ก่อนอื่นขอขอบพระคุณพระเป็นเจ้า พระแม่มารีอาที่ทรงประทานพระพรแก่ลูก และครอบครัวของลูกให้ได้รับโอกาส และสิ่งดีๆที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้
เนื่องจากในบรรดาพี่น้องของข้าพเจ้า มีข้าพเจ้าคนเดียว(น้องเล็กสุด)ที่ยังไม่เคยได้ไปเที่ยวบ้านอาที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ พี่ๆจึงอยากจะพาข้าพเจ้าไปเยี่ยมอาบ้าง โดยการเดินทางในครั้งนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดกว่าแสนบาทพี่ๆช่วยออกให้แก่ข้าพเจ้าทั้งหมด
อาของข้าพเจ้าประกอบอาชีพเปิดร้านอาหารไทย อยู่ที่ลอนดอนมาเป็นเวลา 30 กว่าปีแล้ว
เมื่อข้าพเจ้าได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษาคุณพ่อประจวบโชค คุณพ่อชวินทร์ ซิสเตอร๋ไอรีน และอาจารย์ใหญ่ได้รับการ สนับสนุนและให้คำปรึกษาคล้ายๆกันว่า ถือเป็นโอกาสที่ดี อย่างยิ่ง ไปเถอะ ไปแล้วจะได้ประสบการณ์มากมาย และใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสอย่างนี้ เพราะระหว่างอยู่ที่ลอนดอนข้าพเจ้าไม่ต้องห่วงเรื่องที่พัก อาหารการกิน ซึ่งถ้าเช่าบ้านหรือซื้อหาอาหารกินเอง หรือแม้ไปกับบริษัททัวร์ ราคาจะค่อนข้างสูงมาก เพราะค่าเงินปอนด์ต่างกับเงินบาทของเรามาก(1:75)
เมื่อได้รับการสนันสนุนจากผู้ใหญ่ข้าพเจ้าจึงได้เตรียมตัว ไปต่างประเทศโดยจัดเตรียมทำหนังสือเดินทาง ขอวีซ่าเข้าประเทศอังกฤษ สะสางงานซึ่งตรงกับช่วงสอบปลายภาคเทอมต้นพอดี ซึ่งต้องขอขอบคุณคณะผู้บริหารทุกท่าน ตลอดจนเพื่อนครูทุกท่านที่ให้ความช่วยเหลือ และอนุเคราะห์ในเรื่องต่างๆเป็นอย่างดี
ในการเตรียมตัวเพื่อยื่นขอวีซ่าของข้าพเจ้าเป็นอะไรที่พี่ๆเขาจะกังวลมาก เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นครูเอกชน และไม่มีหลักประกันอะไรที่จะแสดงให้เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง
ที่อังกฤษเขามั่นใจ และอณุญาตให้ผ่านเข้าประเทศเขาได้ เพราะมีผู้มีประสบการณ์เกี่ยวกับการจัดทำเอกสารให้ผู้ที่จะเข้าประเทศอังกฤษเล่าว่า การเข้าประเทศอังกฤษไม่ใช่จะเข้ากันง่ายๆ เขาจะเข้มงวดมาก โชคดีที่พวกพี่ๆทั้งสี่คน คือพี่จิ๋ม พี่กบ พี่แก่ (เป็นเขย) พี่นา (เป็นสะใภ้) เขามีโอกาสไปเที่ยวที่ลอนดอนมาครั้งหนึ่งแล้วเมื่อเดือนพฤษภาคม 2550 จึงพอรู้ว่าควรจะทำอย่างไรบ้าง และพี่ๆก็พูดให้ข้าพเจ้าฟังว่า รู้สึกไม่ดีเลยที่เมื่อครั้งเดือนพฤษภาคมไม่ได้พาน้องมาด้วย เมื่อพี่ทั้งสี่คนกลับมา จึงเกริ่นกับข้าพเจ้าว่า ช่วงปิดเทอมเดือนตุลาคมให้ไปเครียงานต่างๆไว้นะ พี่จะพาเราไปเที่ยวอังกฤษ เมื่อข้าพเจ้าได้ยินครั้งแรกก็ยังตกใจ และทักท้วงพี่ๆเขาเลยว่า พึ่งจะไปและกลับมาเนี่ยนะ พี่เขาก็ตอบว่า ใช่ จากนั้นพี่ๆก็ช่วยกันดำเนินการเรื่องเอกสารเพื่อขอวีซ่าให้ข้าพเจ้า จากที่ได้คุยกับไกล์ดๆแจ้ว่าประเทศอังกฤษจะเข้มงวดมากในเรื่องคนเข้าเมือง
พี่ๆจึงทำทุกวิธีเพื่อที่จะให้วีซ่าของข้าพเจ้าผ่าน ในที่สุดก็ผ่านด้วยคำสัมภาษณ์เพียงสองประโยค ซึ่งไกล์ดที่มีประสบการณ์ในการนำคนเข้าประเทศอังกฤษยังแปลกใจ และพูดว่าตั้งแต่ผมทำงานมา ผมพึ่งเห็นว่าคณะของพี่เป็นคณะแรก ที่วีซ่าผ่านได้ง่ายๆ (ซึ่งพึ่งจะเดินทางไปสี่คนเมื่อพฤษภาคม แล้วเดือนตุลาคมจะเดินทางไปอีกห้าคน ) เพราะปกติจะเป็นอะไรที่ยากมากๆสำหรับการเข้าประเทศอังกฤษ ทำให้ข้าพเจ้าสำผัสได้ว่านี่คือพระพรที่พระได้ประทานให้แก่ข้าพเจ้า และครอบครัวของข้าพเจ้า ดังนั้นเช้าวันอาทิตย์ข้าพเจ้าจึงรีบไปโบสถ์ เพื่อขอบคุณพระ และสรรญเสริญพระองค์ ลูกขอขอบคุณพระองค์ค่ะ
