ทำไมเราถึงมุ่งมั่นตั้งใจกับการทำงานชุมชน แม้จะมีความรู้สึกแว๊บ ๆ ว่า น่าจะลองหางานด้านอื่นทำบ้าง แต่เมื่อคุยกับตัวเองลึก ๆ แล้ว ก็พบว่าเรานั้นปักหลักกับงานชุมชนจนไม่อาจตัดใจไปทำอย่างอื่นได้
เพราะอะไร ลองนึกดู น่าจะมาจาก ๓ มูลฐานด้วยกัน
๑. การเกิดและการได้สัมผัสกับชนบทในตอนเด็ก
รกเราฝังอยู่ในชุมชน เราเกิดจากชุมชน ทำให้เราได้อยู่กับดิน ต้นไม้ คลอง ทะเล ท้องฟ้า ดำผุดดำว่ายอยู่แต่ในคลอง หรือไม่ก็ปีนป่ายอยุ่บนต้นไม้ ช่วงที่ปิดเทอมได้มาอยู่บ้านยายมีความสุขที่สุด ได้เล่นกับเพื่อน ๆ
๒. การได้ออกค่ายอาสาพัฒนา
เมื่อสมัยเรียนมหาวิทยาลัย รักการออกค่ายเป็นชีวิตจิตใจ เมื่อได้ออกค่าย เมื่อได้อยู่ในสังคมอุดมคติ ตัดขาดจากโลกภายนอก (โลกส่วนตัว) จิตใจจดจ่อกับภาระกิจของชาวค่ายเท่านั้น ได้พบกับความบริสุทธิ์ของเด็ก ๆ ของชาวบ้าน ระลึกถึงไม่รู้คลาย
๓. เพราะชุมชนตอบสนองต่อ "สังคมในอุดมคติ" ของตนเอง
เมื่อออกจากรั้วมหาวิทยาลัยสู่โลกภายนอก ไม่มีอะไรมารองรับอุดมการณ์ของตนเอง ไม่รู้จักไปถึงสังคมในฝันของตนเองได้อย่างไรจึงต้องเริ่มที่ชุมชน ทำงานเพื่อชุมชน ชุมชนจึงเป็นภาพแทนของอุดมการณ์ที่เราอยากให้สังคมใหญ่ทั้งหมดเป็นเช่นนั้น แต่เมื่อเป็นไปไม่ได้ เราจึงอยากเห็นสังคมเช่นนั้นเกิดขึ้นในระดับชุมชน
