ความรักความพูกพันในการเรียน

เรื่องดีใจจัง  ที่ได้มาเรียน  มหาลัยชีวิต                 ความรักความสนใจในการเรียนของข้าพเจ้า  มีความตั้งใจที่จะเรียนต่อตั้งแต่ปี  2541  แล้ว  และอยู่มาวันหนึ่งได้ออกไปแต่งหน้าเจ้าสาวที่บ้านประทุน  เจ้าสาวได้เข้ามาเรียนที่  ก.ศ.น.  อยู่ในขณะนั้นน้องเค้าเล่าให้ฟังว่าที่  ก.ศ.น.  เค้าจะเปิดให้เรียน  วุฒิ  ป.ตรี  ขณะที่ข้าพเจ้าได้ฟังน้องเค้าเล่าทำให้ข้าพเจ้าหูผึ่งกางออกกว้าง  เพราะเป็นความใฝ่ฝันที่อยากเรียนมาเป็นเวลานาน  ข้าพเจ้าทิ้งมือในการเขียนมานานมากแล้วทำให้ต้องเริ่มใหม่                พอกลับมาถึงบ้านข้าพเจ้าก็เตรียมเอกสารพร้อมรีบสมัครก่อนเลยอาจารย์ เรียกให้ไปเรียน  เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ  ข้าพเจ้าก็จะรอรอจนลืม                พอวันที่  30  มิถุนายน  ข้าพเจ้าก็ได้รับ  จ.ม.  ทางศูนย์ให้ไปลงทะเบียนนักศึกษาที่มหาลัยราชภัฎสุรินทร์ในวันที่  1  ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกตื่นเต้นและข้าพเจ้าไม่รู้จะเดินทางไปอย่างไรข้าพเจ้าก็ไม่รู้ว่าใครไปเรียนบ้าง ข้าพเจ้าก็รีบไปปรึกษาอาจารย์ที่  ก.ศ.น.  ว่าจะไปอย่างไร  พอดีเป็นจังหวะดี  “ของคนที่จะได้เรียน”  น้องเค้ามีรถ  น้องเค้าก็ลงเรียนเหมือนกัน  เราก็เลยได้ติดรถไปกับเค้าด้วย  ตื่นเต้นที่ได้ไปมหาลัยราชภัฎ  เป็นครั้งแรกในชีวิต  ตื่นเต้นมากค่ะ  ขอขอบคุณน้องอิ้ว  ไว้  ณ.  โอกาสนี้ด้วยนะคะ                ดีใจและประทับใจ  อีกครั้งในการเรียนแต่ละรายวิชาที่อาจารย์ได้มาสอนทำให้เราได้รับความรู้เพิ่มขึ้นมา  บางอย่างเราได้ละเลยไปแล้ว  และไม่สนใจที่จะเอามาจดจำแต่พออาจารย์ให้ค้นหาย้อนหา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โอ้ !  ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกรักถิ่นฐานบ้านเกิดมากยิ่งขึ้นทำให้ตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น  และมีสติปัญญามากขึ้นมีความสงบสุข  ภายในครอบครัวมากขึ้น  ไม่ทะเลาะกันในช่วงวันที่  16-22  ก.ค.  เมื่อได้เรียน  วิชาจัดการความรู้  วิถีไทย  การสืบค้น  เริ่มทำแผนเป้าหมายชีวิตเริ่มทำบัญชีครัวเรือน  อย่างจริงจังและวางแผนชีวิตในแต่ละสัปดาห์ทำให้มีชีวิตมีระบบ  ระเบียบมากขึ้นไม่เลอะเทอะ  ซึ่งเมื่อก่อน  “อาละอาลานมากเลย”  ครอบครัวไม่มีความสุขเลย  ข้าพเจ้าดีใจที่สามีช่วยดูแลงานภายในร้านเต็มที่  เต็มกำลังทำให้ข้าพเจ้าสบายใจและเบาใจเมื่อได้วางใจในเค้ามากยิ่งขึ้นเรื่องเงินทองความรับผิดชอบความเป็นผู้นำของสามี  เมื่อข้าพเจ้าเขียนงานเค้าก็จะช่วยดูและสนใจที่จะอ่าน  ว่าข้าพเจ้าจะเขียนอะไร  พอเค้าได้อ่านเค้าก็ขำอ่านไปขำไปข้าพเจ้าเองก็อดที่จะถามไม่ได้ว่าขำอะไร  เค้าก็อ่านเสียงดังให้ข้าพเจ้าฟังในสิ่งที่ข้าพเจ้าเขียน  เมื่อข้าพเจ้าฟังข้าพเจ้าก็ขำเช่นกัน  ที่แท้ข้าพเจ้าเขียนตกไม้เอกไม้โท  เวลาอ่าน  จะออกเสียง  เพี้ยนไปเลย  ข้าพเจ้าบอกแต่ต้นแล้วว่าทิ้งไปนาน  ดีใจอีกครั้งกับการได้อยู่ร่วมกับกลุ่มที่  6  เพื่อนๆ  ในกลุ่มน่ารักทุกคนมีความรัก  มีความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน  มีความรับผิดชอบต่องานกลุ่ม  และช่วยแนะนำงานเดี่ยว  ภายในกลุ่มด้วยประคับประครองปรึกษากันดี  จบแน่นอน  ขอให้รักกันช่วยเหลือกันให้ตลอดนะจ๊ะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">นิ่มนวล  เสียงสง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">19  สิงหาคม  2550</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>