ภายใต้บรรยากาศที่แสนสดชื่นท่ากลางอ้อมกอดของขุน “เขาใหญ่”
หลังจากเสร็จสิ้นงานฌาปนกิจศพที่คลองสอง เมื่อวานนี้ ชีพจรก็ได้ลงเท้าพามายืนสู่จุดมุ่งหมายของการเดินทางที่แสนพิศวง ซึ่งใจเต็มไปด้วยความกังวล ภายใต้ความหมายแห่งคำว่า “ธุดงค์” ณ เขาใหญ่

รถตู้สองคันได้พาคณะของคณะสงฆ์จำนวนเกือบ ๒๐ รูป เดินทางมาถึง บ้านบุเจ้าคุณ 


คืนวันนี้เป็นคืนวันแห่งความวิตกกังวล หวาดกลัว จนไม่อยากจะพูดจะคุยกับใคร
“กลัวผี กลัวสัตว์ร้าย” ที่สำคัญที่สุด “กลัวตาย” ในขุนเขาให้แสนกว้างใหญ่และยิ่งใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

จะเป็นอย่างไรบ้างหนอ?......
เป็นคำถามที่เฝ้าถามตนเอง ถามซ้ำแล้วซ้ำอีก...


“ถ้าไม่ไปก็ไม่รู้”.....
ก็เป็นคำตอบที่เฝ้าตอบตนเอง ตอบซ้ำแล้วซ้ำอีก....


เราเดินมาถึงจุดนี้แล้วถอยไม่ได้แล้วนะ

แต่เผอิญวันนี้ได้ทราบเหตุว่าญาติผู้ใหญ่ของท่านองค์พ่อแม่ครูบาอาจารย์เสียชีวิต จึงทำให้กำหนดการณ์ขึ้นธุดงค์บนเขาใหญ่นั้นต้องเลื่อนออกไป เพราะทางคณะจะต้องเดินทางไปที่จังหวัดอุบลฯ ก่อน เสร็จจากภารกิจแล้ว จึงค่อยเดินทางกลับไปที่นี่ สถานที่แห่งนี้ใหม่ในภายหน้า

เฮ้อ... ความกังวลจะต้องติดตามเราไปอุบลฯ ด้วยหรือนี่ 

แต่ก็ดีเหมือนกัน ไม่ได้ไปอุบลฯ นานแล้ว นับตั้งแต่คราวนั้นที่กลับมา
แล้วคราวหน้าอีกไม่นาน เราจะได้กลับมาธุดงค์ที่นี่ “เขาใหญ่” อย่างแน่นอน.....


๑๖ มีนาคม ๒๕๕๐