ไม่ว่างเขียนเลย เพราะมัววุ่นวายกับงานวิจัย ได้ฤกษ์เพราะมีเรื่องอยากให้ blogger ช่วยปลอบค่ะ จะเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องที่แสดงความเฉิ่ม เบอะ ๆ ของผู้เขียน เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ออกไปส่งจดหมายเพื่อขอความอนุเคราะห์กับหน่วยงาน
ที่ตั้งใจไว้ 4 แห่ง คือ สถาบันราชภัฎ...... ขับรถไปหาก็ไม่ค่อยคุ้นทาง ในที่สุด...ก็พบ...ที่หมาย แต่ขอบอกเหงื่อหยดไปหลายค่ะ ถามพี่ยามว่าำสำนักอธิการบดีอยู่ทางไหน พี่ยามบอกว่า"ไม่มี" "มีแต่ตึกอธิการใช้ได้ไหม" แล้วก็ชี้มือบอก ในใจว่าคงใช่แหละ อาจเป็นภาษาประจำตัวพี่เขา ไปเจอห้องสารบรรณ รับเรื่อง ก็เข้าไปอรรถาธิบายว่าอยากมายื่นเอกสารเพื่อขอมาเก็บแบบสอบถาม เพื่อทำงานวิจัย ยาวเหยียด พี่สารบรรณก็ถามว่าจดหมายจ่าหน้าถึงใคร ก็บอกแกว่า ถึง อธิกา่รบดี แกเลยตอบว่าอย่างนั้นไปยื่นโดยตรงกับเลขาท่านเลยดีกว่า อยู่ ทางโน้น ดิฉันก็รีบเดินไปเพราะยังต้องไปอีกหลายที่ เจอเ้ลขานั่งหน้าห้องอยู่ก็เลยเข้าไปส่งหนังสือให้พร้อมอธิบาย ความต้องการเพื่อให้เกิดความเข้าใจ และจะขอเบอร์เพื่อโทรกลับมาสอบถามว่าสะดวกเมื่อไร รู้ไหม น้องเขาตอบว่าไง "พี่ค่ะ ที่พี่ต้องการยื่นหนังสือถึงเนี่ย....... เป็นอธิการบดีสถาับันราชมงคล....." รีบก้มลงไปดูบรรทัดที่พิมพ์ว่าเรียน...อุ้แม่เจ้า...สุนีย์ เอาตาข้างไหนเบิ่งมาเนี่ย.^..^ คง...สงสัย...แล้วทำไงต่อ...ถามได้......ก็ต้องเล่นยิ้มนี้แล้วว่า "ขอบพระคุณค่ะ สงสัยคงผิดสถาบัน ขอโทษนะคะ" .พูดจบก็ยิ้มแล้วก้มหยิบ เศษหน้า่ที่หล่นอยู่ตามพื่นเพราะแตกละเอียดมาประกอบแทบไม่ทันได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วอยากใ้ช้วิชามารแทรกตัวหนีไป ณ บัดดล เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ควรรอบคอบมากกว่ารอบรู้
โอ๋ๆๆๆ รีบเข้ามาซ้ำเติม เอ๊ย เข้ามาปลอบเป็นคนแรกเลยค่ะ
อย่างน้อยอ.สุนีย์น่าจะดีใจนะคะ ที่เค้าเรียกพี่ ไม่ได้เรียกป้า เรียกน้า
อิอิ ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นไหมค่ะคำปลอบของฟ้า
ผิดเป็นครู ถ้าไม่รู้ก็เป็นอาจารย์
แล้วมาทำอะไรที่สถาบันผมล่ะครับ
ขอบอกว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการทำงานวิจัยที่มีอุปสรรคมากมายจากตัวเราและคนอื่น ยังมีอะไรๆที่ต้องเจออีกเยอะ แต่ความจริงเรื่องอย่างนี้SPRITE น่าจะชินแล้วนะ เพราะกว่าจะเลี้ยงเจ้าชาย2คนมาก็คงมีเรื่องที่ต้องเย็บหน้ามาตลอดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะ ที่สำคัญห้ามบอกว่าเป้นอาจารยืที่UTCCนะให้บอกเป้นที่เดียวกับอ.ขจิตก้แล้วกัน555555
YING
สวัสดีค่ะ
sasinanda
เรื่องหน้าแตกเนี่ย ไม่แปลกค่ะ เคยกันมาทุกคน จะเล่าหรือเปล่าเท่านั้น
ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่า เป็นประสบการณ์ เป็นวัตถุดิบมาเขียนได้ด้วย ฮิๆๆ..
สวัสดีค่ะ