ครั้งแรก การเดินทางสัมผัส หมู่บ้านแห่งการเรียนรู้สู่ชุมชน

ครั้งแรก การเดินทางสัมผัส หมู่บ้านแห่งการเรียนรู้สู่ชุมชน (My First time at Learning and Practicing Village) ขณะที่กำลังนั่งรถ และฟังการเล่านิทานพื้นบ้านของไทยจากคุณจอร์น (ชาวออสเตรเลีย) เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็พยายามทำหน้าตาว่าว่าเข้าใจไว้ก่อน (แปลกหรือเปล่าที่ชาวต่างชาติรู้เรื่องนิทานพื้นบ้านของเรา แต่เรากลับไม่รู้ที่เป็นนิทานของเรา)แต่เข้าใจเพราะภาษาท่าทาง (body language) ที่คุณจอร์นแสดงบทบาทสมมุติออกมามันเหมือนตัวละครแต่ละตัว โดยไม่ทันสังเกตว่า รถกำลังนำเรามาสู่หมู่บ้านที่เลื่องลือของชาวมหาสารคามใน “ด้านเป็น หมู่บ้านแห่งการเรียนรู้สู่ชุมชน”บ้านดอนมัน ม.13 ต.ขามเรียง อ.กันทรวิชัย จ.มหาสารคาม ตลอดทางเข้าหมู่บ้านจะมีกระทางที่มีพืชผักสวนครัวปลูกเต็มกระทางตลอดทาง เมื่อการเดินทางของข้าพเจ้ามาถึงที่ทำการหมู่บ้าน ผู้นำทีมก็ไม่รอช้า พาเรา( 3 คน) เดินสำรวจกิจกรรมที่ว่าทำไมหมู่บ้านแห่งนี้จึงมีการพึ่งพาตนเองได้ อันดับก็พบคุณ กบ (frogs) ว้าว ว้าว (เสียงจากทีมงานเราเอง)มีแต่ตัวใหญ่ๆ (สงสัยคุณพ่อคุณแม่(frog Breeding) ของน้องกบหรือเปล่า) จำนวนมากที่เลี้ยงไว้ ถัดทางบ่อเลี้ยงกบ พบ คุณเป็ด (ducks) เยื้องไปก็จะเป็นโรงเพาะเห็ด(mushroom cultivation house) ด้านหลังจากกรงคุณเป็ด ก็มีบ่อคุณปลาดุก(walking catfishes) จำนวน 2 บ่อ และเดินกลับมาด้านหน้าก็จะพบคุณแม่ไก่ไข่(laying hens) กำลังเริงร่าทักทายกันอยู่เต็มเล้า โอ้เราลืมทักทายเจ้าของบ้านซึ่งเป็นผู้ใหญ่รุ่นใหม่ไฟแรงที่นำพาหมู่บ้านแห่งนี้สามารถที่จะอยู่แบบพึ่งพาตนเองได้ ท่านมีภารกิจมาก จนผู้นำทีมของเรามาที่นี่บ่อยและเป็นแขกประจำ พาเราเที่ยวชมจนรอบบริเวณบ้านของท่าน แล้วจึงมาแนะนำให้พวกเราที่พึ่งมาที่นี่ 3 คน (อ.เปิ้ล , คุณจอร์น และข้าพเจ้า) วันนี้เรา 3 คน(อ.ตุ๋ย, อ.เปิ้ล , และข้าพเจ้า ส่วนคุณจอร์นอยากติดตามมาดูหมู่บ้านและการทำงานด้านการบริการวิชาการสู่ชุมชน) วันนี้ภารกิจหลักก็คือ มาอบรมกระบวนการผลิตปุ๋ยอินทรีย์คุณภาพสูงให้กับชุมชนคนพึ่งพาตนเองได้ ติดตามตอนต่อไปว่า หลังจากอบรมแล้วพวกเราชาวบริการวิชาการ จะเดินทางไปไหน ไปทำอะไร และมีกิจกรรมอะไรกับคนในชุมชนนี้มาเล่าให้เพื่อนๆ อ่านกันค่ะ (Next Time Chapter)

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน