ทำอย่างไรถึงจะมีใจ..รักการอ่าน
" การอ่าน" เป็นการเสริมความรู้ ในรูปแบบที่ง่ายที่สุด เปรียบเสมือนการทานอาหาร อาหารทานแล้วอิ่ม เสริมสมอง เสริมร่างกาย ทำให้ร่างกายเจริญเติบโต ส่วน " การอ่าน"เป็นการเสริมสมองเสริมความรู้ ทำให้เราได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆมากมาย ในโลกกว้าง ทันคน ทันโลก........เรามาเริ่มฝึกการอ่านให้ติดเป็นนิสัยกันเถอะค่ะ
ริมก่ำ
ทอแสงฉายเริ่มแล้ว ชีวี
สุรีย์เปร่งงามพลี แจ่มหล้าสายลมเคล้าฤดี โชยผ่านเมฆลอยคลอล้อฟ้า นกน้อยส่งเสียง
อรุณงามเริ่มรุ่งแล้ว ขับขาน
ชีวาฤกษ์แย้มบาน ล้ำค่า
ใบไม้พลิ้วเจือจาน พัดโบกสรรพสิ่งกล่อมใต้หล้า ดั่งทิพย์ แดนสวรรค์น้ำค้างพร่างพรมลี้ หลบหน้า
สุรีย์ฉายแสงจ้า ขู่ขวัญ
โบกโบยโชยคู่ฟ้า หวลกลับ
น้ำก่ำคลื่นริ้วกั้น หยอกล้อ มัจฉา
สองฝั่งบังแมกไม้ ไพรพฤกษ์
เงายื่นลงน้ำลึก เลือนพร่า
รินหลั่งไหลยามดึก แห้งขอด
โผล่แต่ทรายหาดจ้า สบเนตร นวลขาวเอื่อยเอื่อยเรื่อยลมโชย พลิ้วผ่าน
ไม้โบกใบซ่าซ่าน เสียดสี
หญ้ากอไหวตระการ ลู่โบก
ผีเสื้อเร้นหลบลี้ หลีกเย้า เอื้องหลวง
รินรินลดเลี้ยวโค้ง คุ้งน้ำแลงาม
ก่ำเพี้ยงคนคิดตาม ตาเห็น
ดวงจิตไม่คิดทราม บริสุทธิ์
ก่ำเพียงน้ำท่าเร้น อย่าทราม ก่ำฤทัย
โดดเดี่ยวกลางเปลี่ยวเดียว ริมก่ำ
เสพย์สรรพสิ่งล้ำ ความหมาย
เพียงหวังฝากเอ่ยคำ คู่โลก
เป็นตำนานแต่งป้าย เติมแต้ม สีสัน
ใดใดในโลกล้วน เป็นธรรม
ตั้งจิตพินิจจำ แนกไว้
ประทับแนบความคำ คือโลก
ปลดปลงปล่อยวางได้ โลกุตระ แดนเกษม
เขียนที่ริมน้ำก่ำ ตั้งแค้มป์เยื้องโรงสูบน้ำประปา พักแรมสามคืน <h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt"> มีนักตกปลา ตุ๊ดตู่ ครูนาย อุ้ดดี้ อุ้ม นักล่า คน ภูเขา ช้าง กุ๊กไก่ แฮปปี้ </h3> แดงและแอ้ง จากพระซอง มาช่วยรินสูราตุ่ย ตองเจ็ดวันพุธ ที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๔๖ <p> </p>
นิราศภูเพ็ก
เขาคดโค้งมรรคา ดำเนิน
ฉ่ำหมอกเย็นสดเกิน กล่าวอ้างยูงยางเสียดฟ้าเพลิน ลมโบกเพลินดุ่มเดินอ้างว้าง สงบยิ่งแดนสวรรค์ควันหมอกโปรยปลิวโรย ฉ่ำสายเย็นฉ่ำชื้นทั้งกาย สุขเหลือสายหมอกสายลมคล้าย บุญส่งนกโฉบจิกหมอกเฟื้อ เริงร่อนโฉบถลา สุริยาหม่นแสงแรง อับเฉาหมอกปิดบังแสงเงา หม่นหมองลมนิ่งแนบลำเนา สายหมอกสายใจเริงรุ่มร้อง ถวิลเจ้าเรียมงาม เริงเริงเพลินนกร้อง กล่อมไพรจักจั่นแลรองไน ขับเสียงโพระดกส่งความนัย หาเจ้าดั่งพี่ครวญใจเพี้ยง เพ้อเจ้าถวิลหา ป่างามป่าร่มครึ้ม แดนดงไอดินกลิ่นครวญพง ไพรกว้างแดดส่องมองบรรจง ไล้ลูบแว่วเพลงพิณอ้างว้าง เปลี่ยวใจสุดแสน ภูเพ็กอ่างน้ำงาม ยามเย็นพิงเขาใกล้เพี้ยงเห็น สุขเหลือเฆมหมอกไล้ลูบเป็น สวรรค์ริ้วคลื่นน้ำหล่นเฟ้อ ฝากให้ครวญหา ทิวเขาภูเพ็กซ้อน เสียดตาลดหลั่นฟากฟ้ามา สวรรค์เสียงขลุ่ยอ้อยอิงครา ลมส่งดั่งนวลครวญกระชั้น กระชากใจหวิว ปราสาทหินตั้งอยู่ พันปีชัยวรมันหวังพลี ถวายไว้บรรจุอังคารคดี ขุนขอมสถิตอยู่ผ่านลมผ่านการณ์ไซร้ ฝากชนรุ่นหลัง สุริยะปฏิทิน