กลุ่มปางโม่

  ภูมิปัญญาท้องถิ่น มีกินมีใช้อย่างยั่งยืน  
ถั่วเน่าแขบ(ถั่วเน่าแผ่น) ประวัติความเป็นมา                           การทำถั่วเน่าแขบ(ถั่วเน่าแผ่น) มีมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้วไม่อาจจะระบุได้เนื่องจากมีการสืบทอดมาจากบรรพบุรุษของชาวชนบทส่วนใหญ่ทางภาคเหนือ มีเชื้อชาติหลากหลายกลุ่ม คนซึ่งผู้คนอาศัยอยู่ร่วมกันรวมถึงภาษาที่ใช้มีความแตกต่างกันไป มีทั้งชาวไทยพื้นราบและชาวไทยภูเขา ไทยใหญ่ ส่วนอาหารที่บริโภคนั้นก็จะแตกต่างกันแต่ละภาค ทางภาคเหนือมีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง อุดมสมบูรณ์ด้วยป่าไม้ มีที่ราบตามหุบเขา มีแม่น้ำลำธารหลายสาย ชาวเหนือมีการเรียนรู้การกินผักและอาหารหลากหลาย เช่น ขนมจีนน้ำเงี้ยว น้ำพริกอ่อง น้ำพริกถั่วเน่า  อาหารเหนือส่วนใหญ่รสชาติไม่จัด ไม่นิยมใส่น้ำตาลในอาหารความหวานจะได้จากส่วนผสมของอาหารนั้นๆ เช่น ผัก ปลา และนิยมใช้ถั่วเน่าในการปรุงอาหาร  หากด้วยภูมิลักษณ์อันแตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค ได้ส่งผลให้อาหารการกินในแต่ละภูมิภาคมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของตนเอง อันเป็นเครื่องแสดงถึงภูมิปัญญาในการกินอยู่ของผู้คนแต่ละท้องถิ่นในแต่ละภูมิภาค   ด้านการปฏิบัติ /  การผลิต1 . ต้องทำการปลูกถั่วเหลืองก่อน รอจนถั่วเหลืองออกเมล็ดพร้อมที่จะเก็บเมล็ดถั่วเหลือง   2. เมื่อเก็บเมล็ดถั่วเหลืองแล้ว ล้างน้ำให้สะอาด นำมาต้มให้สุก แล้วตำด้วยครกให้ละเอียด3. นำเมล็ดถั่วที่ต้มแล้วตำจนละเอียดได้พอประมาณ ใส่ถุงพลาสติกหรือห่อใบตองหมักดองจนได้ที่เมื่อมีกลิ่นเน่าของเมล็ดถั่วเหลือง4.นำเอาใบผาแป้ง 5 10 ใบนำมาประกบถั่วเหลืองที่ตำและหมักแล้วเพื่อทำเป็นแผ่นวงกลม ความหนาประมาณ  0.3  ซม การนำเอาใบผาแป้งมาประกบและใช้มือแตะเพื่อไม่ให้เนื้อถั่วเหลืองติดมือและไม่เป็นรูปแผ่น อาจทำให้แผ่นของถั่วเหลืองติดกัน

5. เมื่อทำแผ่นถั่วเหลืองแล้วนำไปวางบนกระด้งแล้วนำไปตากแดดให้แห้งสนิท     จากนั้นนำไปเก็บไว้บริโภค ปรุงรสชาติอาหาร นำไปย่างไฟอ่อนๆจึง จะได้ถั่วเน่าแขบ (ถั่วเน่าแผ่น) ที่หอมอร่อยได้รสชาติและสามารถจำหน่ายได้ ในราคาแผ่นละ 1 บาท

ฝากไว้ให้เพื่อน  ลองทำดู  หรือใครมีสูตรเด็ดๆ มาแลกเปลี่ยนก็เชิญ  

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กลุ่มปางโม่

คำสำคัญ (Tags)#ภูมิปัญญาท้องถิ่น มีกินอย่างพึ่งตนเอง

หมายเลขบันทึก: 125283, เขียน: 05 Sep 2007 @ 15:14, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:14, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (0)