนะคะ 

ส่วนลูกสาวคนที่สองนั้น    ครูอ้อยก็ได้ไปส่งที่บริษัทที่ลูกทำงานด้วย ...ใกล้บ้านคุณพ่อคุณแม่นั่นล่ะค่ะ .....เธอไม่ค่อยพูด  และไม่จุกจิก  เติบโตเป็นผู้ใหญ่มากเลยค่ะ...

ครูอ้อยมีความสุข  ขับรถกลับมาบ้านคนเดียว...รถไม่หนาแน่นนัก  เผลอแผล็บเดียวก็มาถึงบ้าน...นี่ครูอ้อย..ใจลอยอีกแล้ว...