วันก่อนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับหัวหน้าเวรรักษาการณ์วันศุกร์ มาสเตอร์ศิริโชติ ผู้ดูแลรปภ.มาสเตอร์ปรีชา และรปภ.สมชาย สีมา ซึ่งทำหน้าที่ภาคเช้า-เย็นหน้าโรงเรียนเซนต์นิโกลาส
มาสเตอร์ศิริโชติ" ผมรู้ว่ารปภ.เอาใจใส่งาน และเข้มงวดในการทำหน้าที่ แต่สิ่งที่อยากให้สังเกตผมเวลาพูดกับผู้ปกครอง คือต้องพูดให้เพราะๆ นุ่มนวล "
รปภ.ยิ้ม" ผมก็เหนื่อย แต่ผมก็ตั้งใจทำให้ดีที่สุด มีอะไรก็บอกได้แต่บางทีรถที่มาจอดก็จอดซ้อนคัน จอดขวางทางม้าลายเด็กก็ข้ามไม่ได้ เด็กบางคนก็ข้ามไม่ค่อยดูรถ"
จากการพูดคุยกันทำให้ได้ข้อสรุปว่า วันจันทร์ที่ ๑๘ มิถุนายน ๕๐ หลังขั้นตอนเคารพธงชาติและกิจกรรมหลักแล้ว เราจะให้รปภ.สมชายมาพูดกับเด็ก แต่จะใช้การสัมภาษณ์แทนเพราะ รปภ.สมชายพูดไม่เก่งต่อหน้าเด็กๆ คุณครูจินตนา ช่วยดำเนินการให้ นักเรียนตั้งใจฟังมากเพราะเคยเห็นแต่ลุงรปภ.เป่านกหวีดหน้าโรงเรียน วันนี้มาพูดหน้าเสาธง
"สวัสดีครับนักเรียน ผมรักเด็กๆทุกคน รักเหมือนลูกเหมือนหลานผมเองอยากให้เด็กทุกคนปลอดภัยเวลาข้ามถนน"
เสียงเหน่อๆ กับคำพูดซื่อๆดูจะได้ใจเด็กๆทุกคน เพราะเด็กๆตั้งใจฟังมาก แต่สิ่งที่ครูหวังอยู่ลึกๆคือ การข้ามถนนด้วยความระมัดระวัง ไม่วิ่งไปก่อน และบอกผู้ปกครองให้จอดรถบริเวณที่กำหนด เท่านี้ก็ชื่นใจแล้ว
