ความทรงจำเก่าๆ ที่มีต่อเพื่อนพี่ๆ ทำให้ต้องเกิดบันทึกนี้ขึ้น

ตลอดการทำงานที่ผ่านมา ตัวดิฉันเองได้สูญเสียเพื่อนๆสุดที่รัก  ที่จากไปโดกยไม่มีวันกลับแล้ว    ที่เดินมาในเส้นทางของวิชาชีพจิตวิทยา  ทั้งคู่เป็นสาวโสด และจบปริญญาโททางด้านจิตวิทยาทั้งคู่

คนแรก    คือ คุณอโนทัย  เจริญทรัพย์   เป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ เสียเมื่อปี 2541  อายุ 34  ปี   ด้วยโรคภูมิแพ้

คนที่ 2  คือ คุณปิ่นทิพย์  ชะเอม   เป็นคน จังหวัดปทุมธานี  เธอเสีย เมื่อ ปี 2549  อายุ 42 ปี   ด้วยโรคฝีในตับ

เมื่อย้อนไปในชีวิตการทำงาน ที่องค์กรพัฒนาเอกชนแห่งหนึ่ง ทุกคนมีความสุขร่วมกัน  เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน  มีอะไรจะช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน  เพื่อนทั้งคู่เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการให้คำปรึกษา เราเป็นทีมงานในการเป็นครูฝึกทำงานร่วมกัน  ได้แต่คิดว่าคนเราก็ได้เดินทางมาใช้ชีวิตในโลกกลมๆ ช่วงเวลาหนึ่ง  คงจะเหลือไว้  แต่ ความทรงจำเท่านั้นเอง

ในเส้นทางของการทำงาน  จะมีทั้งความสุข และความทุกข์  ปะปนกันไป ทุกคนไม่เคยท้อ  มีแต่ความเสียสละและเป็นผู้ให้  ทั้งชีวิตส่วนตัวและการทำงาน  ที่ผ่านมาพวกเราเป็นทีมครูฝึกร่วมกัน  ในแต่ละปีจะใช้ชีวิตเดินทางไปทั่วทุกจังหวัดของประเทศไทย  ในการจัดโครงการ หรือกิจกรรมให้กับนักเรียนทั่วประเทศไทย  ทำให้ชีวิตได้เรียนรู้  แลกเปลี่ยน  การอยู่ร่วมกัน   ความเป็นเพื่อน  ความเป็นพี่เป็นน้อง

 ตัวดิฉันเอง จะเป็นรู่นน้องที่อายุน้อยกว่าใคร ในบรรดาเพื่อนๆทีมงาน จะได้รับความเอ็นดูจากผู้อาวุโสมากกว่า

การเดินทางร่วมกันในต่างแดน เคยไปเที่ยวประเทศแถบยุโรปด้วยกัน  คือ เนอเธอร์แลนด์,  ฝรั่งเศส

และประเทศสหรัสอเมริกา  ทำให้แต่ละบุคคลมีความสุขมากๆ และนึกถึงอดีตที่ผ่านมา  เมื่อนำภาพเก่าๆมาดู   ทำให้นึกถึงความทรงจำ  ที่ดีๆ  ที่เคยได้ทำงานร่วมกัน ไปท่องเที่ยว  สนุกด้วยกัน  เรียนด้วยกัน  ตลอดระยะการคบกันมากกว่า 10 ปี  ทำให้คิดถึงความดีที่ พี่ทั้งสองได้กระทำไว้มากมาย  และคงเหลือไว้ในความทรงจำเก่าๆที่เพื่อนมีต่อเพื่อน

สำหรับผู้บันทึกบล็อกนี้ค่ะ   วันนี้ ไม่มีเพื่อน และพี่ที่แสนดีแล้ว แต่ก็จะตั้งใจใสการทำงานช่วยเหลือสังคมต่อไป และ ขอให้ทั้งคู่ไปสู่สุคติ