จะกัดใบเฉพาะเมื่อต้องการสร้างเซลล์ให้กับลูกอ่อนเท่านั้น

ผึ้งกัดใบมีบ้านเล็กอยู่ใกล้ ๆ กับ แหล่งอาหาร ขอนไม้ ชายคาบ้าน ชนิดที่พบบ่อยคือชนิดตัวดำคาดขาว และตัวสีน้ำตาล ที่อยู่เปลี่ยนไปได้ตามสถานะการณ์สภาพแวดล้อมรังมีขนาดเล็กไม่เก็บสะสมน้ำหวาน จะสร้างรังเมื่อมีลูก จะกัดใบเฉพาะเมื่อต้องการสร้างเซลล์ให้กับลูกอ่อนเท่านั้นชนิดของใบไม้ที่ตรวจพบว่านำมาเป็นรังให้ตัวอ่อนได้แก่ ชงโค การะเกด กุหลาบ เฟื่องฟ้า แต่ไม่กัดใบโสนเลย ไม่ทราบว่าเหตุใดจึงเลือกพืชหรือกลีบดอกของพืชเหล่านี้ ? แต่เปรียบเทียบกับผึ้งมิ้มที่สร้างรังขนาดเล็กในที่โล่งก็ชอบสร้างรังใกล้ ๆ แหล่งอาหารเช่นเดียวกัน และพบแมลงทั้งสองชนิดนี้เป็นแมลงผสมเกสรในโสน  รวมทั้งแมลงภู่ด้วย สิ่งที่แมลงผสมเกสรต้องการคือน้ำหวานและเกสรของดอกโสน แต่ผึ้งกัดใบต้องการน้ำต้อย(nectar)ของดอกโสน มากที่สุดดังนั้นรังของผึ้งกัดใบจะย้ายไปเรื่อย ๆ ให้ใกล้กับแหล่งอาหาร ยามเช้าก่อนดอกโสนบานผึ้งกัดใบจะบินวนเวียนมาดูแล้วหลายรอบอย่างกระตือลือล้นแต่ยังไม่พบผึ้งมิ้ม ทันที่ที่กลีบดอกด้านบนเผยอขึ้นไม่ทันบานเต็มที่ผึ้งกัดใบจะเข้าไปดูดกินน้ำต้อยจากดอกโสนทันที่  ขณะที่ผึ้งมิ้มจะเริ่มพบตอนใกล้เที่ยง ผึ้งกัดใบจึงเร็วกว่าผึ้งมิ้มมาก รังผึ้งมิ้มอยู่ที่โล่งศัตรูมองเห็นแต่ไกลจึงถูกโจมตีได้โดยง่าย

บ้านสมุนไพร ODD