การพัฒนาที่ได้กำลังใจหลายฝ่าย

การทำงานวันนี้เริ่มต้นด้วยการรับโทรศัพท์ก่อนเป็นเรื่องแรก นึกว่าลูกค้าเราโทรมา แต่ที่ไหนได้เป็นเรื่องขององค์กรชุมชนทุกเบอร์เลย เลยคิดว่าเราเป็นหน่วยประชาสัมพันธ์การทำงานของชุมชนไปด้วย วันนี้คงจะเห็นผู้ที่มีความสามารถด้านการพัฒนาที่ช่วยเครือข่ายออมบุญวันละหนึ่งบาทฯ มาตลอด ทางกลุ่มชุมชนบ้านดอนไชยเลยขอให้ทางอาจารย์ที่ปรึกษาและช่วยการพัฒนาด้านระบบไอทีด้วย  ช่วยเขียนเล่าถึงการพัฒนาที่จะต้องทำงานร่วมกับชาวบ้านได้โดยการแลกเปลี่ยนด้านความคิด  การทำงานที่สอดคล้องกับองค์กรชุมชนได้เข้าใจง่าย ทางกลุ่มชุมชนบ้านดอนไชยได้ปรึกษากับอาจารย์ตลอดจนมีความรู้สึกว่าอาจารย์เป็นคนในชุมชนเดียวกันที่รักบ้านเกิด  แต่อาจารย์ไม่ใช่เป็นคนที่เกิดบ้านนี้  แต่มีใจสาธารณะช่วยพวกเราตลอดบางครั้งทางกลุ่มก็เกรงใจนะคะ  แต่ก็ไม่รู้จะไปพึ่งใครได้ขออาจารย์อย่าพึ่งละทิ้งกลุ่ม , เครือข่ายออมบุญวันละหนึ่งบาทฯ พยายามจะสร้างคนให้ทำงานแทนอาจารย์ให้ได้โดยขอทายาทกองทุนที่เป็นสมาชิกและมีความสามารถบ้างเข้ามาศึกษาบ้างแล้วคงจะช่วยให้น้องกิ๊ก ได้มีความรู้เพิ่มเติมบ้างจะได้เป็นคนทำงานแทนอาจารย์ได้บ้าง ขอให้อาจารย์เข้ามาเขียนการทำงานด้วยระบบไอที ไม่แน่ใจว่าใช้ข้อความแบบไหนถึงจะถูก ช่วยบรรยายการทำงานให้เห็นเป็นรูปธรรมมากขึ้น

ดีใจว่าพวกเรามีหน่วยหนุนเสริมหลายด้านแล้ว  แต่คงจะทำงานด้วยตนเองให้ได้มากขึ้น แล้วทิศทางที่พวกเรากำหนดกันไว้ ก็คือ (หัวปลาที่คุณภีมพูดถึง) คงไม่ไกลเกินเอื้อมนะคะ

วันนี้ทางกลุ่มป่าตันที่อยู่เครือข่ายออมทรัพย์จังหวัดลำปาง  ได้โทรมาระบายความในใจให้เราฟังแล้ว เรารู้สึกมันเป็นเหตุที่พวกเราเคยเจอมาก่อนอยู่แล้ว มีแต่ความอดทนเท่านั้นที่กลุ่มป่าตันต้องทำ แต่นกก็ให้กำลังใจพวกเขานะ ว่าการทำงานให้กับบ้านเมืองมันมีอะไรที่พวกเรายังไม่เข้าใจอีกมาก กับคนที่ไปทำงานในระดับสูงขึ้น  ยิ่งทำให้เราบางครั้งมันนึกไม่อยากจะทำงาน แต่บางครั้งก็อยากจะเรียนรู้กับมัน 

วันนี้เปิด Blog กลุ่มของตัวเองแล้วชื่นใจเห็นบุญอยู่ข้างหน้าแล้วก็เลยพยายามทำงานต่อไปอีก ยิ่งอาจารย์เข้ามาช่วยเขียนถึงการพัฒนาด้วยแล้วยิ่งมองเห็นอะไรมากขึ้นกว่าเดิม

การทำงานเราเคยถามอาจารย์แล้วว่าคนที่จะทำงานในด้านนี้ควรจะเป็นคนอายุระหว่างไหน ตอบมาให้เราได้สะใจมากเพราะเราได้ทำงานกับเด็กรุ่นใหม่แล้วรู้สึกว่าเข้าใจอะไรได้ง่ายแต่ต้องอาศัยการเรียนรู้กับชุมชนไปพร้อมกันด้วยถึงจะได้ผลงานเป็นที่พอใจ

แต่ในกรณีของกลุ่มดอนไชยเป็นกรณีศึกษาได้เป็นอย่างมากกับการพัฒนามาเป็นเวลา 5 ปีแล้วแต่ก็ยังจะพัฒนาไปอีกมากกับการทำงานให้กับชุมชน มีอีกหลายเรื่องที่พวกเราคิดจะทำให้เห็น แต่ต้องใช้เวลาและโอกาสในการทำงาน และความร่วมมือหน่วนภาคีร่วม

นกเห็นด้วยกับอาจารย์นะกับการแลกเปลี่ยนการทำงานร่วมกัน  ทุกคนคงนึกว่าเป็นใครที่ไหนมาเป็นอัศวินขี่รถตุ๊กๆ  มาช่วยก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกคะ ก็อาจารย์ดิเรกที่ทำงานงานร่วมกันตั้งแต่ปี 2547 แล้วก็ยังช่วยเครือข่ายเราอยู่จะพยายามเอาความรู้ที่ตัวเองพอมีความสามารถบ้างมาแลกเปลี่ยนและทำงานร่วมกันได้โดยไม่มีเงินให้นะคะ  ขอแค่กำลังใจให้กันก็พอเน้อ (อาจารย์บุญกินไม่ได้ วันนี้เราจะทำให้อาจารย์เห็นบุญที่ช่วยกันทำไว้) นะคะ