อย่าคาดหวังว่าเค้าจะเหมือนเรา

ช้านไปอเมริกาคนเดียวด้วยความมั่นใจ ทั้งๆที่ไม่เคยไปมาก่อน แต่ช้านถือคติไม่ลองไม่รู้ แต่ในที่สุดช้านก็ไปถึงจุดหมายด้วยความสนุกช้านไปอยู่ที่ Texas กับโฮสเป็นสัตวแพทย์ วันแรกเค้าต้อนรับช้านดีมาก โฮสพ่อเพิ่งประสบอุบัติเหตุรถยนต์จะอยู่บ้าน โฮสมัมไปทำงาน โฮสพ่อ จะเป็นคนไม่ชอบเก็บอารมณ์เสียงดัง โวยวาย แต่เค้าไม่เคยโวยวายกับช้านนะ  ช้านก็ทำตัวดีนะช่วยงานเล็กๆน้อย แต่ช้านมีความรู้สึกขัดแย้งอยู่ว่าโฮสพ่อชอบจับผิด ทำอะไรก็ไม่ดี จากคนที่พูดเก่งอย่างช้านกลายเป็นคนไม่พูด อะไรก็ได้ น้ำหนักลดอย่างเห็นได้ชัด  จนในที่สุดขอเปลี่ยนโฮสใหม่ แต่ในระหว่างที่รอโฮสใหม่ช้านก็ยังต้องอยู่บ้านหลังนี้เพื่อรอ คนดูแลที่นู่นสัญญาว่าจะหาโฮสใหม่ให้แต่ใครจะรู้ว่าจริงๆเค้าไม่ได้ทำอะไรเพื่อช้านเลย เหมือนเค้าตกลงกับโฮสพ่อว่าอย่าพึ่งหาให้นะให้  จนในที่สุดช้านรอนานมาก แล้วได้แอบอ่านข้อความบางอย่างทำให้รู้ว่าโฮสแอบใส่ร้ายช้านอย่างรับไม่ได้ และคนดูแลก็ไม่ทำงาน แถมยังเข้าข้างโฮส ในที่สุดช้านก็ตัดสินใจกลับเมืองไทยโดยเร็ว     เพราะช้านรับไม่ได้กับคนตีสองหน้า ต่อหน้าทำดีลับหลังใส่ร้าย กับคนไม่ทำงานรับปากแต่ไม่ทำ (เรื่องโฮสช้านมีแย่ๆ กว่านี้นะแต่ไม่ขอเล่า)  เรื่องนี้ให้แง่คิดว่า ไม่ว่าสังคมไหนย่อมมีการใส่ร้ายกัน จงทำใจให้ได้แล้วจะมีความสุข