แห่งภูมิปัญญาเมื่อเริ่มสุริยา ทอแสงแท่งศิวลึงค์พา เรืองรุ่งกล่อมมวลจิตใจแจ้ง ดุจมนต์ดลขลัง ภูมิปัญญาแห่งขอม โบราณกำหนดฤดูกาล โลกไว้ครีษมายันวันยาว แจ้งสุดเหมายันราตรีไซร้ นานสุดแห่งปี ศารทวิษุวัตแม้น เทียบเท่าวันคืนวสันตวิษุวัติยืน เท่าแท้สิบสองชั่วโมงตื่น ใหลหลับฤดูกาลวันคืนแล้ ล่วงลับเวลา คืนวันผ่านผันล่วง โมงยามอายุคนคล้อยตาม เพียงนั้นจากกำเนิดมรณะยาม กำหนดทั้งสิ่งใดฝากกั้น คู่โลกปฐพี ขอมฝากสุริยะ ปฏิทินปราสาทตระหง่านหิน เงื่อมฟ้านรชนวางวายสิ้น ลับโลกฝากความดีเนิ่นช้า ใดให้โลกหมาย ภูเพ็กคู่ภูพาน นานปีมนุษย์คู่ความดี แม่นมั่นธรรมชาติเปล่งงามพลี เชยเช่นความดีผลิชนชั้น เคียงคู่คุณธรรม สุริยะปฏิทิน ใช้วัดเวลาคุณธรรมยกจิตครา สร้างโลกธรรมะสละคว้า วิมุติสมาบัติคลายวิโยค สุดแคว้นแดนเกษม ตะวันรอนทิวเขา ภูพานฝากแสงทิวาวาร ภูเพ็ก แดนฟ้านกยูงเกาะกิ่งราน ไม้ใหญ่ราตรีคลี่ปีกคว้า หวลลับกลับคืน ขอกุศลบุญนี้ รัตนะบูชาขอตั้งสัตย์วาจา ฝากไว้หากชีพมิใคลคลา ปลงปลดขอคืนมาอีกไซร้ กราบบาทขุนขอม ตุ่ย ตองห้า วันอาทิตย์ที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙
Q - MAN
เมื่อกำเนิดเกิดมาเป็นมนุษย์
ประเสริฐสุดเมื่อมีความดีส่ง <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">หนุนนำเนื่องเฟื่องฟูชูเอกองค์ </p>ให้ดำรงคงอยู่เคียงคู่กาลมนุษย์เรามีเพียงกายและจิต ต้องผลิตคุณค่ามหาศาลมีหลาย Q ปะปนล้นประมาณ เพียงประสานดีเลวสร้างบุญกรรม <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">หนึ่ง IQ คือปัญญาที่สูงสุด </p> ผ่องผุดเสริมให้ได้งามขำเรียนวิชาความรู้คู่คุณธรรม ประเสริฐล้ำคุณค่าอย่างแท้จริง <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">สอง EQ ภาวะทางอารมณ์ </p> สติจ้องคอยผสมอย่าทนนิ่ง <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">โลภ โกรธ หลง เกิดแล้วดับจริง จริง </p> จิตต้องนิ่งอย่าไหวหวั่นพรั่นตามเกม <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">ต้องเข้าใจตนเองและผู้อื่น </p> ให้แช่มชื่นมีพลังสุขเกษม <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">สัมพันธภาพทำให้ปรีเปรมด์ </p> จิตอิ่มเอมเพื่อนฝูงรักมากมายสาม MQ ศีลธรรมประจำจิต พระพุทธองค์อุทิศด้วยมาดหมาย สรรพสัตว์คลายทุกข์สุขสบาย หลักธรรมใช้คู่คงดำรงใจทั้งศีลห้า หิริโอตัปปะ วิริยะ ขันติ สิริสมัย <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">สติรู้ตัวทั่วพร้อมกันไป </p> เพื่อสร้างให้โลกสุขทุกคืนวันสี่ AQ ฉลาดแก้ปัญหา อุปสรรคนานาอย่างมุ่งมั่น <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">สติปัญญาแก้ปัญหาสารพัน </p> คิดสร้างสรรค์ผลงานเพื่อมวลชนห้า VQ ค่านิยมที่ดีงาม ขจัดความเลวทรามทุกแห่งหน <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal">มอบความรักสามัคคีมีในตน </p> ให้ผองชนสงบสุขสดชื่นบาน <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; tab-stops: 54.0pt 234.0pt" class="MsoNormal"> เมื่อกำเนิดเกิดมาเป็นมนุษย์ </p> บริสุทธิ์กายใจให้สมัครสมานผสมรวมทั้งห้าคิวพอประมาณ เป็นผลงานคนเก่งดีมีสุขเอย <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> </p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> TOTO</p>ผู้รจนาเพื่อเยาวชนชาติไทย เขียนที่โรงแรมเจมส์ อ.