วันที่ ๑๐ มิ.ย. ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของทัวร์ เป็นวันเบาๆ คือออกเวลา ๑๐ น. ไปชมป้อมค่าย (Citadel) บนเขาที่สร้างโดยกษัตริย์เชื้อสายอาหรับ ชื่อ ซาลาดิน ในปี ค.ศ. ๑๑๗๖ มีเทอเรสให้ชมวิวเมืองไคโรจากที่สูง ที่ซึ่งนโปเลียนเคยมายืนชม ภายในมีวังของกษัตริย์ แต่เขายังไม่ได้บูรณะ และไม่เปิดให้เข้าชม มีมัสยิดหลายมัสยิด ที่มีชื่อที่สุดคือ Mosque of Mohammed Ali (สร้าง ค.ศ. ๑๘๓๐) ที่ใหญ่โตมโหฬาร เป็นมัสยิดหินอ่อน สถาปัตยกรรมเตอร์ก ที่มินาเร็ธทรงแหลม ภายในมโหฬารมาก ผมได้ความรู้ว่ามัสยิดเขามีหลังคาเป็นโดมเพื่อช่วยความก้องของเสียง ช่วยความศักดิ์สิทธิ์เวลาพระสวดมนตร์ ช่อโคมไฟในโบสถ์ และนาฬิกาที่อยู่ที่ลาน เป็นของขวัญจากพระเจ้าหลุยส์ฟิลิปส์แห่งฝรั่งเศส แลกกับโอเบลิสก์ ที่เวลานี้ตั้งตระหง่านอยู่ที่ Plac de la Concord ที่ปารีส
ที่ถ้าไม่สังเกต ก็จะไม่เห็นความมหัศจรรย์ คือสิ่งที่เขาเรียก fountain ที่อยู่กลางลานหน้ามัสยิด แต่จริงๆ แล้วเป็นน้ำประปา ที่มีให้ใช้บนที่สูงสุดของเมือง โดยที่มีระบบชักน้ำจากแม่น้ำไนล์ ขึ้นมาบนเขา เก็บน้ำไว้ในอ่างเก็บน้ำ ให้คนตักเอามาใช้ได้
ติดกันกับ Mosque of Mohammed Ali เป็น Mosque of An-Nasir Mohammed ซึ่งสร้างก่อนนานมาก (ค.ศ. ๑๓๑๘) และโดมเป็นหินสีเขียวน้ำเงินงามมาก แต่เขาไม่ได้พาเราเข้าไปดู
ตอนเที่ยงไปกินอาหารจีนที่ภัตตาคารริมน้ำ ทำเป็นเหมือนเรือและจอดอยู่กับตลิ่ง แล่นไม่ได้ จัดเป็นอาหารจีนที่อร่อยที่สุดที่เรากินใน ๔ มื้อ เพราะมีผักที่สดและอร่อย แต่เราก็ไม่รู้จักชื่อ คนอียิปต์เขาไม่ชอบอาหารจีน ว่าไม่ถูกปาก
ตอนบ่ายไปดูตลาด Khan El Kalili ซึ่งเป็นตลาดของที่ระลึกและเครื่องประดับ ไกด์สอนวิธีต่อให้เราก่อน กันถูกหลอก จริงๆ แล้วเราไม่มีวันแน่ใจว่าถูกหลอกหรือไม่ เพราะเราดูคุณภาพสินค้าไม่เป็น เรามาชมตลาดนี้เป็นประสบการณ์ชีวิต ไม่สนใจซื้อของ เราบอกเขาว่าไม่สนใจไปชม Star City ซึ่งเป็นศูนย์การค้าใหญ่ซึ่งเดิมมีในรายการทัวร์ ที่ตลาดเรากลับมาก่อนเวลานัด เขาก็เลยพาเราไปเช็คอิน และพักผ่อนที่โรงแรมคอนราด และนัดพาไปกินนกพิราบยัดไส้ข้าวตอน ๕ โมงเย็น
ภัตตาคารนกพิราบยัดไส้ ก็เป็นเรือตั้งอยู่ริมน้ำ มีคนญี่ปุ่นกลุ่มใหญ่มากิน เห็นคนที่มาสั่งนกพิราบยัดไส้กันทั้งนั้น ผมเองคิดว่าเขาน่าจะมีความสร้างสรรค์คิดเมนูอาหารที่ทำจากนกพิราบได้มากกว่านี้ และนกพิราบยัดไส้ก็ไม่ถูกปากเราแต่อย่างใด ถือว่ากินเป็นประสบการณ์
ผมมาคิดทีหลังว่า ถ้าบริษัท Joy Club ต้องการบริการเราให้ประทับใจ วันสุดท้ายนี้น่าจะเสนอพาเราไป Saqqara & Memphis แต่ดูเขาจะสนใจการประหยัดค่าใช้จ่ายมากกว่า
สรุปเราให้คะแนนบริษัททัวร์นี้ในระดับดี ดีกว่าที่เราคาดไว้ และอากาศที่อียิปต์ก็ไม่ร้อนอย่างที่คิด คือเย็นกว่าที่เมืองไทย แต่เขาบอกว่าที่ Upper Egypt จะร้อนมาก เราได้เข้าใจประวัติอารยธรรม ๕ พันปีของอียิปต์สมใจ
หน้า Citadel
หน้าสุเหร่าแห่งโมฮัมหมัดอาลี
