ความทรงจำ … ที่ไม่มีวันลืม

ความทรงจำ … ที่ไม่มีวันลืม

 

<p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center"> </p><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">

หลังจากที่รู้ว่า คนที่เรารัก . . . แล้วเขาก็เคยบอกรักเรา </p><p align="center">
มีแฟนอยู่แล้ว . . . ความเจ็บปวด น้ำตา ติดตามตัวดังเงาเลยเชียว </p><p align="center">
ภาพที่ฝั่งอยู่ในความทรงจำ . . . ไม่มีวันลืมและจะไม่ลืม</p><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">ตอนนั้น ภาพตัวเองยืนอยู่หน้าห้อง </p><p align="center">
ส่วนเขายืนตรงประตู ผู้ชายอีกคนอยู่ข้างใน . . . </p> <p align="center">
ตอนนั้น . . . รู้แต่ว่าพื้นที่ที่ยืนอยู่ มันเหว้งๆ ชอบกล </p><p align="center">
ขาแทบจะหมดแรงยืน หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ </p><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">ถามตัวเองว่า . . . เราอยู่ไหน? แล้วมาทำอะไรที่นี่ </p><p align="center">
ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา . . . คือใคร? </p>

ตอนนั้นเขาเหมือน คนแปลกหน้า

<p align="center">
. . .  คล้ายกับเรา ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน </p><p align="center">
รู้แค่นั้น . . . ขาที่แทบจะไม่มีแรง มันก็พาเราเดินจากมา
พร้อมกับน้ำตา ที่ไหลอาบแก้ม . . .</p></span><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">หลังจากนั้น . . . </p><p align="center">
ขอนัดเจอ . . . เพื่ออยากพูดคุย อยากต่อว่า อยากขอคำมั่น </p>

แต่ . . . พอเห็นหน้าเขา

คำพูดแรง ๆ ที่คิดว่า จะสาดใส่ไม่ยั้งถูกกลืนลงคอ

เพราะคำว่า  . . . "ขอโทษ" คำเดียว . . . เจ็บจังแฮะ

</span><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">เราถามเขา . . . รักแฟนตัวเองหรือเปล่า? </p><p align="center">
เขาพยักหน้ามั่นใจตอบว่า  . . . “รัก” </p>

พอฟังตอนนั้น รู้สึกทั้งอยากยิ้มและก็ร้องไห้พร้อมกัน

ร้อง . . . ไห้กับใจที่มันสลายดวงนี้

ยิ้ม . . . ให้กับความรัก ที่เขามีต่อเธอคนนั้น

</span><p align="center"></p><p align="center">บอกตัวเองว่า . . . อย่างน้อย คนที่เรารัก </p><p align="center">
. . . เขาก็ไม่เลวร้ายเกินไปนัก </p>

แม้ว่า . . . เราจะเป็นแค่คนที่คั่นเวลา ในยามที่เขารู้สึกเหงาแค่นั้น

เราขอให้เขาสัญญาว่า . . . 

"ให้ซื่อสัตย์ และรักเธอคนนั้นคนเดียว"

เขารับปาก . . . จับมือเรา เรายิ้ม พร้อมๆ กับน้ำตาที่มันยังไหล

</span><p align="center"> </p><p align="center">

ยิ้ม . . . แม้หัวใจจะเจ็บร้าวลึก </p><p align="center">
ยิ้ม . . . แม้พรุ่งนี้จะไม่มีเขา </p>

ยิ้ม . . . แม้รู้ว่าเราคือคนโดนทิ้ง

ยิ้ม . . . ที่ทำให้ความรักของเขายืนยง

</span><p align="center"></p><p align="center"> </p><p align="center">วันนั้นผ่านมานาน . . . จนกลายเป็นความทรงจำ </p><p align="center">
แต่มันกลับไม่เคยเลือนลาง . . . </p>

ถามตัวเอง . . . เจ็บอยู่ไหมใจเรา

<p align="center">
เสียงที่ตอบกลับมาบอกว่า . . . เจ็บ </p><p align="center">
แต่ไม่ช้ามันจะหายดี . . . เราทำถูกแล้ว</p></span><p align="center"> </p><p align="center"> </p><p align="center"></p>