ไอซีทีกับวิถีพอเพียง

ไอซีทีตามวิถีพอเพียง : ปรัชญาแห่งความพอเพียง 

“ เศรษฐกิจพอเพียงเป็นเหมือนรากฐานของชีวิต

รากฐานความมั่นคงของแผ่นดิน

เปรียบเสมือนเสาเข็มที่ถูกตอกรองรับบ้านเรือนตัวอาคารไว้นั่นเอง สิ่งก่อสร้างจะมั่นคงอยู่ได้ก็เพราะเสาเข็ม แต่คนส่วนมากมองไม่เห็นเสาเข็ม และลืมเสาเข็มเสียด้วยซ้ำไป ” พระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจากวารสารชัยพัฒนา เศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาที่ชี้ถึงแนวทางการดำรงอยู่และปฏิบัติตนของประชาชนในทุกระดับตั้งแต่ครอบครัวระดับชุมชนจนถึงระดับรัฐทั้งในการพัฒนาและบริหารประเทศให้ดำเนินไปในทางสายกลางโดยเฉพาะการพัฒนาเศรษฐกิจเพื่อให้ก้าวทันต่อโลกยุคโลกาภิวัตน์ ในปัจจุบันนี้เราได้ยินคำว่า“เศรษฐกิจพอเพียง” กับคำว่า“ไอซีที”จนชินจนบางครั้งเราเองก็ลืมไปว่าคำสองคำนี้มีความหมายและสำคัญอย่างไรซึ่งคำสองคำนี้มีความสำคัญมากในชีวิตปัจจุบันของมนุษย์เนื่องจากวิถีชีวิตของคนในปัจจุบันนี้เกี่ยวข้องกับไอซีทีทุกเรื่องตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงเข้านอนซึ่งความพอเพียงหมายถึงความพอประมาณความมีเหตุผลความรู้จักพอและเดินทางสายกลางไม่มากหรือน้อยจนเกินไปก็จะทำให้ชีวิตดีขึ้นมีความพอใจกับตนเองมากขึ้นเมื่อพอใจในสิ่งที่ตนเองมีความอยากมีอยากได้ก็จะลดน้อยลงและจะทำให้เบียดเบียนผู้อื่นน้อยลงก็จะทำให้ทุกคนอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติและสงบสุข เทคโนโลยีก็เหมือนกันถ้าเรารู้จักใช้มันก็จะเป็นแหล่งความรู้มหาศาลให้เราได้ค้นคว้าหาคำตอบได้ไม่สิ้นสุดแต่เมื่อมนุษย์เราไม่รู้จักพอก็ได้สร้างสรรค์เทคโนโลยีสมัยใหม่ออกมามากมายเพื่อสนองตอบต่อความต้องการของตนเองอย่างเช่นการสร้างเกมคอมพิวเตอร์วัตถุประสงค์ของการสร้างเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดจากการทำงานแต่ก็ถูกนำใช้ไปในทางที่ผิดจนเกิดปัญหาเด็กหรือแม้กระทั่งผู้ใหญ่เองติดเกมส์สาเหตุที่เป็นแบบนี้ก็เนื่องจากคนเหล่านี้ไม่รู้จักคำว่า “พอดี” พอประมาณ และความมีเหตุผลจนทำให้ตนเองตกเป็นทาสของเทคโนโลยีและพยายามดิ้นรนหาเทคโนโลยีใหม่ๆที่ทันสมัยมาใช้จนเกินพอดีเกินกำลังของตนเองดังนั้นการที่คนเราจะรู้จักและเข้าใจ“เศรษฐกิจพอเพียง” ได้เป็นอย่างดีนั้นก่อนอื่นเราต้องรู้จักพอเสียก่อนเมื่อเรารู้จักพอและมีสำนึกมีสติปัญญาและความรอบคอบจะทำให้เรานั้น พร้อมที่จะรับการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆได้ง่ายขึ้นโดยที่ไม่ตกเป็นทาสของการเปลี่ยนแปลงไปเสียก่อน ซึ่งเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเศรษฐกิจที่พอเพียงกับตัวเอง ทำให้อยู่ได้ ไม่ต้องเดือดร้อนมีสิ่งจำเป็นที่ทำได้โดยตัวเองไม่ต้องแข่งขันกับใครและมีเหลือเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ไม่มีอันนำไปสู่การแลกเปลี่ยนในชุมชนและขยายไปจนสามารถที่จะเป็นสินค้าส่งออกเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเศรษฐกิจระบบเปิดที่เริ่มจากตนเองและความร่วมมือวิธีการเช่นนี้จะดึงศักยภาพของประชากรออกมาสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวซึ่งมีความผูกพันกับ ”จิตวิญญาณ” คือ “คุณค่า” มากกว่า “มูลค่า”อ้างอิงจาก : คณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 2 มีนาคม 2548.http://www.prdnorth.in.th/The_King/justeconomic.php

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน