...อยากบอกว่าเหนื่อยเหงาเศร้าเหว่ว้า อยากเห็นเพียงแววตาสุกสดใส อยากให้เธอดึงมือลุกปลุกปลอบใจ ในวันที่หวั่นไหวเช่นวันนี้...
...อยากบอกว่าเหนื่อยเหงาเศร้าเหว่ว้า
อยากเห็นเพียงแววตาสุกสดใส
อยากให้เธอดึงมือลุกปลุกปลอบใจ
ในวันที่หวั่นไหวเช่นวันนี้...
...อยากบอกว่าคิดถึงรู้บ้างไหม
อยากให้รู้ความในใจ-ใจเต้นถี่
อยากบอกว่าคิดถึงเธอนะคนดี
ใจอยากบอกเต็มที-แต่ไม่กล้า...
...จึงได้แต่เก็บงำไว้ในใจ
ทั้งที่จริงหวั่นไหวและโหยหา
ที่ทำได้คือเฝ้าคอยรอเวลา-
ที่ควรค่าจะเอ่ยปากฝากถึงเธอ...
ขอแบ่งปันความเหงา ความเศร้าทั้งหมด ที่มีอยู่ อาจไม่ได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อย ก็ยังคลายลงได้บ้าง เป็นกำลังใจให้ตลอดไป เพราะ มากๆๆ ค่ะ อาจารย์
ขอบคุณครับจอยที่แวะมาเยี่ยมเยียนกัน และขอบคุณที่จะแบ่งปันความเหงา ความเศร้า แค่อยากช่วยก็ดีที่สุดแล้วครับ
เพราะ....หมดโอกาสเสียแล้ว ใช่ไหมครับคุณMOO
แวะมาอ่านกลอนไพเราะจ้ะ…ไอ้ครั้นจะบอกว่า…ซาบซึ้ง….คิดถึงคนเชียงใหม่….เดี๋ยวจะว่าเราอีก…ม่ายบอกดีกว่า…อิ..อิ….
พี่ติ๋วไม่ต้องบอกว่าคิดถึงก็ได้ครับ เพราะหน้าตาพี่ปิดไม่มิดอยู่แล้วครับ ความรู้สึกดีๆ มันแสดงออกนอกหน้าน่ะครับ อิอิอิ
เบื่อคนรู้ทัน..อีกและ…
………………ก็ว่านะ…พี่ติ๋ว
คิดถึงใครทำไมไม่บอกเค้าหล่ะค่ะ รอเวลาทำไม เพราะเวลาไม่เคยพอสำหรับเราค่ะ เป็นกำลังใจให้อาจราย์น่ะค่ะ
ไม่รู้สิว่าคิดถึงใคร ให้เขามาก่อนสิถึงจะบอกได้ ว่าเหมือนกันไหมล่ะฝ้าย