ให้นักเรียนแต่งเรื่องสั้นต่อจากข้อความที่กำหนดให้ โดยมีความยาว ๒ – ๔ หน้ากระดาษเอ ๔ พร้อมทั้งตั้งชื่อเรื่อง ใช้เวลาในการแต่ง ๒ ชั่วโมง “ หนูกลับมาก่อน ได้ยินไหมลูก” “ นี่เธอกลับมาเดี๋ยวนี้นะ” ทั้งแม่และครูช่วยกันเรียกให้เขากลับมาในโรงเรียน
เรื่อง เสียงสุดท้ายของวาเลนไทม์
ชื่อ นายทรงวุฒิ เยือกเย็นชั้น ม. ๕ / ๑ / 49
“ หนูกลับมาก่อน ได้ยินไหมลูก” “ นี่เธอกลับมาเดี๋ยวนี้นะ” ทั้งแม่และครูช่วยกันเรียกให้เขากลับมาในโรงเรียน เสียงสุดท้ายที่ลัดดาได้ยิน “ ไปแล้วนะคะแม่” ลัดดาพูด “ จะรีบไปทำไม กินข้าวก่อนสิจ๊ะลูก” พีรดา “ ไม่หรอกค่ะ หนูจะรีบไปโรงเรียนค่ะ” ลัดดารีบร้อนจนไม่ได้ทานข้าวก็พลันวิ่งออกไปหน้าบ้าน และเธอก็ขึ้นรถประจำทางไปอย่างรวดเร็ว “ อ้าว แม่ลูกสาวคนนี้ รีบจนลืมหมดเลย หนังสือหนังหาก็ไม่หยิบไป” พีรดา “ เจนยืมการบ้านมาลอกหน่อยสิ” ลัดดา “ อ้าวแล้วทำไมเธอถึงไม่ทำล่ะ มัวทำอะไรอยู่ ปกติเธอไม่ได้เป็นคนรั่ว ๆ แบบนี้นะ” เจน “ ก็เมื่อคืนน่ะสิ พี่เอกโทร.มา ก็เลยคุยเพลินทั้งคืนเลย” ลัดดา “ มีแฟนจนลืมเรียนเดี๋ยวก็ได้เรื่องหรอก” เจน“ ไม่หรอกน่า . . . ก็แค่ แฟน ขำ ขำ” ลัดดา “ ระวังเถอะจะได้ขำไม่ออก ถ้าถลำไปมากกว่านี้น่ะ อีกอาทิตย์เดียวก็จะสอบแล้วนะ เลิกโทร. คุยกับแฟนได้แล้ว” “ ฮัลโหล ยาหยี คิดถึงนะเด็กโง่ . . .” เอก “ บ้าน่ะพี่เอก โทร. มาเนี่ยะมีไรหรอ” ลัดดา “ ไม่มีอะไร มีแต่ใจให้ทั้งดวง พรุ่งนี้วาเลนไทม์แล้วนะอยากได้อะไรเป็นพิเศษเปล่า” เอก “ อะไรก็ได้” ลัดดา “ แน่นะ” เอก “ หวัดดีค่ะแม่ หนูไปโรงเรียนแล้วนะคะ” ลัดดา “ ไม่กินข้าวก่อนหรือแม่ทำของที่หนูชอบไว้เยอะเลย” พีรดา “ ไม่หรอกค่ะ เดี๋ยวอ้วนกันพอดี” ลัดดา “ ยัยดาลืมโทรศัพท์มือถือไว้อีกแล้ว จะรีบอะไรกันนัก” ติ๊ด . . . ติ๊ด . . .ติ๊ด ๆ ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ของลัดดาดังขึ้น “ ฮัลโหลยาหยี เจอกันที่เดิมนะจ๊ะ” “ อะไรนะ แกเป็นใคร มาพูดแบบนี้ได้ไง” ตุ๊ด . . . ตุ๊ด . . .ตุ๊ด . . . “ยัยดา ไอ้นี่เป็นใครกันนะ แล้วไปเจอกันที่ไหน ไม่ได้ต้องรีบไปตามดีกว่า” “ ยัยเจน พักนี้ลัดดาหายหน้าไปไหน” ครูนี “ หนูคงต้องบอกความจริงแล้วล่ะค่ะ คือว่าตอนนี้ ดา เขามีแฟนน่ะค่ะ จนไม่ค่อยเรียนหนังสือ หนูจะช่วยเพื่อนอย่างไรดีคะ” “ แล้ววันนี้ ลัดดามาเรียนหรือเปล่า” ครูนี “มาค่ะเห็นหลังไว ๆ แต่ตอนนี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ค่ะ” เจน “ สวัสดีค่ะครูนี เห็นลัดดาลูกสาวของดิฉันไหมคะ” พีรดา “ นั่นไง ! ดา ดา จะไปไหน” เจน เหลือบไปเห็นลัดดาจึงตะโกนออกมาอย่างเต็มเสียง “ ตามไปเร็ว” ครูนี “ เดี๋ยว หนู กลับมาก่อน ได้ยินแม่พูดไหม” “ นี่ เธอ กลับมาเดี๋ยวนี้นะ ครูบอกให้เธอกลับมา” ลัดดาไม่ฟังคำเตือนและคำทัดทานอย่างใด เธอซ้อนท้ายจักยานยนต์ของเอกไป โดยที่เธอไม่รู้ว่าเอกชวนพวกมาเพื่อรุมโทรมเธอในอีกไม่ช้า พีรดารีบขับรถตามไปแต่ก็ไม่ทัน และก็พลัดกับรถจักยานยนต์ของเอก เมื่อเอกพาลัดดาไปจนถึงปลายทางเอกก็โปะยาสลบลัดดาจนลัดดาไม่ได้สติ ลัดดาถูกข่มขืนและรุมโทรม . . . จนเมื่อเอได้สติขึ้น เธอก็ได้แต่นึกถึงคำเตือนของเจน แม่ และครู แล้วก็ตรอมใจตายไป “ คัด ! คัด! โอเค ดีมาก เลิกกองได้”
