<table border="2" align="center" style="width: 387px; height: 58px"><tbody><tr><td>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">สายซ้อน miss callสุดท้ายแห่งชีวิต..</p> </td></tr></tbody></table><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ก่อนอื่นต้องขออภัยสำหรับเจ้าของต้นเรื่องมันอาจตอกย้ำความเจ็บปวดกับคุณในเรื่องนี้แต่เรื่องนี้เป็นสิ่ง
ที่ควรเผยแพร่เพื่อตอกย้ำคนที่ได้ชื่อว่าลูกทุกคนให้หันกลับมาดูคนที่ส่งเสียคุณเลี้ยงดูคุณมาด้วยความเหนื่อย

ยากวันนี้เราหันไปเหลียวท่านบ้างหรือเปล่าก่อนจะไม่มีโอกาสดูแลเมื่อท่านจากเราไปแล้วการจัดงาน
ใหญ่โตมันไม่มีประโยชน์อะไรเวลาท่านอยู่ทำไมไม่ทำ?ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจในขณะที่….
ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆไปเรียนเที่ยว นอน กินดึกๆผมก็โทรคุยกับแฟนของผมซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผมและผมก็เชื่อว่าใครๆเค้าก็ทำแบบนี้กัน “จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง”
”กินกับอะไรบ้างแล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย” “รู้มั้ยตัวเองถ้าเค้าเป็นผีเนี่ยเค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง “” ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ “ประโยคต่างๆที่ผมได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆก่อนโทรผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้นพอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วแต่ผมก็
ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน “เอ้อเกือบลืมไปอีกอย่างกิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือแม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน” “ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง”
”เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย “ “วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง “ “อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ” โธ่!คำถามเดิมๆผมก็
ตอบไปแบบเดิมๆ แม่ผมก็ไม่เบื่อซักทียังคงโทรหาผมเป็นประจำโชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย
ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้วก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง “จนกระทั่งวันนั้น”ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย “ “เร็วๆสิเค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ””แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ “ติ๊ดๆ ติ๊ดๆเสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อนผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า”Home”” โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย”ผมไม่สลับสายผมผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไปเพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ “และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่าเมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้าและแม่ของผมขัดขืนและได้ต่อสู้กับโจรจึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้องแม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้นในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่นและเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทร
แจ้งตำรวจหรือเรียกรถพยาบาลแต่แม่เลือกที่จะโทรหา “ผม”สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ
โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผมวินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้มผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่นวันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผมดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม ผู้หญิงคนเดียวในโลกที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิตผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลาโดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ
ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่ไม่ต้องมีมุขไม่ต้องมีคำหวานใดๆคนเดียวในโลกที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆคนเดียวในโลกที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม
”และคนเดียวในโลกที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต “ในบางครั้งประโยคที่ว่า “ ไม่มีคำว่าสายหากเราคิดที่จะแก้ตัว”มันก็ไม่เป็นความจริง” เพราะบางปรากฏการณ์ในโลกเกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว”อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผมหลังจากนั้น  ไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆชั่วโมงคุยกับเธอก็ทิ้งผมไป
วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้นหลายๆอย่างที่คนส่วนใหญ่ทำมิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไปเพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง “เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป “
ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์รอที่จะตอบคำถามเดิมๆให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟังแต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">                                                                  www.wanjai.com</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>