ในชีวิตการทำงานหลายปีที่ผ่านมาเป็นการทำงานในหลาย ๆ หน่วยงานมาในแต่ละหน่วยงานก็จะแต่กต่างกันไปตามแต่ระบบขององค์กรนั้น ๆ ในจำนวนนั้นได้เข้ามาทำงานในมหาชีวาลัยอีสานได้เจอคนดี ๆหลายท่าน ได้เห็นปัญหาหลายอย่างของสังคม แล้ววันนี้ครูเสือ ครูองุ่นคนสวย พี่ออต พี่สายลม พี่หนิง ครูขจิต น้องเอก ครูดา แต่วันนี้ได้เรียนรู้จากครูเสือเรื่องใจค่ะ ครูเสือบอกว่าถ้าหนูเป็นอยู่แบบนี้หนูจะทำงานไม่ได้ เนื่องจากที่ใจหนูไม่อยู่กับตัวเอง ยอมให้ใจไปกับปัญหาที่เจอ เนื่องจากหนูปล่อยใจไปกับสิ่งที่เห็น แล้วก็คิดตามมัน ก็เลยทำให้หนูกับเป็นการสร้างปัญหาให้กับตัวเอง หนูลืมนึกไปว่าหนูจะไปแก่ทุกอย่างที่หนูเห็นไม่ได้ บางอย่างรับรู้แล้วก็ต้องสามารถเอาใจให้อยู่ที่ตัวเองให้ได้ แต่หนูทำไม่ได้ค่ะ ครูเสือท่านให้การบ้านหนูว่าให้หนูนั่งสมาธิวันละ 15 นาที แล้วกิ่งก็จะตอบปัญหาที่กิ่งเจออยู่ได้
ก็เลยมานั่งคิดว่าที่ผ่านมาเป็นแบบนี้หรือเปล่าที่เราไม่สามารถอยู่ในสังคมในการทำงานที่ผ่านมา ที่ผ่านมาเมื่อเจอปัญหาแล้วไม่สามารถแก่ปัญหาให้เข้าได้หนูก็จะมานั้งโทษตังเองว่าตัวเองไม่มีค่า หลังจากนั้นต่อมาก็จะเป็นโรคซึม วันนี้ครูเสือสอนว่าเราจะไปแก่กรรมเก่าไม่ได้นะ บางอย่างที่เป็น เราเห็นนะถูกกำหนดมาแล้วนะ เราทำยังไงก็ได้อย่าให้ใจไปกับกรรมทำใจให้นิ่ง ใครมีวิธีทำใจได้ดีบ้างค่ะทำบุญด้วยค่ะ
ถ้าชีวิตสวยงามอย่างดอกไม้ก็ดีค่ะ
เคยถามคุณนารีว่า "รู้จักบังไหม? "บังตัว"(บังไม่ให้รู้กับบังไม่ให้เห็น) คุณเลือกบังอะไร?
คิดว่าน่าจะเป็นวิธีรู้ใจได้ดีอีกทางหนึ่ง..