ชะอำ จ.เพชรบุรี 13 มิถุนายน 2544
โขงธาร ÃÔéÇÃÔéǤÅ×è¹â¢§¸ÒÃàÃ×èÍÂäËÅËÅÑ觨ѹ·Ãìà»Å觻ÅÑ觷Íáʧ©Ò´©Ò¹©ÒÂÅÁÃÐàÃ×èÍÂà©×èÍ©Ôǵéͧ¼ÔÇ¡ÒÂ
©Òºáʧ©Ò¾ÃÒÂ⢧¤´â¤é§¸ÒÃ
⢧¸ÒáÑé¹¢ÇÒ§ã¨ÅÒÇä·Âá¤Çé¹áºè§á¡ᴹà»ç¹»ÃÐà·Èࢵ»ÃÐÊÒ¹¡Ñé¹Êͧ½Ñè§ÅÒÇä·Âàª×èÍÁ㨸Òà ¨ÇºàÁ×èÍÇÒ¹äÁèËèÒ§ä¡Å´Ñè§ã¨¤¹¢ÍÃÔéÇâ¤é§â¢§¸Ò觾ÒÅËÅÑè§ãËéÊͧ½Ñè§à¡ÕèÂÇàª×èÍÁã¨äÁèÊѺʹ⢧àÍëÂ⢧â»Ã´ªèÇÂÍӹǴÅãËé㨤¹ÅÒÇä·ÂäËÅÃÇÁ¡Ñ¹ à¢Õ¹·ÕèÃéÒ¹ 3D ¹¤Ã¾¹Á¤ÃÙµØ蠵ͧà¨ç´ËéÒ·ØèÁ 24 ¡Ã¡¯Ò¤Á 254<h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt"></h2>
</span></strong>
มนต์เจ้าพระยา
เจ้าพระยายามนี้มีมนต์ขลัง
ทั้งสองฝั่งงามตาสง่าศรี
บ้านแลวัดวิหารเรียงฝั่งนที
เขียวขจีแมกไม้แนวไพรพรรณ
เจ้าพระยายามเย็นเพ็ญเดือนแจ่ม
งามแอร่มเย้ยเดือนเยือนคู่ขวัญ
เงาสะท้อนนวลงามหยามเยาะจันทร์
ให้สะท้านเย้ยนวลปั่นป่วนใจ
เจ้าพระยายามเพ็ญเย็นลมโบก
พัดวิโยคโศกให้ไกลไฉน
แม้นลาลับจำพรากจากไปไกล
เหลือดวงใจมอบให้เจ้าพระยา
ครูตุ่ย
ขนาบน้ำ เชิงสะพานกรุงธนบุรี
21 กรกฎาคม 2544
จินตนาการจากสุรา <h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ดื่มเอ๋ยดื่มสุรา</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt"> ดับทุกร้อนผ่อนกายาคราโศกศัลย์ </h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">คลายวิโยกโศกเศร้าเคล้าจาบรรณ์</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ถึงสวรรค์เกษมสุขทุกชีวี</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ได้เที่ยวชวนเทวามาร่วมก๊ง</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">จีบนางฟ้าโฉมยงค์ทรงสดศรี</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">คว้าดาวเดือนแกล้มเหล้าดูเข้าที</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ชีวิตนี้ช่างสนุกสุขสมจริง</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">เอาม่านเมฆเสกเป็นก้อนน้ำแข็ง</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">เสกน้ำฝนเป็นโซดาตราสิงห์</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">รีเจนซี่หอมระรื่นชื่นใจจริง</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ทั้งสามสิ่งผสมรวมลงด้วยกัน</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">พอฟองพรายร่ายเรื่อยผุดลอยลิ่ว</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">บรรจงนิ้วยกมาอย่าทนกลั้น</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ตั้งใจสวดคาถาสารพัน</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt"> บอกพยาธิไว้ให้มันเตรียมตั้งตัว </h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">จิบแก้วแรกแทรกไซร้ถึงลำไส้</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt"> จิบแก้วสองถึงที่หมายหายปวดหัว </h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">จิบแก้วสามสาวงามมาตามตัว</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">แก้วที่สี่ชักมั่วน้องเมียงาม</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">มองเห็นโลกช่างสวยโสภาแท้</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">ชีวิตนี้เป็นของแน่มีแก่นสาส์น</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">พอพลิกฟื้นตื่นมาอุราบาน</h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt"> นอนกอดหมาเมื่อวานแย่จริงจริง </h1> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 108pt; text-indent: -15.85pt" class="MsoNormal"></p><h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt 108pt">ตุ่ย ตองเจ็ด</h2><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 72pt; text-indent: -15.85pt" class="MsoNormal"> เวลาตีหนึ่งครึ่ง </p> 16 ตุลาคม พ.ศ.2537
นิราศเกาะเกร็ด <h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm"> ยี่สิบเอ็ดกรกฎาคมสองห้าสี่สี่ โอกาสมีได้สู่แคว้นแดนเมืองหลวง</h1><h3 style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm; text-indent: 0cm">ใช้เวลาที่มีค่ากว่าทั้งปวง ไปเกาะเกร็ดแล้วล่วง เพลินชมกิน</h3>ขนาบน้ำขนาบตามริมฝั่ง สายชลยั้งมหาชลาสินธ์เจ้าพระยาเพลินใจใคร่ยลยิน ขนาบใจไว้สิ้นสองฝั่งน้ำ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm" class="MsoNormal"> ท่าสะพานกรุงธนคนคอยท่า รอคอยน้องขวัญตาเจ้ามาข้าม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm" class="MsoNormal">เรือด่วนรี่เข้าท่าทุกโมงยาม </p><h5 style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm; text-indent: 0cm">พี่คอยตามรอเจ้าด้วยเหงาใจ</h5> ขึ้นเรือด่วนป่วนใจอาลัยเจ้า ด้วยเงียบเหงาด่วนจิตคิดไฉน ลอยล่องกลางเจ้าพระยาคลาไคล ทิ้งดวงใจคอยท่าท่าน้ำธน ถึงโรงเบียร์เพลียใจหากไม่ดื่ม ทุกข์โศกจางร้างลืมหายสับสน <h6 style="margin-left: 1cm">เบียร์ย้อมใจหายวิโยคโศกกมล </h6><h6 style="margin-left: 1cm"> ย้อมใจคนด้วยน้ำเมาเผาโศกทรวง</h6>คุ้มเรือแก้วแก้วตามารอพี่ นวลฤดีอย่างอนง้ำทำหึงหวง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm" class="MsoNormal">เรือแก้วล้ำเลอค่ากว่าทั้งปวง </p> แก้วเป็นดวงกลางใจฤทัยเรียมถึงบางโพธิ์โธ่ท้ายเรือกระแทก เหมือนจะแยกใจสลายสุขคลายเปี่ยมกระแทกเรือกระแทกใจเผาไหม้เรียม ดั่งได้เยี่ยมยลทุกข์หายสุขใจข้างริมน้ำบ้านสวยรวยความสุข เรียงรายผูกเคียงกันทันสมัยลมพนอคลอซัดสะบัดใบ สะบัดใจให้เจ้าหายเหงาทรวงริมฝั่งซ้ายศาลารายเคียงวัดตึก ไม่คักคึกเรียมให้ใจห่วงหวงข้างวัดเขียนเขียนรักมาหลอกลวง พี่แปลบทรวงชอกช้ำระกำตน ถึงเมืองนนทบุรีมีหลายหลาก ผู้คนมากของดีมีสับสน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm" class="MsoHeading8">ลงเรือด่วนล่องมาตามสายชล </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 1cm" class="MsoHeading8"> หวังกมลเที่ยวเกาะเกล็ดเตร็ดเตร่ใจ</p>กลางวารีมีมหาเภตรากว้าง พี่อ้างว้างสุดเอ่ยคำขานไขเรือวนรอบเกาะเกร็ดระเห็ดใจ สุดอาลัยนวลน้องเจ้ามองเมินถึงเกาะเกร็ดพี่ระเห็ดขึ้นไต่ถาม แม่โฉมยามข้าวแช่ดีมีที่ไหนเจ้าชำเรืองตาแลชะแง้ใจ อยู่ข้างในวัดใหญ่ยายสมปองมีหลายหลากมากมายขายคนซื้อ สาวรามัญสวยสมลือกว่าทั้งผองเครื่องดินเผาทอดมันปลาค่าควรลอง หากหวังปองนวลน้องต้องขอชิมขนมหวานไปทานร้านคุณแอ๋ว เพลิดพลายแพร้วมากมายทั้งพายจิ้มดนตรีไทยไพเราะประพายพิมพ์ ทั้งอุ่นอิ่มท้องใจควรใคร่ลองวัดไทรม้ามัจฉาเต็มท่าวัด เรือเลาะลัดริมฝั่งดั่งคนผอง <h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 1cm">ปลาแหวกว่ายไปมาพาลำพอง คนก็จ้องดูปลาน่าเปรมปรีดิ์</h4>อุทยานเฉลิมกาญจนาภิเษก อ่าองค์เอกเทอดราชาสง่าศรีฉลองนพรัตน์กษัตราธิบดี พระภูมีขวัญหล้าประชาไทยโอ้เกาะเกร็ดระเห็ดมาเพลานี้ เติมชีวีต่อชีวาให้มาใหม่วัฒนธรรมสาวรามัญสวยสมใจ ต้องร้างไกลพรากนุชสุดอาวรณ์ขอเทพไท้เจ้าพระยาจงดลช่วย ให้ร่ำรวยเงินตราอย่าถ่ายถอนสุขภาพอนามัยเหมือนได้พร แล้วจะย้อนมาเกาะเกร็ดอีกซักครา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 99pt; text-indent: 1cm" class="MsoHeading7"></p><h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt 27pt; text-indent: 1cm"> ครูตุ่ย ตองเจ็ด</h2> วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ.2544
เพราะชาติก่อนคุณเคยถวายจีวรแด่พระสงฆ์
เพราะชาติก่อนคุณเคยทำทานอาหารแก่คนยากจนในชาติก่อน
เพราะคุณตระหนี่ขี้เหนียวไม่ยอมทำทานคนจน ในชาติก่อน
เพราะคุณเคยถวายข้าวสารเข้าวัดในชาติก่อน
เพราะคุณเคยถวายเงินสร้างวัดในชาติก่อน
เพราะคุณเคยถวายดอกไม้สดบูชาพระด้วยความเคารพในชาติก่อน
เพราะคุณเคยเป็นพุทธมามกะและทานมังสวิรัติในชาติก่อน
เพราะคุณเคยสร้างมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีต่อทุกคนในชาติก่อน
เพราะคุณเคารพและให้ความช่วยเหลือ ไม่ดูแคลนคนไร้ญาติในชาติก่อน
เพราะคุณเคยยิงนก ตกปลา และพรากสัตว์ในชาติก่อน
เพราะคุณเคยปล่อยนก ปล่อยปลา สิ่งมีชีวิตในชาติก่อน
เพราะชาติก่อนคุณเคยฆ่าสัตว์มากมาย
เพราะชาติก่อนคุณเคยดูถูกเหยียดหยามคนจน
เพราะชาติก่อนคุณเคยเติมน้ำมันตะเกียงและจุดไฟบูชาพระ
เพราะชาติก่อนคุณเคยด่าว่าและหยาบคายต่อหน้าพ่อแม่
เพราะชาติก่อนคุณเจตนาวางยาในต้นน้ำลำธารให้เป็นพิษ
เพราะชาติก่อนคุณใช้ตะข่ายล่าและดักสัตว์
ชาติหน้าเขาก็จะฆ่าคุณ และจะฆ่ากันไป-มาไม่มีสิ้นสุด
คุณจะเป็นที่เคารพนับถือมากมายในชาติหน้า