ความงามของโดม สุเหร่าแห่งโมฮัมหมัดอาลี
Aquaduct หรือรางส่งน้ำ ชักน้ำโดยระหัดขึ้นราง ให้ไหลตามแรงโน้มถ่วง ไปยังเมือง
Nilometer วัดปริมาณน้ำในแม่น้ำไนล์ ใช้คำนวณภาษีจากเกษตรกร
ตลาดข่าน เอลคาลิลี่
อีกมุมหนึ่งของตลาด ข่าน เอลคาลิลี่
ร้านกาแฟ
รถลา รถม้า วิ่งได้ทุกสภาพถนน
นกพิราบยัดไส้ข้าวผัด
เมื่อผ่าออกเป็นอย่างนี้
วิจารณ์ พานิช
๑๗ มิ.ย. ๕๐
อ่านเรื่องอียิปต์มาตลอดครับ ได้ความรู้เพิ่มเติมอีกมากเลย ผมไปอียิปต์ปี2548 ไปเสนอpaperเรื่องยาเสพติดที่World Psychiatric Association ผมพยายามไปเสนอpaperต่างประเทศมาสิบปีแต่ไม่เคยทำได้สำเร็จเพราะมีหนทางเดียวให้ใช้คือขอบริษัทยา ซึ่งไม่เคยทำและไม่อยากทำ ครั้งนี้สำเร็จเกือบจะวินาทีสุดท้ายเพราะนั่งกินข้าวเช้ากับพี่สุวิทย์ในงานประชุมหลักประกันสุขภาพที่เชียงใหม่ พี่เขาทราบจึงหาทุนจากโครงการT-GLIPให้ไป กว่าจะเสนอpaperแรกสำเร็จก็อายุ 46 ปี ตอนนี้กำลังทำpaperยาเสพติดต่อเนื่องแต่ไม่ค่อยอยากทำให้เสร็จมากนักเพราะเสร็จแล้วก็ไม่ทราบจะหาทุนที่ไหนอีก ถามใครๆก็แนะนำให้ไปหาบริษัทยา ไม่เข้าใจเลย ทำไมประเทศนี้ต้องเป็นแบบนี้
ตอนไปอียิปต์ผมหาแท็กซี่เที่ยวคนเดียวไปทุกที่รอบไคโรครับ ตั้งแต่เมมฟิส ถึงซัคคาร่า และที่กิซ่า วันไปอเล็กซานเดรียซื้อทัวร์1วันไป ประชุมเสร็จเหมาแท็กซี่หน้าโรงแรมเต็มวันพาเที่ยวสุเหร่าขนาดยักษ์ที่มีในไกด์บุ๊คทุกแห่ง ประทับใจมากๆครับ เวลาเดินเข้าไปในสุเหร่าแต่ละแห่งใจจะสงบมาก เดินได้นานไม่เบื่อเลย มหัศจรรย์จริงๆ ผมพักที่โรงแรมสามดาวริมแม่น้ำไนล์ อาทิตย์ตกที่แม่น้ำไนล์สวยงามมาก ประทับใจที่สุดคือทั้งไคโรไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ขายเลย ประทับใจอีกคือข้ามถนนต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวมาก อาศัยว่าโตในกรุงเทพฝึกวิชาข้ามถนนสมัยที่โลกยังไม่มีสะพานลอยมาเก่งแล้ว จึงมาข้ามถนนในไคโรได้ ไม่ตาย
ไคโรรถติดมาก ถ้าจะเที่ยวสุเหร่าทั่วเมืองต้องเลือกวันหยุดครับ รถไม่ติด
เสียดายที่อาจารย์ไม่ได้ไปเมมฟิสหรือซัคคาร่าครับ จะได้เห็นปิรามิดที่มีอายุมากกว่ามหาปิรามิดที่กิซ่า เทคโนโลยีสองแห่งนี้ห่างกันเป็น 1000 ปี กว่าจะเปลี่ยนรูปจากปิรามิดขั้นบันได มาเป็นผิวเรียบๆแบบมหาปิรามิดได้
กลับมาผมใช้ปิรามิดขั้นบันไดที่ซัคคาร่าเป็นแม่แบบสอนเรื่อง Personality Development ของทารกถึงวัยรุ่น และเขียนลงนิตยสาร 2 ตอนจบ ประเมิน(ซี้ซั้ว)เอาเองว่าคนเรียนเข้าใจและชอบ(มาก) มนุษย์เริ่มที่ทารกคือฐานแรกก่อนที่จะก่อร่างสร้างตัวขึ้นไปทีละฐานจนถึงยอดคือวัยรุ่น แต่ละฐานสร้างอย่างไรก็คือแต่ละวัยต้องทำอะไร สร้างแต่ละฐานไม่ดีกว่าจะถึงยอดคือวัยรุ่นก็เละเสียแล้ว
อยากซ่อมวัยรุ่นจึงต้องสร้างฐานใหม่ หรือไม่ก็เทยาจิตเวชใส่ปากวัยรุ่นเหมือนหินปูนที่ครอบปิรามิดองค์ที่ 2 ที่กลุ่มมหาปิรามิด 3 องค์ ปิรามิดองค์ที่ 2 หรือปิรามิดคาเฟรนี้เป็นปิรามิดผิวเรียบขนาดมหามหึมาแต่มีหินปูนครอบที่ยอดครับ