ที่ผ่านมาได้รับโทรศัพท์ สายหนึ่ง เป็นเสียงร้องไห้ของเด็กมาทางสายโทรศัพท์ พูดว่า "ผมคิดถึงบ้านเหลือเกิน" เป็นเสียงร้องของเด็กวัยรุ่น อายุ 14 ปี เขาเกิดมาจากแม่ที่ถูกบังคับขายบริการ แม่ของเด็กถูกทำร้ายจนเสียสติ ต่อมาเสียชีวิตหลายปีแล้ว ทิ้งแต่ลูกชายที่เป็นสุดที่รักของเขา ไว้กับองค์กรแห่งหนึ่ง ...
เด็กมีแต่ความหว้าเหว่ ขึ้เหงา ที่น่าเห็นใจน่าสงสารเด็กมากที่เขาติดเชื้อเอดส์ และขาดยาต้านไวรัส กินยาไม่ค่อยตรงเวลา ทำให้เกิดผลข้างเคียง คือ มีอาการดื้อยา กินยาสูตรไหนก็ไม่ได้ ไม่ตอบสนองต่อร่างกาย ขณะนี้ไม่กินยาแล้ว
จากพฤติกรรมที่ชอบอิสระ และขาดรัก นำไปสู่ การออกไปเล่นนอกบ้าน ติดเกม แต่ละวันจะต้องเข้าไปเล่นเกมตามร้านต่างๆ วันละหลายชั่วโมง บางวันก็ขโมยของในองค์กร ไปขาย เพื่อนำเงินไปเล่นเกม อารมณ์ความรู้สึกของเด็ก น้อยใจ ขาดรัก ส่งผลให้เกิดความก้าวร้าวเอาแต่ใจ คนที่ดูแล คิดว่าตนเองได้พยายามทำทุกอย่างแล้ว แต่เด็กยังไม่ดีขึ้น จึงได้ตัดสินใจ นำเด็กรายนี้ ไปฝากหลวงพ่อไวที่วัดแห่งหนึ่ง เพื่อที่จะให้เด้กได้ถูกขัดเกลาและอบรม ให้มีพฤติกรรมที่ดีขึ้น ลดละ เลิก ที่ผ่านมาเด็กคนนี้ ไปอาศัยอยู่วัดได้ 2 เดือนกว่าแล้ว
เด็กบอกว่าเขามีสติมากขึ้น ใจเย็นมากขึ้น ในแต่ละวัน จะต้องถูกทำโทษ เพราะเขาตัวเล็ก อาจจะทำงานไม่ถูกใจผู้ใหญ่ เด็กพูดว่า ผมไม่รู้ว่าจะอยู่ไปทำไม อยู่เพื่อใคร บางครั้งอยากตาย คิดว่าตายแล้วจะดีขึ้น ได้แต่รับฟังและเข้าใจพร้อมให้กำลังใจ ให้มีความเข้มแข็ง ดูแลตนเอง รักตัวเอง ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในทางที่ดีขึ้น
ความคิดถึงอาจจะบอกความรู้สึกตรงๆ ของตนเองให้กับเจ้าขององค์กร ที่เด็กเคยอยู่ว่าอยากจะกลับไป เพราะความรักและผูกพันธ์ ไปเที่ยวหาบ้าง อาจจะทำให้ความรู้สึกดีขึ้น เมื่อสบายใจแล้วจะต้องกลับไปที่วัด และคำสุดท้ายที่เด็กพูดคือ เมื่อได้ยินเสียงของ "ป้าตุลา" ทำให้เกิดความชื่นใจและมีกำลังใจมากขึ้น และคิดว่าตนเองมีความสำนึกผิดแล้วที่ได้กระทำความผิดมา
เมื่อฟังเสียงเด็กรู้สึกเห็นใจ ต้องให้เขามีความอดทน อดกลั้น และช่วยตัวเองก่อน คอยให้กำลังใจอยู่ห่างๆ แต่เมื่อมองย้อนไป การที่ชีวิตไม่มีใครเลย บ้านและญาติไม่มี ทำให้หัวใจสลาย แต่ต้องสอนให้เด็กเข้มแข็ง มีเหตุมีผล ว่าขณะนี้เขากำลังเผชิญกับอะไรในปัจจุบัน อารมณ์ความรู้สึกของเขาเป็นอยางไร
ยังดีที่เด็กยังคิดถึง พี่อนงค์ น่าสงสารมาก ขาดแม่แล้ว ยังจะต้องถูกส่งไปที่วัดอีก
ขอบคุณค่ะ ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และเข้าใจความรู้สึกของเด็ก ได้แต่ให้กำลังและให้เด็กได้เรียนรู้จักตนเองมากขึ้น และจะต้องเข้มแข็งต่อไปในการดำเนินชีวิตค่ะ