เพราะชีวิตคือนาฬิกาที่ตีบอกเวลา และก็คือลำธารที่ไหลริน
ถ้าเธอจะต้องไปจริงจริงแล้ว
ไปเถอะ . . . อย่ามัวชักช้า
พอเธอก้าวไปได้สองสามก้าว
จงหยุดก่อน . . . และหันกลับมา
เพื่อให้ฉันได้มองหน้าเธออีก
เพราะชีวิตคือนาฬิกาตีบอกเวลา
และก็คือลำธารที่ไหลริน
ใครจะรู้ . . . เราอาจจะไม่ได้พบกันอีก
2517
"กาลเวลาที่ผ่านเลย"
พระราชนิพนธ์
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
