ฝนรักแม่มากค่ะ

เรื่องของความประทับใจในวัยเด็กที่เคยมี ก็คือเรื่องของ การเขียนเรียงความวันแม่ เคยเขียนจนได้รางวัลชนะเลิศที่ 1 ตอนอยู่ป.5 ตอนนั้นจำได้ว่าเขียนเรียงความเอง เขียนในห้อง เขียนเสร็จก็ส่งครู ทุกประโยคทุกข้อความเขียนออกมาจากใจ ตามประสาเด็กป.5 คนนึงที่รักแม่ พอใกล้ถึงวันแม่คุณครูประกาศว่าใครที่ได้รางวัลให้พาแม่มาในวันแม่ด้วย เราก็ไปบอกแม่ขอให้แม่มาที่โรงเรียน จำได้ว่าแม่ก็ดีใจมาก ที่เราได้รางวัลชนะเลิศประกวดเรียงความวันแม่ และรางวัลรองชนะเลิศประกวดคำขวัญวันแม่ แม่ปิดร้านไม่ได้ขายของเพื่อที่จะมาโรงเรียนเรา พอมาถึงที่โรงเรียน ก็ขึ้นไปที่บนเวทีที่เค้าจัดเอาไว้ให้ จัดนั่งคู่แม่ลูกบนพื้นเวที เราอยู่คู่แรกสุด จากนั้นพอคุณครูให้สัญญาณ ทุกคนก็จะก้มลงกราบที่ตักแม่ ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นความรู้สึกที่เขินมากเลย เห็นเพื่อน ๆ ร้องไห้ น้ำตาไหลกันใหญ่ แม่ของเพื่อน ๆ ก็ซึ้งใจน้ำตาไหล แล้วก็ได้มาเห็นสายตาของแม่เรา แม่เราก็เขิน...แล้วก็แอบน้ำตาไหล ซึ้งกันทั้งคู่เลย ประทับใจมากค่ะ ถึงตอนนี้ก็ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว แต่ก็ยังจำเรื่องราววันนั้นได้ดี จำความประทับใจได้ดี แล้วที่สำคัญก็คือ รักแม่ไม่เสื่อมคลาย ขอเทิดทูนแม่สุดหัวใจ บุญใด ๆ ที่ลูกได้กระทำมาทั้งหมดในชาตินี้ ขอยกให้แม่หมดสิ้น...ฝนรักแม่ค่ะ :-)