เพราะภาษานี่เหมือน "ประตู" หรือ"หน้าต่าง" ครับที่เมื่อเปิดถึงกัน ก็สามารถสื่อสาร กันได้เข้าใจ รู้เรื่องซึ่งกันและกัน และรวมถึงความ เข้าใจในบริบทอื่นๆของชีวิตด้วยครับ

วันนี้เปิดดูข่าวทีวีช่อง 7 เห็นสคริปอักษรวิ่งด้านล่างของจอเป็นภาษา มลายูอักษรยาวี" อย่างที่นิยมใช้กันใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ครับ ตอนแรกก็งงครับ แต่เมื่อติดตามอ่าน ก็เลยถึงบางอ้อ ข้อความที่เขียน เป็นการสื่อสารเกี่ยวกับข่าวตราวต่างๆ รวมถึงภารกิจของรัฐบาลในการ ดับไฟใต้ครับ เป็นความพยายามที่น่าชื่นชมและขอปรบมือให้กับไอเดีย ของช่อง 7 สีมา ณ ตรงนี้ครับ นับเป็นไอเดียที่เดินถูกทาง โดยเฉพาะใน แง่ของการสื่อสารกับชาวบ้านที่ส่วนใหญ่นิยมพูด และเขียนเป็นภาษา มลายูอักษรยาวีครับ

ซึ่งอันที่จริงก่อนหน้านี้ ช่อง 7 ก็เคยให้มีเสียงแปลละครจักรๆวงศ์ๆเป็น ภาษามลายูมาแล้ว แต่คิดว่า ผู้แปลยังมือใหม่ฟังดูแล้วไม่ทำให้การชม ละครสนุกซักเท่าไหร่นะครับ

ว่ากันถึงเรื่องภาษาในทีวี ผมคิดว่าน่าจะยก"ความใจกว้าง"ให้กับ รัฐบาลมาเลเซียครับ เพราะทีวีมาเลย์มีการถ่ายทอดข่าวสารหลาก หลายภาษามากครับ โดยเฉพาะละครทีวีนี่ มีกันตั้งแต่ภาษามาเลย์ ภาษาอินโดนีเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน  ภาษาอุรดู ภาษาอาหรับ ภาษาอิตาเลียน หรือแม้แต่ภาษาไทยก็มีครับ สรุปก็คือ ละครทีวีของประเทศใหนมาก็ใช้ภาษาของประเทศนั้นเลยครับจะมี ก็เพียงตัวหนังสือคำแปลเป็นภาษามาเลย์หรือภาษาอังกฤษเท่านั้นที่ ด้านล่างของจอทีวี

 รับชมแล้วได้อรรถรสดีครับ แรกๆอาจจะขัดใจนิดหนึ่ง ดูนานๆเข้าก็ จะชินและได้ภาษามาเป็นของแถมอีกต่างหากครับ

ที่สำคัญคงอยู่ที่ "ความต่อเนื่อง" และ "ระยะยาว" ครับถ้าเป็นนโยบายเฉพาะกิจ เฉพาะเหตุการณ์ ก็น่าเสียดายครับ เพราะภาษานี่เหมือน "ประตู" หรือ"หน้าต่าง" ครับที่เมื่อเปิดถึงกัน ก็สามารถสื่อสาร กันได้เข้าใจ รู้เรื่องซึ่งกันและกัน และรวมถึงความ เข้าใจในบริบทอื่นๆของชีวิตด้วยครับ