<p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma">นกขมิ้น บินไปไกล ไร้รวงรัง</p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma"> </p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma">กว้างเวิ้งว้าง ห่างกันไป ไกลหนักหนา</p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma"> </p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma">รังไหนไหน ไม่อุ่นใจ ไร้ชีวา</p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma"> </p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma">หวังไว้ว่า ได้กลับมา หน้าซบรัง</p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma"> </p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Calibri"> </p><p style="font-size: 11pt; margin: 0in; font-family: Tahoma">หมอสุข</p>
นกขมิ้น
หวังไว้ว่า ได้กลับมา หน้าซบรัง
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
odd · 13 ก.ค. 2550
นาย สวงษ์ อภิญญาวิศิษฎ์ · 13 ก.ค. 2550
Mrs. จุฑาทิพย์ จุลิกพงศ์ · 13 ก.ค. 2550
dedduang · 13 ก.ค. 2550
กรกฎ · 13 ก.ค. 2550
นาย สุนะ แสงทอง · 13 ก.ค. 2550
หนูขอยืมกลอนนี้
ไปใช้เรียนหน่อยนะค๊ะ
คงหวังว่า หมอสุข คงไม่ว่ากัน
ฟ้ากว้างไกลมีให้หลบซบใบหน้า
จะรังไหนไม่สำคัญวันเวลา
จงฟันฝ่าสู่จุดหมายที่ปลายฟ้า
ทิ้งครอบครัวมาไกลใช่อยากจาก
ต้องพลัดพรากห่างกันเกินฝันหา
วอนดวงดาวพราวแสงแห่งนภา
ส่งดวงใจของข้ามาเยือนรัง
ขอบพระคุณที่มาแลกเปลี่ยนครับ
ห.ม.อ.สุ.ข.
อย่างละเอียดมีถึง ๑๒๑ ดวง
http://www.abhidhamonline.org/
ความรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้เห็นสัจธรรมของชีวิตค่ะ
ขอบพระคุณทุกท่านที่ตามมาให้ความคิดเห็นและแลกเปลี่ยนครับ
นกขมิ้นยังพเนจรครับ
ค่ำแล้วจะนอนไหน......คงหนาวเหน็บเจ็บถึงทรวง
ไร้คู่ไร้รังนอน..............ไร้แม้คอนจะห่วงหวง
บินถลาหาคู่ควง...........จวบคืนค่ำย่ำโมงยาม
อยู่เดียวเปลี่ยวไฉน......ไร้คู่ใจคอยไถ่ถาม
ชีวิตใต้ฟ้าคราม...........ช่างโดดเดี่ยวและเดียวดาย...
ขอบพระคุณคุณ Rattanaporn Chaichon และ ทุกท่าน
ที่ให้ความคิดเห็นและแลกเปลี่ยนครับ
นกขมิ้นยังพเนจรเรื่อยๆ ไม่หยุดพเนจร