ชุมชนของข้าพเจ้า
มีความเจริญมากพอสมควร ไม่ค่อยมีรถราให้หนวกหู ไม่มีอากาศเสียให้สูดดม มีแต่อากาศที่บริสุทธิ์ เพื่อนบ้านเป็นกันเองมีการพึ่งพาอาศัยกันอยู่เสมอ หากเพื่อนบ้านจัดงานกิจกรรมต่างๆ ก็จะพากันไปช่วยงานทุกๆ ครั้ง ทุกครั้งที่ชุมชนของข้าพเจ้ามีงานกิจกรรมคนในชุมชนก็จะพากันหลั่งไหลมาช่วยกันทำเกือบทุกหลังคาบ้าน นี่คือเพื่อนบ้านที่มีน้ำใจมาช่วยงานกัน ตั้งแต่ข้าพเจ้าจำความได้แล้วจนถึงปัจจุบันพวกเขาก็จะทำเช่นนั้นเหมือนเดิม การที่มีมนุษย์สัมพันธ์กับญาติพี่น้องและเพื่อนบ้าน ทำให้ข้าเจ้ามีความสุขไม่ต้องเหงาว้าเหว่ เพราะจะมีเพื่อนบ้านมาแวะเวียนพูดคุยอยู่ด้วยเสมอ
ชุมชนของข้าพเจ้าเป็นชุมชนขนาดกลาง มีประชากร 350 หลังคาเรือน (รวมทั้งหมู่บ้านจัดสรรด้วยเพราะระยะหลังมานี้หมู่บ้านจัดสรรได้ผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด) แต่ส่วนมากจะเป็นหมู่บ้านดั้งเดิม คนเก่าคนแก่ยึดมั่นในขนบธรรมเนียมประเพณีอย่างเคร่งครัด โครงสร้างทางสังคมชุมชนค่อนข้างเป็นระเบียบ มีบรรทัดฐานทางชุมชนควบคุม ชุมชนค่อนข้างมีลักษณะอันหนึ่งอันเดียวกัน การเปลี่ยนแปลงแบบเก่าแบบเดิมค่อนข้างช้า มีประเพณีความเชื่อความคิดที่คล้ายคลึงกัน มีเรื่องราวต่างๆ ก็ป่าวประกาศให้มาร่วมกัน ประชุมกันในที่สาธารณะ เช่น ที่วัด เป็นต้น ทรัพย์สินที่ร่วมกันใช้ภายในหมู่บ้านตอนที่มีงานกิจกรรมต่างๆ ก็จะเก็บเอาไว้เป็นกองกลาง เช่น เก็บไว้ภายในวัด หากใครต้องการใช้ขึ้นมาก็จะต้องเบิกมาใช้ได้ตลอด จะมีเงินค่าบำรุงในการใช้สิ่งของ 20-30 บาท แล้วแต่ความเหมาะสมอีกทีหนึ่ง เงินนั้นก็เอาไปซื้อมาใหม่หรือซ่อมแซมสำหรับสิ่งของที่เสียหาย เน้นการพึ่งตนเองตั้งอยู่บนพื้นฐานความพันธ์ของผู้คนที่รู้จักกันอย่างใกล้ชิด ความสำคัญยึดหลักครอบครัวและเครือญาติเป็นหลัก ประชากรในหมู่บ้านนับถือศาสนาพุทธ 100 เปอร์เซนต์ ยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นหลัก ประชากรส่วนใหญ่จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ส่วนใหญ่ทำอาชีพเกษตรกรรม รับจ้างทั่วไป บางครั้งก็ออกไปทำงานในเมืองถึงเย็นก็กลับบ้าน
แต่ก่อนโรงเรียนก็อยู่ใกล้บ้าน แต่พอผู้คนหลั่งพากันไปเรียนในเมืองโรงเรียนก็สลายตัวลง โรงเรียนก็กลายเป็นที่ประชุมของคนในชุมชน สังคมในชุมชนของฉันยังไม่ค่อยพัฒนาและฉันก็ต้องการให้เป็นเช่นนั้นด้วย เพราะกลัวจะเกิดการเห็นแก่ตัว เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวเกิดขึ้น ข้าพเจ้าไม่ต้องการให้ชุมชนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนเกินไปคะ
คำหลัก: ในหมู่บ้านของข้าพเจ้า ยังมีเพื่อนบ้านที่ดี ช่วยเหลือกันอยู่เสมอ ยังยึดถือวัฒนธรรมเดิมๆ ไม่อยากให้การมีน้ำใจในหมู่บ้านสูญหายไปเลย
