เธอไม่กลัวหรือที่ต้องไปสอนที่ใต้
เมื่อเดือนตุลาคม48 และมกราคม49 ข้าพเจ้าได้รับเชิญจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้ไปช่วยสอนพัฒนาความรู้มุ่งสู่มหาวิทยาลัยให้นักเรียนชั้นม.6ใน3จังหวัดชายแดนภาคใต้
โดยไปสอนที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ที่หอประชุมจังหวัดปัตตานี และที่โรงแรม แต่ละแห่งมีนักเรียนเข้าเรียนไม่น้อยกว่า 400 คน ทุกคนนั่งเรียนด้วยความตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง จดบันทึกตลอดเวลาทั้งๆที่ไม่มีโต๊ะให้วางเขียน เงียบ เมื่อครูอธิบายตอบคำถามเมื่อครูถาม เป็นความประทับใจที่ข้าพเจ้ายากจะลืมได้
ก่อนเดินทางไปสอน ข้าพเจ้าได้ยินคำถามจากเพื่อนๆว่า เธอไม่กลัวหรือที่ต้องไปสอนที่ใต้ ข้าพเจ้าบอกตามตรงว่า ไม่กลัว มันเป็นหน้าที่ที่มีเกียรติ รู้สึกดีใจที่ได้รับเกียรตินี้
ชื่นชมมากค่ะ เคยมีครูที่โรงเรียนบดินทรไปช่วยสอนที่ใต้เช่นกัน ระเบิดลงร้านอาหารที่จะไปกินพอดี น่ากลัวมาก เพื่อนบอกว่าเด็กใต้ที่ไปสอนตั้งใจเรียนมาก น่าเห็นใจที่อยู่ในภาวะเช่นนี้ ยินดีกับครูพันทูรค่ะที่ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้เป็นครูใต้ ได้อานิสงส์แรงนะคะ
ดีมากค่ะที่พีได้ไปฃ่วยนักเรียนภาคใต้ และทราบว่านักเรียนตั้งใจเรียนมาก
ขอชื่นชมในความกล้าหาญค่ะ
สวัสดีค่ะ toy bodin
ความจริงมีเรื่องตื่นเต้นตลอดเวลาที่ไปค่ะ
ก่อนไปถึงต้อนเช้ามีการเก็บพ่อค้าข้างโรงเรียนทั้งครอบครัว 3 คน
ได้พากันไปกราบหลวงปู่ทวดที่วัดช้างไห้เพื่อนครูคนหนึ่งหิวน้ำพากันเดินไปซื้อที่หน้าวัด พ่อค้าถามว่า มาทำอะไร ตอบว่า : มาสอนหนังสือ เขากลับทำท่าทางไม่พอใจ พูดว่า : เอากันอย่างนี้เชียวหรือ เพื่อนที่หิวน้ำเลยถอยทัพกลับมาที่รถค่ะ