การชี้แนะเป็นหนึ่งกลยุทธที่ผู้นิเทศ หรือพี่เลี้ยงใช้ในการช่วยเหลือครู ทำอย่างไรการนิเทศจึงจะสำเร็จ สู่การพัฒนาตนได้เองอย่างเข้มแข็งยั่งยืน จนกระทั่งเวทีนั้นไม่จำเป็นต้องมีพี่เลี้ยง
ครูเป็นผู้ที่มีความรู้ มีประสบการณ์ การชี้แนะ ช่วยเหลือ จึงไม่ใช่การเริ่มจากการนับหนึ่ง หากแต่ป็นการค้นหาว่าครูยืนอยู่ที่บันไดขั้นไหน แล้วต่อเติมเพิ่มพูน ด้วยการให้เขาได้ค้นพบตัวเอง ยอมรับว่ามีอะไรแล้ว รู้อะไรแล้ว ทำอะไรได้แล้ว และต้องการพัฒนาตัวเองต่อไปอย่างไร ส่วนวิธีการที่จะไปสู่เป้าหมายนั้นมีหลากหลาย...แต่ไม่น่าจะใช่การบอกคำตอบตรง ๆ ... การตัดสินใจใช้เทคนิคใดควรอยู่บนพื้นฐานความเชื่อที่ว่า ไม่มีใครรู้จักใครได้ดีไปกว่าตัวเขาเอง ทุกคนมีศักยภาพ พลังของแต่ละคนต้องมาจากแรงขับภายใน ไม่ใช่การฉุดดึง บบบาทผู้นิเทศจึงไม่ใช่คนจูงมือ ไม่ใช่คนนำทาง ไม่ใช่คนบอกทาง เพราะเส้นทางมีอยู่แล้ว ...เราอาจเป็นเพียงผู้จุดตะเกียง
