เรื่องใหม่ที่ทำให้ครูเกิดความทุกข์มากในระยะนี้.....
ครูอ้อยเอ่ยถึงครูก่อนเพราะครูอ้อยเป็นครู และมีเพื่อนเป็นครู ส่วนอาชีพอื่นๆ ก็คงจะเหมือนๆกัน เพราะมีถิ่นพำนักในกรุงเทพฯ....
เรื่องที่กลุ้มไม่ใช่เรื่อง การประเมิน หรือวิจัย หรือเรื่องวิทยฐานะ เพราะเรื่องเหล่านั้น พวกเราก็พอสมควรกันแล้ว
แต่.. ระยะนี้ฝนตกมาทุกวันทุกคืน...เวลานี้ บางซอยที่เป็นพื้นที่เก่า ปลูกสร้างมานานแล้ว เป็นที่ต่ำ น้ำท่วมขัง เพื่อนๆที่ใช้...ยวดยานพาหนะ เป็นรถยนต์ ก็เกิดน้ำท่วมรถในตอนกลางคืน
ไม่รู้จะทำอย่างไร มีรถ 2 คัน อีกคันหนึ่งจอดไว้ในบ้าน ไม่เป็นอะไร เพราะเป็นที่สูง แต่คันที่จอดนอกบ้าน น้ำท่วม ต้องออกมาวิดน้ำออกจากรถกันกลางดึก
บางท่านบอกว่า ขวดน้ำ ลอยอยู่ในรถ....อะไรจะขนาดนั้น
ครูอ้อยยังไม่เคยพบค่ะ...เพียงแค่ ขัยรถที่สะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกเท่านั้นเอง...
แต่เมื่อวานนี้ ถนนที่จะเข้าบ้านครูอ้อย..มีลำคลองเล็กๆ ขนานไปกับถนน ขณะนี้...ถนนกับคลองนั้น...เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแล้ว
ผู้สัญจรไปมาที่เคยชินแล้ว..ต่างพากัน..ไม่รู้จะเรียก ถนน หรือ คลอง...หรือจะนำมาสมาสเป็น...ถนอง..ดีไหม
สงสารแต่คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่...ที่หลงทางมาใช้ทางนี้...อาจจะลงไปอยู่ใน...ถนอง..ที่คิดว่าเป็น...ถนน แต่เคยเป็น...คลองไปเสียแล้ว...
เสียหายมากเลย...กรุงเทพมหานคร..จะทำอย่างไร...ครูอ้อยต้องลุยน้ำเพื่อนำรถไปจอดในที่แห้ง...
ไม่รู้ว่า...วันใด..แงแง..รถครูอ้อยลอยน้ำไปก็...อาจเป็นไปได้...แงแง
กลับบ้านได้ ไม่ต้องลุยน้ำ เพราะน้ำลดลงแล้ว