"ลูกเอ๋ย! ถ้าเราทิ้งข้าว ข้าวก็จะทิ้งเรา จำไว้นะลูก"

  ช่วงเช้ามีโอกาสไปประสานเรื่องจัดนิทรรศการตลาดนัดจัดการความรู้ที่แผนกอนุบาล  เดินผ่านห้องอนุบาล 3/4 เห็นเด็ก ๆ กำลังสาละวนกับการตกแต่งเมล็ดข้าวเปลือกลงบนใบงาน ก็เลยแวะเข้าไปชมซะหน่อย

     ครูสุจินดาเล่าให้ฟังว่าวันนี้มีกิจกรรมบูรณาการเรื่องข้าว ซึ่งเป็นอาหารหลักของคนไทย มีทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว คุณครูถามนักเรียนว่ารู้จักข้าวหรือไม่ นักเรียนทุกคนตอบได้ว่ารู้จักและทานทุกวัน บางวันก็เป็นข้าวต้ม บางวันก็ข้าวสวย  ครูสุจินดาก็เลยถามว่า เด็ก ๆ รู้จักต้นข้าวหรือเปล่า วันนี้เราจะมาปลูกข้าวบนกระดาษกันนะคะ  ครูสุจินดา เตรียมเมล็ดข้าวเปลือก และใบข้าวมาด้วย หลังจากที่ครูสุจินดาอธิบายเรื่องข้าวจบลง เด็ก ๆ ก็ลงมือปลูกข้าวบนใบงาน โดยใช้เมล็ดข้าวเปลือกติดกาวแล้วแปะลงบนกระดาษ พร้อมกับติดใบข้าวให้สวยงามด้วย 

      หลังจากทำใบงานเสร็จแล้ว ครูสุจินดาก็คุยกับเด็ก ๆ ว่า การปลูกข้าวนั้นใช้เวลานานหลายเดือนทีเดียว กว่าจะเป็นเมล็ดข้าวในจานให้เราทาน เพราะฉะนั้น เวลาทานข้าวเด็ก ๆ จะต้องทานให้หมด อย่าเหลือทิ้งนะคะ

     ฟังถึงตรงนี้ก็อดนึกถึงคำสอนของคุณยายเมื่อครั้งที่ยังเป็นเด็กไม่ได้  คุณยายจะบอกเสมอเวลาทานข้าวว่า ให้ทานให้หมดจาน "อย่าทิ้งข้าว  เพราะถ้าเราทิ้งข้าว ข้าวก็จะทิ้งเรา  ต่อไปเราจะไม่มีข้าวกิน" 

    ด้วยประโยคนี้ที่จำขึ้นใจได้เสมอ  ทุกครั้งเวลาทานข้าวเสร็จก็จะมีเสียงแซวว่า จานข้าวครูปุ๋มไม่มีข้าวเหลือเลยซักเมล็ดเดียว  เราก็ยิ้มด้วยความภูมิใจ และตอบกลับไปอย่างที่คุณยายเคยสอน