เรียนรู้จาก...แม่...ในห้องครัว"

  "การเรียนรู้เกิดได้ทุกที่ ทุกเวลา ... ขึ้นอยู่ว่าเราจะเก็บสิ่งเหล่านั้นให้มีความหมายต่อตัวเราหรือไ่ม่..."  
  "เรียนรู้จาก...แม่...ในห้องครัว"
       อีกไม่กีัวันแล้วครับ  ก็จะถึงวันแม่...ซึ่งผมเชื่่อว่าหลายคนคงนึกถึงตอนอยู่โรงเรียนประถม...กับครั้งแรกที่ได้กราบเท้าแม่ พร้อมกับช่อมะลิหอม...หลายคนคงมีความรู้สึกเดี่ยวกันกับผม...วันเวลาผ่านไปหลายปีจากเด็กตัวเล็กๆ ก็เจริญเติบโต  การศึกษาสูงขึ้น...ความห่างเหินจากแม่ก็ยิ่งมากขึ้น...มีหลายคนเคยบอกว่าการศึกษาในป้จจุบัน ทำให้ลูก ๆ ทิ้งพ่อแม่  ยิ่งเรียนสูงเท่าใดยิ่งไกลออกไปทุกที่ ๆ  บางคนบอกว่า รีบเรียนให้จบแล้วจะกลับไปอยู่กับแม่  ...แต่จะมีสักกีคนที่ทำอย่างนั้นได้  ....  ต้องบอกว่านี่คือสังคมไทยในปัจจุบัน และก็เป็นวัฏจักรชีวิัต  
       คงมีไม่กี่คนที่จะมีโอกาสได้เข้าครัวทำอาหารร่วมกับ แม่  โดยเฉพาะลูกผู้ชาย  เพราะเราถือว่าการทำกับข้าวเป็นหน้าที่ของผู้หญิง  การปัดกวาด ล้างถ้วยล้างจาน ก็เหมือนกัน  จนทำให้ลูกผู้ชายหลายๆ คนไม่ยอมที่จะเก็บกวาด หรือทำกับข้าว  ทานอาหารเสร็จก็เดินหนีไป นั้นเป็นเพราะเคยเห็น เคยเรียนรู้มาอย่างนั้น  แต่ก็ใช่ทุกคนหรอกครับ  สมัยเด็ก ๆผมมีโอกาสช่วยแม่ทำอาหาร  ใครจะไปรู้หล่ะว่าการเข้าครัวทำอาหารช่วยแม่  สนุกขนาดไหน ถึงแม้จะมีเสียงดุด่าบ้าง  ก็เรามันไม่เป็นก็เป็นเรื่องธรรมดา  แต่สิ่งที่ติดตัวผมมาถึงปัจจุบันมันมากกว่าการทำอาหาร  ....
       ไข่เจียว....อาหารที่หลายคนคงทำเป็นโดยเฉพาะคุณผู้ชาย...แต่วันนั้นเป็นไข่เจียวที่ผมจำได้จนถึงทุกวันนี้   ตอนนั้นในตู้มีไข่อยู่สี่ฟอง  แม่ให้ผมเป็นคนตีไข่ลงในถ้วยทั้งหมด  ส่วนแม่ก็เตรียมกะทะน้ำมั้นกำลังร้อน  ...แต่ปรากฎว่าไข่ที่กำลังจะลงกะทะกลับหกลงสู่พื้นด้วยฝีืมือของผม...พร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวังของแม่ ... แล้วแม่ก็พูดว่า " จำไว้นะ...อะไรที่ทำให้เสียหายแล้วเราไม่สามารถนำกับมาใหม่ได้อีก เราต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะบางอย่างเสียแล้วเสียเลย ไม่มีทางแก้ไข..."  เหมือนกับไข่ที่หกเต็มพื้นในห้องครัววันนั้น....เป็นคำพูดที่ผ่านมาแล้วเกือบยี่สิบกว่าปี แต่ยังอยู่ในใจผมจนทุกวันนี้ ทำให้ผมไม่ประมาท มีความรอบคอบมากขึ้น  จนกระทั้งผมเรียนจบ และทำให้ผมประสบความสำเร็จในการทำงานในหลายๆเรื่อง....การเรียนรู้ในห้องครัววันนั้นเป็นวันที่ได้มากกว่าการทำ...ไข่เจียว
"การเรียนรู้เกิดได้ทุกที่ ทุกเวลา ... ขึ้นอยู่ว่าเราจะเก็บสิ่งเหล่านั้นให้มีความหมายต่อตัวเราหรือไ่ม่..."


โดย : ครูTOP  7/07/2550 :8.58 น.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รองฯ Sittipon

คำสำคัญ (Tags)#เรียนรู้จากแม่#ครูtop#เรียนรู้นอกห้อง

หมายเลขบันทึก: 117574, เขียน: 07 Aug 2007 @ 09:11, แก้ไข, 24 Mar 2012 @ 10:46, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

naree suwan
เขียนเมื่อ 07 Aug 2007 @ 09:40

ประทับใจมากคะ...การที่มีพ่อแม่ที่เอาใจใส่ดูแลอย่างดีในวัยเด็กทำให้ได้ผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ...ไม่อยากนึกภาพสังคมไทยในอนาคต...ที่จะฝากไว้ในมือเด็กๆรุ่นปัจจุบันนี้เลยคะ

ภัทรานิษฐ์
เขียนเมื่อ 08 Feb 2010 @ 22:03

มาเรียนรู้ในโกทูโนได้อะไรมากมาย

ได้เพื่อน ได้คนดี ได้ความรู้ ได้ความสุข ฯลฯ

มาลปรร.ด้วยคน