วันนี้รับผิดชอบจุดลงทะเบียน + รับโทรศัพท์เป็นวันสุดท้ายแล้ว จะว่าไปก็อาลัยอาวรณ์เหมือนกัน เพราะจุดนี้ทำงานใกล้กับเคาน์เตอร์ศูนย์รวมความบันเทิง เอ๊ย !! โดยเฉพาะรับโทรศัพท์ได้เจอเรื่องราวแปลก ๆ และได้แก้ปัญหา รวมทั้งได้ตอบคำถาม + ใช้ความรู้ในวิชาชีพบ้าง
ในจุดนี้ผู้เขียนว่าตัวเราเองคงต้องปรับปรุงหรือพยายามจำเบอร์โทรศัพท์หน่วยงานอื่น ๆ ไว้บ้าง เพราะแม้แต่ในภาคเดียวกันผู้เขียนยังจำไม่ค่อยจะได้เลย วิธีแก้ปัญหาก็คือถาม Operator ส่วนตัว ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนพี่บุญเลิศผู้กว้างขวาง แต่ช่วงไหนพี่บุญเลิศไม่อยู่ก็เดือดร้อนน๊ะสิ!!
แต่วานนี้ช่วงบ่ายโมงครึ่ง เกิดปัญหาความผิดพลาดขึ้นจนได้พยาบาลโทรมาตามผล Lab. ปัสสาวะของเด็กตั้งแต่ 9 โมงเช้ายังไม่มีผลในคอม ฯ เลย (โอ้ว! แม่เจ้าสงสารเด็กจัง) ตอนแรกผู้เขียนเดาว่า...
- คงจะลงทะเบียนและเผลอรายงานผลผิดคนรึเปล่า ?? จึงค้นหาใบ Lab. ปัสสาวะซึ่งพี่นุชรัตน์อีกคนร่วมด้วยช่วยกันก็ไม่เจอ
- เปลี่ยนข้อสันนิษฐานใหม่ หรือจะเอาใบ Lab. รายอื่นติดกับกระป๋องปัสสาวะ ผู้เขียนก็เลยจัดการรื้อกระป๋องปัสสาวะ ซึ่งมีอยู่ 2 ถุงใหญ่ ใหญ่มาก เพราะวันพฤหัสจัดเป็นวันฉี่สากล (มีปัสสาวะรอตรวจมาก) หลังจากผู้เขียนรื้ออยู่ประมาณ 20 กระป๋อง ความอดทนมีจำกัด ไม่เอาดีกว่าชักขี้เกียจรื้อ และไม่อยากดมฉี่ค๊า..
- เอาเป็นว่า...โทรติดต่อไปยัง OPD Lab. ดีกว่า เพื่อจะขอรหัส Barcode เพื่อดูให้แน่ว่าเรารับชัวร์ ๆ แล้วแน่รึเปล่า ?? แต่กาลกลับกลายเป็นว่าไม่มีการ Patch barcode ของกระป๋องปัสสาวะรายนี้เลย แต่มีรายการสั่งตรวจแล้วแน่ ๆ ดังนั้น...ผู้เขียนจึงฝาก OPD จัดการต่อ...และคิดว่า คงจะจบลงเพียงแค่นี้..
แล้วไม่นานพี่วิภา ก็มาเฉลยปัญหาความผิดพลาดที่เกิดขึ้น พบว่าปัสสาวะรายนี้ส่งมาแล้วแต่ patch เป็นชื่อผู้อื่น (สาเหตุเท่าที่ทราบเพราะยังไม่ได้ Escape ออกจากรายการของผู้ป่วยรายเก่า จึงไป patch ซ้ำ ดังนั้นชื่อที่ออกมาจาก Barcode และชื่อกระป๋องจึงไม่ตรงกันนั่นเอง และรายนี้ก็หลุดรอดมาเรื่อย ๆ ความผิดเราส่วนหนึ่งก็คือไม่ได้ดูชื่อที่กระป๋อง กลับกลายเป็นว่าเด็กอีกคนมีผล 2 ครั้ง แต่อีกคนจึงได้แต่นั่งรอผลนั่นเอง
เฮ้อ !! ก่อนหน้านี้พวกเราเรียกร้องกันนักกันหนา ให้มีชื่อติดมาพร้อมกับแผ่น Barcode ด้วย เฮ้อ !!(อีกที) ยังไง๊ ยังไง ความผิดพลาดมักเกิดขึ้นได้เสมอ แต่ถ้าหาก "แจ๊คพ็อต" เกิดความผิดพลาดเช่นนี้กับเรา ถามกันเองว่า จะเอามั๊ย ??? เราหลายคนตอบพร้อมตรงกันว่า "ไม่เอ๊า ไม่เอา" รายนี้พวกเราจึงระดมกัน เร่งวิเคราะห์แบบว่า..."ด่วนมาก" ยกกำลังสามให้เลย เพราะเราทุกคนสงสารเด็ก และก็เป็นบทเรียนให้เราเพิ่มความระมัดระวังยิ่งขึ้น ๆ ๆๆๆ ๆ
สรุปว่า "ความผิดพลาด" มักจะเป็นบทเรียนที่ดีในครั้งต่อ ๆ ไป และมันจะถูกใช้เป็นข้อสมมติฐานได้ในครั้งต่อ ๆ ไป แต่หวังว่ามันคงจะไม่เกิดขึ้นจริงอีกเป็นพอ
