เนื้อหาส่วนใหญ่ผมอ้างอิงมาจาก พระพรหมคุณากรณ์หรือพระธรรมปิฎก ผู้เขียนหนังสือเรื่องพุทธวิธีในการสอน

ผมขอสรุปประเด็นที่ได้ "สอน" และ "เรียนรู้" กับ นักศึกษาปริญญาโทกายภาพบำบัดมหิดล เรื่อง 

คุณธรรมและจริยธรรมของความเป็นครู

...บรรยากาศสนุกและการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างเป็นกันเองของนักศึกษาทำให้ผู้สอนเข้าใจถึง "พัฒนาการทางปัญญาและคุณธรรมของผู้เรียน" ได้ชัดเจน

ภารกิจสำคัญของการศึกษาคืออะไร

         การฝึกอบรมบุคคลให้พัฒนาปัญญา

         ให้เกิดความรู้ความเข้าใจข้อเท็จจริงและสภาวะของสิ่งทั้งหลาย         มีทัศนคติต่อสิ่งทั้งหลายอย่างถูกต้อง         ปฏิบัติและจัดการกับสิ่งทั้งหลายตามที่ควรจะเป็น         เพื่อให้เกิดประโยชน์ตนและผู้อื่น <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ประโยชน์ตนและผู้อื่น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         ความมีชีวิตอยู่อย่างสำเร็จผลดีที่สุด</p>         มีจิตใจอิสระ         มีสุขภาพจิตสมบูรณ์         และประโยชน์ผู้อื่น คือ สามารถช่วยสร้างสรรค์ประโยชน์สุขแก่ชนทั้งหลายที่อยู่ร่วมกันเป็นสังคมได้ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การจัดการทัศนคติที่ถูกต้อง ทำได้อย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         ด้วยการพัฒนาปัญญา</p>        เป็นความรู้ความเข้าใจที่เกิดขึ้นในตัวบุคคลนั้นเองเท่านั้น        ผู้อื่นจะนำมายัดเยียดให้หรือบังคับให้รับเข้าไว้ไม่ได้ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กัลยาณมิตรของผู้สอน ทำอย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         ผู้สอนที่ดีตั้งใจช่วยเหลือ พยายามสรรหาอุบาย กลวิธี และอุปกรณ์ต่างๆ ที่จะมาช่วยผู้เรียนให้เข้าถึงปัญญาอย่างได้ผลดีที่สุด</p>         คำนึงถึงความสามารถ ความถนัด อุปนิสัยของผู้เรียน         การสอนที่ให้เกิดความเข้าใจและความรู้สึกมองเห็นคุณค่าความสำคัญ จนมีความเลื่อมใสศรัทธาที่จะนำไปประพฤติปฏิบัติ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผู้เรียนควรเป็นอย่างไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         เป็นผู้สร้างปัญญาให้เกิดแก่ตน</p>         เป็นผู้มีส่วนร่วมและเป็นผู้ได้ลงมือกระทำมากที่สุด         อิสรภาพในทางความคิดเป็นอุปกรณ์สำคัญในการสร้างปัญญา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สรุปประเด็นและระดมความคิดเห็น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         สอนจากสิ่งที่รู้เห็นเข้าใจง่าย </p>         สอนเนื้อเรื่องที่ค่อยลุ่มลึกยากลงไปตามลำดับชั้น          สอนจากประสบการณ์ตรงและแสดงด้วยของจริง         สอนมีเหตุผล ตรองตามเห็นจริงได้ ให้ลงมือปฏิบัติด้วยตัวผู้เรียนเอง         สอนตรงเนื้อหา ตรงเรื่อง มีจุด ไม่วกวน ไม่นอกเรื่อง         สอนสิ่งที่มีความหมาย         ปรับวิธีสอนผ่อนให้เหมาะกับบุคคล เช่น บัวสามเหล่าแสดงละครเรื่อง ลีลาการสอน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">         อธิบายให้เห็นชัดเจนเหมือนจูงมือไปดูเห็นกับตา</p>         ชักจูงใจให้เห็นจริงด้วย ชวนให้คล้อยตาม จนต้องยอมรับและนำไปปฏิบัติ         เร้าใจให้แกล้วกล้า บังเกิดกำลังใจ ปลุกให้มีอุตสาหะแข็งขัน มั่นใจว่าจะทำให้สำเร็จได้ ไม่หวั่นต่อความเหนื่อยยาก         ชโลมใจให้แช่มชื่น ร่าเริง เบิกบาน ฟังไม่เบื่อ และเปี่ยมด้วยความหวัง <p>ท้ายชั่วโมงผมลองนำเทคนิค Drama Therapy & Psychosical Occupational Therapy มาลองใช้ คือ ลองประมวลความเข้าใจจากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชั้นเรียนและลองจัดกลุ่มเปลี่ยนบุคลิกภาพและอารมณ์ของนักศึกษา โดยนำ “นามธรรม” ของสาระในเนื้อหามาเปลี่ยนเป็นการแสดงละครรูปแบบใดๆก็ได้ ให้สื่อออกมาเห็น “รูปธรรม” ชัดเจน ผมขอชมเชยว่า นักศึกษาทำได้ดีเยี่ยมกันทุกกลุ่มเลยครับ</p>