สารคามวันนี้นะที่รัก (1)

  สุดท้ายได้คำเฉยว่าเธอชื่อน้องตูน พอรู้ว่าเป็นหนูเจนจิต รังคะอุไรแน่แล้ว ก็ทักทายกันไฟแลบ เธอสวยสดใสกว่าในภาพมากนัก ต้องมีเวลานั่งนึกนานๆจึงเห็นเค้าคลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นหนูตูน  

  สารคามยามนี้นะพี่น้อง

เปิดครรลอง KMอย่างเต็มที่

เป็นการนัดจอมยุทธวิธี

มาช่วยคลี่วิชาการสู่ชุมชน  

   

(ผูกแขน ผูกไว้เป็นพันธมิตรทางวิชาการ)

UKM11 เริ่มแล้วครับเมื่อวานนี้ ทุกเครือข่ายมหาวิทยาลัยให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก แต่ละแห่งนำทีมด้วยคณาจารย์ที่เป็นเสาหลักของมหาวิทยาลัยทั้งนั้น ท่านคณบดีรองและอธิการพาลูกทีมมาร่วมงานอย่างคับคั่ง น่าปลื้มใจแทนมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเจ้าภาพที่ได้รับเกียรติและเป็นที่สนใจอย่างมาก โดยเฉพาะชาวBlogสายพันธมิตรวิชาการ งานนี้มีลูกสาวชาวใต้มาร่วมงานด้วย หนูเมตตา   ชุมอินทร์ จากมหาวิทยาลัยสงขลานัครินทร์ เธอมาพร้อมกับลองกองกล่องใหญ่และทุเรียนกวนจากแป๊ดลูกสาวหุ่นอนามัย  ยังมีขนมกรุบกร๊อบอีกหลายชนิด เราตั้งวงแจกกันกินเพลินไปจนถึงคืนสุดท้าย 

     

(ลูกสาวบ้านนี้เป็นเด็กอ้วนท้วนอนามัยดี)

  มีสาวน้อยนางหนึ่งเธอเดินมายกมือไหว้และถามว่าจำได้ไหมว่าเป็นใคร ..หน่วยความจำในสมองหมุนติ้ว8ตลบครึ่ง นึกไม่ออกว่าหนูคนหน้ากลมแป้นคิ้วโก้งดั่งคันศรที่นั่งต่อหน้านี้คือใครกันหนอ   

จำได้ไหม นึกออกไหม 

เธอถามย้ำ .. คนที่รูปเล็กๆในกล่องสี่เหลี่ยมใน G2Kไงละ

เธอแย้มนิดๆ   

สุดท้ายได้คำเฉยว่าเธอชื่อน้องตูน พอรู้ว่าเป็น หนูเจนจิต   รังคะอุไร แน่แล้ว ก็ทักทายกันไฟแลบ เธอสวยสดใสกว่าในภาพมากนัก ต้องมีเวลานั่งนึกนานๆจึงเห็นเค้าคลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นหนูตูน เธอบอกข่าวดีว่าตอนนี้การเรียนลุล่วงจบไปแล้ว ต่อไปคงจะมีเวลาเขียน Blogมากขึ้น เพื่อเป็นหลักฐานในการจ๊ะเอ๋กันครั้งแรก เราถ่ายภาพไว้เป็นหลักฐาน ทั้งภาพเดี่ยวและภาพหมู่กับทีมมหาวิทยาลัยนเรศวร ดูเหมือนอาจารย์ในคณะตั้งความหวังไว้วับๆแวมๆ ว่างเมื่อไหร่จะไปนอนคุยกันกับพวกเราชาวเฮฮาศาสตร์ที่มหาชีวาลัยอีสาน   

สิ่งที่ผมคาใจมากในครั้งนี้ คือไม่ได้แวะเวียนเข้าไปทำความรู้จักกับท่านคณาจารย์ที่มาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ ในสมองมันตะกุกตะกักกับเรื่องที่พัวพันตามจังหวะแห่งเวลา ทำให้ผมไม่ได้พบอาจารย์อมรวิชช์ นาครทรรพ แต่ท่านก็ยังฝากหนังสือไว้ให้ แต่โลกนี้ยังสดใสครับ อย่างน้อยก็ได้เจอรศ .อนุชาติ พวงสำลี คณะบดี คณบดีคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล  ผศ .ดร.วิบูลย์ วัฒนาธร อาจารย์บีแมน แห่งมหาวิทยาลัยนเรศวร รศ.ดร.อรรณพ   วราอัศวปติ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ที่ปรึกษาอาวุโสของเรา สำหรับท่านอื่นขอเรียนเสียดายอย่างสุดซึ้งที่วาสนาอักเสบ ไม่ได้ไปทักทายท่าน ขอติดเป็นการบ้านไว้ก่อนนะครับ    

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM ในมหาชีวาลัยอีสาน

คำสำคัญ (Tags)#มหาชีวาลัยอีสาน#ukm สารคาม

หมายเลขบันทึก: 121758, เขียน: 24 Aug 2007 @ 13:26, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 18:16, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 24 Aug 2007 @ 14:55
  • ดีใจที่พ่อได้พบกับน้องตูนและท่านอาจารย์อนุชาติ
  • ขอให้เดินทางกลับอย่างปลอดภัยทุกๆท่านครับพ่อ
  • ขอบคุณครับ
Handy
เขียนเมื่อ 24 Aug 2007 @ 16:42
ตามมาส่งใจเชียร์ครับ
     คงต้องยึดหลัก "พบได้เท่าไร  พอใจเท่านั้น" ก็ดีนะครับ  แล้วก็แอบคิดต่อว่าที่ไม่ได้เจอนั้นกำลังจ่อเป็นคิวต่อๆไป .. โอกาสหน้า โอกาสใหม่ยังมีมาเรื่อยๆ
     ด้วยความระลึกถึงครับ

P

พบกันครั้งแรก และอาจจะได้พบกันอีก ถ้าชาติต้องการ

P

งานที่ผลิตด้วยน้ำใจ น่าจะเป็นการเติมกำลังใจ มากกว่าเหนื่อยหน่ายใจ นะครับ พระอาจารย์ เหนื่อยแต่ก็ยิ้มออก ถ้าเราเห็นรอยยิ้มของเจ้าภาพบ้าง

บางทราย
เขียนเมื่อ 24 Aug 2007 @ 22:25

ภาพแรก นั้นตรงกลางน่าจะเป็นน้องเสือนะครับ

Panda
เขียนเมื่อ 24 Aug 2007 @ 23:41
  • นำรูป ผูกแขน ผูกไว้เป็นพันธมิตรทางวิชาการ มาเพิ่มครับพ่อครูฯ
  • พ่อครูขา  หนูเข้ามาที่นี่แล้วได้เห็น ได้อ่าน ได้ ฯลฯ 
  • ขอเวลาให้หนูนั่งนิ่งๆ และอ่านบันทึกนี้อีกหลายๆ รอบให้หัวใจได้พองโตเต็มที่ก่อน  แล้วหนูจะเข้ามาอีกครั้งค่ะ