พวงทอง ชินนาค

ความเจริญของสังคม เคยใช้ GDP. เป็นดัชนีชี้วัด ถือเอาอัตราการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจ รายได้สหประชาชาติและผลผลิตมวลรวมประชาชาติ มาเป็นตัวบอกวัดว่าใครเจริญกว่าใคร เมื่อเอาเงินเอาวัตถุมาตั้งเป็นฐานวัดเช่นนี้ สังคมก็เคลื่อนไปตามกระแสเงินกระแสวัตถุ เลยยิ่งพัฒนาคนก็ยิ่งเครียด ยิ่งบีบคั้น ยิ่งเข้าสู่ภาวะเลวร้ายหนักขึ้นๆ อีกไม่นานก็คงกัดกินตัวเองจนไม่เหลือ หากไม่มีสติหันกลับมาเริ่มต้นกันใหม่

                GDH. เป็นตัวชี้วัดใหม่ ที่ผู้มีสติกำลังพยายามผลักดันให้เข้ามาแทนที่ GDP. โดย H ที่เข้ามาแทนคือ Happiness หรือความสุข ที่มีความหมายมากกว่า P (Product) หรือการผลิตเท่านั้น ต่อไปนี้ถ้าแข่งก็ต้องแข่งกันว่า สังคมใดคนจะมีความสุขมากกว่ากัน ซึ่งไม่ใช่จากการเร่งหาเงิน สร้างวัตถุ แต่จะเป็นผลจากการพัฒนาคุณงามความดี หรือจิตวิญญาณของสังคมให้งดงาม มั่นคงและยั่งยืนยิ่งๆขึ้น

                ตัวที่จะบอกได้ถึงความสุขของสังคม ควรจะเป็นเรื่องต่อไปนี้

     1.) คนมีความเอื่ออาทรต่อกัน เป็นสังคมแห่งน้ำใจไมตรี

     2.) สถาบันครอบครัวมีความเข้มแข็งอบอุ่น เปี่ยมด้วยความรักต่อกัน

     3.) ชุมชนเข้มแข็ง มีความสมัครสมาน มีอิสระ และมีความสามารถในการบริหารจัดการ พึ่งตนเองได้

     4.) วัฒนธรรมเข้มแข็ง สามารถเชื่อมต่อรากฐานของตนเอง เข้ากับสิ่งใหม่ในกระแสของโลกที่มีการเปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่ง

     5.) มีสิ่งแวดล้อมที่ดี มีการใช้ การจัดการ และการอนุรักษ์ทรัพยากรอย่างเหมาะสม

     6.) มีระบบเศรฐกิจพื้นฐาน ที่มีการกระจายโภคทรัพย์อย่างเป็นธรรม มีความพออยู่พอกินบนรากฐานของสังคมที่มีความยั่งยืน

จาก ดุลยภาพ ในความงดงามของชีวิต : นิตยสารสานแสงอรุณ

สัปดาห์ที่  6  พวงทอง  ชินนาค