....ทำให้ผู้อื่นเห็นว่ารางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลเป็นรางวัลใหม่ ซึ่งมิได้เดินตามรางวัลโนเบลหรือรางวัลอื่น....
****************************************
ปาฐกถาเรื่อง
“รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล” โดย ศาสตราจารย์นายแพทย์ณัฐ
ภมรประวัติ
ตอนที่ 6
ในการเสนอชื่อผู้ที่สมควรได้รับรางวัลต่อที่ประชุมกรรมการมูลนิธิฯ
ครั้งแรกนี้ ผมรู้สึกว่ากรรมการมูลนิธิฯ
บางท่านมีข้อข้องใจว่าเหตุใดทั้งสองท่านจึงได้รับการเสนอชื่อ
ซึ่งต้องมีการอธิบายเป็นเวลานาน
และทำให้ผมเห็นว่าความคิดของคณะกรรมการรางวัลนานาชาตินี้มีความห่างไกลกับความคิดของกรรมการมูลนิธิฯ
บางท่าน
ซึ่งจะต้องระมัดระวังอย่าให้แตกต่างกันมากนัก
คณะกรรมการของมูลนิธิฯ
บางท่านจะคิดในแนวที่ว่ารางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลเป็นแบบรางวัลโนเบลของประเทศไทย
ซึ่งจะเป็นรางวัลสำหรับงานชิ้นใดชิ้นหนึ่งที่มีความยอดเยี่ยม
แต่มิได้คิดถึงการใช้ประโยชน์เท่าใดนัก
แต่คณะกรรมการรางวัลนานาชาติคิดถึงการใช้ประโยชน์เป็นเรื่องใหญ่และอาจจะพร้อมที่จะนำความคิดใหม่เข้ามาใช้
ทางปฏิบัติของผมอันหนึ่งที่จะแก้ไขในเรื่องนี้ก็คือ
ทำให้ผู้อื่นเห็นว่ารางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลเป็นรางวัลใหม่
ซึ่งมิได้เดินตามรางวัลโนเบลหรือรางวัลอื่น
เราพยายามที่จะให้รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลมีเอกลักษณ์
ของรางวัลและมีคุณค่าเฉพาะ
ซึ่งแตกต่างจากรางวัลอื่นไปตามสมควร
ในสหรัฐอเมริกามีรางวัลอยู่รางวัลหนึ่ง
ซึ่งเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย เขามีจุดหมายที่ซ่อนเร้นอยู่อย่างหนึ่งคือจะพยายามให้รางวัลกับบุคคลซึ่งเขาคิดว่าจะไปได้รางวัลโนเบลต่อไปและเขาจะภูมิใจมาก
ถ้าทายถูก
ซึ่งมีผู้พยายามนำความคิดนี้มาให้คณะกรรมการรางวัลนานาชาติผู้หนึ่งแต่ไม่สำเร็จ
เพราะท่านมีภรรยาซึ่งทุพพลภาพ
ท่านจึงไม่อาจทอดทิ้งภรรยามาเมืองไทยในเวลานานเกินไป
ผมได้ถามท่านว่า
เมื่อรางวัลโนเบลตั้งขึ้นใหม่ๆ
นั้น ประชาชนชาวสวีเดนมีปัญหาอะไรบ้าง
ท่านตอบผมว่าเรื่องที่ 1 คือ
ประชาชนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้เงินนั้นออกนอกประเทศ
ควรเป็นเงินที่ให้รางวัลคนสวีเดนในประเทศมากกว่า เรื่องที่ 2
คือ เขาเห็นว่า รางวัลนั้นมีมูลค่าน้อยเกินไป
ควรมีมูลค่าสูงกว่ารางวัลที่ได้ในขณะนั้น ซึ่งเป็นเวลา 70-80 ปี
มาแล้ว คำถามข้อที่ 3 ซึ่งเป็นคำถามที่ถามกันมากในเมืองไทยคือเมื่อไร
คนสวีเดนจะได้รางวัลบ้าง
ผมเรียนถามท่านว่าแล้วคนสวีเดนได้กี่คน ท่านตอบว่า “ 6 คน
“ ซึ่งก็นับว่าเป็นจำนวนที่น้อย
เมื่อคิดถึงผู้ได้ รับรางวัลโนเบลในระยะที่มีรางวัลโนเบลนั้น
คำถามข้ออื่นก็เป็นคำถามซึ่งเรา
ได้ยินในตอนที่มีข่าวรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลเช่นกัน
ในเรื่องการเพิ่มรางวัลมหิดลให้ยิ่งสูงขึ้น
ก็มีคณะกรรมการรางวัลนานาชาติหลายคนไม่เห็นด้วย
ท่านเหล่านั้นบอกว่าค่าของรางวัลควรเป็นไปตามความสามารถของประเทศที่จะจ่ายได้
เพราะรางวัลนี้ก็ถือว่าเป็นการที่ประเทศเสียสละ
แบ่งมาจากค่าใช้จ่ายอื่นๆ อยู่แล้ว
การที่จะให้รางวัลมากเกินไป
ประเทศไทยก็จะมีเงินไปจ่ายในกิจการอื่นน้อยลงไปด้วย
(โปรดติดตามต่อไป)
****************************************
ที่มา : บทความพิเศษ ปาฐกถาเรื่อง
“รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล” โดย ณัฐ ภมรประวัติ
พ.บ. จาก สารศิริราช ปีที่ 54 ฉบับที่ 9
กันยายน 2545
