วันนี้มาทำงานโครงการอีกแล้ว...เมื่อวานก็มาทำงานโครงการ(ที่โรงเรียน)
ทำมันตั้งแต่เช้าจรดเย็น แต่ขอโทษ!มันไม่ใช่โครงการของเรา ที่จริงจะคิดอย่างนั้นมันก็ไม่ถูก เพราะอย่างน้อยเราก็เป็นส่วนหนึ่งของชุมนุมอนุรักษ์พลังงานด้วยเหมือนกัน
แต่มันเหนื่อยนี่นา..
ทีแรก...เจ้าหัวหน้าโครงการอนุรักษ์พลังงานมันไม่อธิบายอะไรให้ฟังเลย..ลองคิดดูสิ!!..ไม่รู้เรื่องแม้แต่นิดเดียวจะทำงานได้ไงหล่ะ จริงมั๊ย
แล้วมีครั้งนึง...แกนนำในกลุ่มนั้นนั่นแหล่ะ...ทำเอาเราท้อเลย
ก็วันนั้นแบ่งงานกันทำ แล้วเราบอกเจ้าคนนั้นไปว่า"มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ" แล้วมันตอบกลับมาว่า "ช่วยอะไรได้"
เฮ้อๆ...จุกค่ะ!จุก! ท้อเลยง่ะ ไม่อยากทำงานแล้ว..
แต่พอมาทำงานเมื่อวาน...อาจารย์ที่ปรึกษาโครงการนู้นนั่นแหล่ะ..อธิบายรูปแบบขบวนเดินรณรงค์ให้ฟัง(ของกลุ่มนู้น)เพราะว่าหัวหน้ากลุ่มนั้นไม่กระตือรือร้น
แล้วอาจารย์ก็ให้ออกแบบรูปขบวนให้...พอเข้าใจงานมันก็เริ่มสนุกกับงานแล้วสิ!!(ยิ้มกริ่ม)
ทำงานมันก็ต้องมีอุปสรรคเป็นธรรมดา ถ้าเกิดไม่มีอุปสรรค มันก็ไม่ใช่งานใช่มั๊ยหล่ะ..
ส่วนงานโครงการของเรา "ปลูกป่าทดแทน"
สบายมากไม่มีปัญหา เพื่อนๆก็เข้าใจกันดี พี่ๆ1000ทาง ที่สกลนครเค้าจะมาช่วยปลูกป่าด้วยหล่ะ
ปลูกวันที่ 23 ตุลา นักเรียนในโรงเรียนให้ความสนใจกันเป็นอย่างดีเลยหล่ะ..
ถ้างานผ่านไปได้ด้วยดีคงจะภูมิใจมั่กมากเลย...
