สู่สนามรบภาค 1 ตอนที่ 2

จากตอนเดิมครั้งที่แล้ว พวกเราออกจากบ้านของซังมาได้ไม่ถึงนาที มันก็พูดขึ้นว่า “เออเบนซ์ เดียวไปโรงเรียนกันก่อน ปานนี้แล้วอาจารย์คงเอาเกรดมาติดแล้วแหละ จะไปดูว่าติด 0 ตัวอะไรบ้าง”(เอาเถอะ ไปก็ไป) ผมก็ตอบกลับไปว่า “อืม” ทันใดนั้นเอง ก็มีเด็กปั้นจักรยานตัดหน้ารถไป เกือบล้มซะแล้วสิ (น้องครับ ไม่ทราบว่าน้องอยากตายก่อน กำหนด เหรอครับ ถึงต้องฆ่าตัวตายด้วยวิธีนี้ ดีนะที่พี่เป็นคนใจบุญ ไม่งั้นตายหมู่แน่) หลังจากนั้นเราก็ขับรถไปถึงโรงเรียนได้อย่างไม่ยากนัก(มันคงยากหรอก แค่ขับตรงไปอ่ะนี้) และแล้วเราก็มาถึงบอร์ดที่ติดเกรดไว้ หุหุ เสียวอ่าดิ ซังเอ๋ย มันลงจากรถไปดู โดยไม่สนใจคนขับเลย แล้วก็มีเสียงหมาร้องดังลั่นว่า “โห ติดแค่ 3 ตัวเอง”(แค่ เองเหรอ 3 ตัว กรูติด 3 ตัวแก้จะเป็นจะตาย) “อืมๆ ดีแล้วแค่นี้ ถ้ามากกว่านี้จะแย่เอา” จากนั้นแค่ของมันไม่พอ มันยังดูของเพื่อนมันต่ออีก ใจบุญจิงๆ พอมันดูไข่ต้มจนพอใจแล้ว เราก็ออกเดินทางไปยัง วัดโฉมศรี กันเลยระหว่างทางเจอน้องของเพื่อนที่ติด 0 น้อยกว่ามัน 1 ตัวซังเลยทักไปว่า “ปอๆ ฝากบอกพี่มรึงด้วยว่า ติด 0 2 ตัว” ปอสวนทันควันอย่างกับคนที่ไม่เชื่อหูตัวเอง “2 ตัวจิงอ่ะ” เออ “บอกให้แม่มันจัดโต้ะจีนฉลองเลย”(โหติด 0 ฉลองโต้ะจีนเลยเหรอ ทำไมที่บ้านเราไม่ทำแบบนี้มั้งอ่ะ)