ขอปรบมือดังๆให้พี่ปนัดดา...ผู้แสนอดทนของพวกเรา

วันนี้ดีใจจังเลยค่ะที่ได้ยินเสียงพี่ดาบอกว่า....เสร็จแล้ว อโณ...เอกสาร ISO ของเรา เป็นครั้งแรกที่ได้ยินพี่ดาพูดคำนี้ จึงเชื่อได้ว่า น่าจะเป็นเส้นชัยของเราแล้วจริงๆ

ตัวเองนั้นเป็นคนช่วยรวบรวม ปรับแต่งแก้ไขเอกสารคู่มือจากฟอร์แมตของ SOP มาเป็น WI (Work Instruction) แล้วก็ตรวจสอบกับการทำจริงให้ตรงกัน เขียนบางอันที่ยังไม่มี จัดระบบเอกสารอันกระจัดกระจายจากที่ช่วยกันทำ ช่วยกันพิมพ์หลายๆคน หลายๆที่ หลายๆรูปแบบ เพราะห้องเราไม่มีเลขานุการพิมพ์งานให้ พวกเราจะใช้เวลาที่พอจะหาได้จากการเว้นวรรคภาระงานประจำมาพิมพ์ หรือไม่ก็หอบหิ้วกลับมาทำที่บ้าน เรียกได้ว่าเป็นงานที่ร่วมแรงร่วมใจกันหลายหลาก ใครช่วยเขียนได้-เขียน ใครช่วยพิมพ์ได้-พิมพ์ ใครช่วยรวบรวมได้ก็ทำ จากที่เราแบ่งกันเป็นเรื่องราว แต่ภาระอันหลากหลายทำให้ทุกคนก็ต้องช่วยกันเท่าที่จะทำได้ เกี่ยงกันไม่ได้เลย ใครทำอะไรได้ดี ได้เร็วก็ต้องช่วยๆกันไป แต่ไปๆมาๆก็ไม่รู้ว่าถึงไหนแล้ว จนกระทั่งมีการใช้ Mind map มาเป็นเครื่องมือช่วยในการติดตามเอกสาร และได้เอกสารชุดแรกมาทั้งหมด ตอนนั้นก็ดีใจไปหนึ่งรอบว่า ห้องเราทำเสร็จแล้ว มีตั้ง 70 - 80 ฉบับ เพราะเรามีทั้งการทดสอบและเครื่องมือต่างๆที่มากมายหลายหลาก 

ตั้งต้นสำรองข้อมูลของเอกสารทั้งหมดให้พี่ดาตั้งแต่ประมาณ มีนาคม โดยใช้วิธีเก็บเป็นชุดอย่างน้อยเดือนละครั้งโดยเก็บต่างหากเลยไม่ทับของเดิม เผื่อมีการแก้ไขผิดพลาดจะได้ยังมีต้นฉบับเดิมคงอยู่เสมอ นับถึงวันนี้ปรากฏว่าเรามีทั้งหมด 9 ชุดค่ะ ตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมาได้เห็นพี่ดามานั่งตรวจเช็คแก้ไขขั้นสุดท้ายทุกเย็น และวันสุดสัปดาห์ รู้สึกประทับใจความอดทนของพี่ท่านเป็นอย่างยิ่ง สำหรับตัวเองนั้นต้องบอกว่า เอียนเต็มทีจริงๆ แต่พอเห็นความตั้งใจของพี่ดาแล้ว ก็ลงมือช่วยจัดการทันทีทุกครั้งที่พี่ดาออกปากว่า ตรงไหนยังขาด ตรงไหนต้องเพิ่ม ดูเหมือนเป็นงานที่ไม่ยอมจบสิ้นเสียที ร้อง..เฮ้อ...ในใจ นอกใจไปแล้วหลายรอบเหลือเกิน 

และแล้ว...ก็มาถึงวันนี้จนได้ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น พี่ปนัดดาของเรา...พิสูจน์ให้เห็นแล้วค่ะ ไชโย...