เราจะผลัดกันเป็นลูกน้องบ้างเป็นนายบ้างค่ะ

23-10-50

ดิฉันมีโอกาสฟังอาจารย์ชุมพลที่สอนดิฉันให้รู้จักการทำKMกับคนในครอบครัวเช่นสามีและภรรยา

ดิฉันจำได้ว่าก่อนหน้าที่อาจารย์จะสอน       บางครั้งดิฉันจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการฟังมากนัก

 บางที่สามีพูดยังไม่จบดิฉันจะพูดสวนและเสนอความเห็น     ชอบพูดขัดกันเวลาคุยกัน

หลังจากอาจารย์สอนทำให้ได้คิดว่าคนเราบางทีมักจะลืมคนที่อยู่ใกล้ตัว( คงคิดว่าเป็นของตาย  )

เมื่อเกษียณคุณราตรีที่เคยเป็นรองหัวหน้ากลุ่มงานการพยาบาลสอนดิฉันว่า        เวลาผู้อำนวยการไปใหนอย่าลืมพาคนที่บ้านไปด้วยนะ

เราจะได้มีเพื่อนคุยเพราะเราเกษียณแล้ว

ดิฉันเกษียณคงทำให้สามีไม่ค่อยเหงาเพราะเราจะไปใหนด้วยกัน    แต่ทำให้ดิฉันต้องมาฝึกชีวิตใหม่เพราะต่างคนต่างเคยมีลูกน้องมากมาย   บางครั้งสามีมาสั่งดิฉันเรื่อง การเติมน้ำมันรถต้องเติมเมื่อเข็มชี้ที่3ใน4ของถังซึ่งปกติดิฉันจะเติมเมื่อเข็ม ชี้ empty

การกินอาหารของร้าน seven ซึ่งทำไว้เป็นpackๆซึ่งดิฉันจะไม่ชอบ   แต่ชอบที่จะทานตามร้านต่างๆ

การอาบน้ำและลงมาทานอาหาร       หรือการทานอาหารแล้วรีบไปอาบน้ำ

ดิฉันบอกสามีเบาๆว่าพ่อไม่ต้องสั่งมากนะคะเพราะดิฉันไม่ใช่คนรถของพ่อค่ะ

โชคดีที่อาจารย์ชุมพลเตือนสติก่อนเกษียณทำให้ดิฉันฟังและเข้าใจสามีมากขึ้น

ชีวิตหลังเกษียณก็มีความสุขขึ้นทำให้เตรียมตัวที่จะอยู่ด้วยกันไปอีกนาน

เราจะผลัดกันเป็นลูกน้องบ้างเป็นนายบ้างค่ะ        เวลาซื้อกับข้าวดิฉันอาจจะต้องขออนุมัติก่อนก็ได้ค่ะ