ลืมอีกแล้ว....ลูก

คนเดินทาง
never mind it. just get a new one.

หลังวันแม่เป็นวันเริ่มต้นการเรียนเทอมใหม่ของลูก เด็กๆก็กระตือรือร้น

เป็นอย่างมากในการเริ่มต้นการเรียน ชุดใหม่......รองเท้าใหม่.......ความ

อยากจะพบเพื่อน ครูหลังจากที่ปิดเทอมมา และก็จะเป็นการเริ่มความ

วุ่นวายของพ่อแม่ ที่ต้องเตรียมอาหารเที่ยงใส่ปิ่นโตเตรียมไว้ให้โดย

ปกติแล้วก็ต้องเร่งให้ตื่นนอน เร่งให้อาบน้ำ กินข้าว แต่ไม่ค่อยมีปัญหา

มากนักเพราะว่าโรงเรียนอยู่ใกล้บ้านมาก แต่ก็มีปัญหาอื่นตามมาใน

เรื่องการไม่ค่อยได้เตรียมความพร้อมในการจัดของ จัดกระเป๋าให้เรียบ

ร้อยตั้งแต่ก่อนนอน ทำให้บางครั้งลืมของที่ต้องเอาไปโรงเรียนบ้างแต่

ก็ไม่หนักเท่ากับการลืมช้อนบ้าง  ลืมเอาปิ่นโตกลับมาจากโรงเรียนบ้าง

ทำให้ปิ่นโตหายไปก็หลายใบแต่คงเป็นเรื่องปกติของเด็กๆที่มักจะจด

จ่อกับความสนุกมากกว่า........

 

ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกันเริ่มต้นวันแรกก็ลืมเอาปิ่นโตกลับมา ก็บอกว่าน้อง

แคมป์พรุงนี้อย่าลืมเอากลับมานะครับ.......ก็ตอบรับอย่างดี พอวันที่ 2

ลืมเอาปิ่นโตไปโรงเรียนต้องเอาไปฝากครูไว้ให้วันที่ 3 ก็เรียบร้อยผ่าน

ไปได้ด้วยดี วันที่ 4 เหมือนเดิมลืมเอาปิ่นโตกลับมาอีก วันที่ 5 ก็ลืม

เอากลับมาอีกจึงบอกว่าพรุ่งนี้แคมป์อย่าลืมเอาอันเก่ากลับมาด้วยนะ

เดี๋ยวจะไม่มีใส่แล้วนะ รุ่งขึ้นคุณแม่ก็เตรียมให้เรียบร้อยพร้อมกับโน้ต

เล็กๆติดไว้ที่กระเป๋าแล้วบอกว่าแคมป์นี่นะติดป้ายไว้ลูกจะได้ไม่ลืมก็

ได้ผลนะวันนี้ไม่ลืมเอากลับมาแต่ปิ่นโตอันเก่ายังไม่ได้มา....แต่วันนี้

กลับมาเท้าเปล่า.....บอกว่ารองเท้าน้องแคมป์เพื่อนเอาไปเพราะว่า

เหลือรองเท้าคู่เก่าอยู่......แต่แคมป์ไม่ได้เอามาเพราะว่าไม่ใช่ของ

แคมป์ และได้บอกคุณครูแล้ว....จึงบอกว่า โอเค ถ้าเพื่อนเอาไปและ

เอาคืนมาได้ก็ไม่มีปัญหาแต่ถ้าไม่เอามาคืนไม่ได้นะเพราะว่าถือว่า

ขโมยเราต้องไม่เอาของคนอื่นนะ.......พรุ่งนี้ลูกอย่าลืมไปถามป้าเล็ก

เรื่องปิ่นโตนะครับได้ผลครับ...ลืมเอาปิ่นโตกลับมาอีกได้มาแต่ถุง

พลาสติก....เอ้า!....น้องแคมป์ลืมอีกหรือลูก   เปล่านะคุณพ่อตอน

เที่ยงน้องแคมป์ยังจูงมันอยู่เลย ไม่รู้หายไปตอนไหน......เอ!..พี่

ค่ายอย่างนี้เราจะทำอย่างไรดี จะช่วยน้องแคมป์อย่างไรดี   คุณพ่อก็

ให้แคมป์กินอาหารกับโรงเรียนก็ได้(ให้โรงเรียนจัดให้) .....

แคมป์ครับแล้วอย่างนี้จะแก้ไขอย่างไรดีละลูก..........

.never mind it. just get a new oneว่าแล้วก็ยิ้มๆกระโดดขึ้น

เตียงนอน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตคือการค้นหา

คำสำคัญ (Tags)#วินัยเรื่องที่ต้องฝึก......#เด็กกับการเรียนรู้

หมายเลขบันทึก: 122011, เขียน: 25 Aug 2007 @ 14:54 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:03 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

มาขำ ขำ กับน้องแคมป์...