เจอเพื่อนเก่า

16/6/07 วันนี้ผมรู้สึกปวดหัวมาก เนื่องจากเมื่อคืนนี้พักผ่อนน้อยด้วยมีภารกิจกินเลี้ยง 2 งาน  พอสลึมสลือ สะดุ้งตื่นเมื่อมีคนมาเรียก ลักษณะเหมือนเป็นกรรมกรรับจ้างแถมมีกลิ่นเหล้าเล็กน้อย  เขาถามผมว่า ใช่สมชาย ชินมั้ย ผมว่าใช่ เขาว่าจำเขาได้มั้ย เขาชื่อ บุญเจิด  ผมลองทบทวนดูก็นึกได้ว่าเป็นเพื่อนเรียนสมัยมัธยมศึกษาตอนต้น  ก็เลยนั่งคุยกัน มันทำให้ผมรู้สึกถึงความแตกต่างของชีวิตคนเหลือเกิน ทั้งที่ตอนเริ่มต้นก็น่าจะใกล้เคียงกัน  เพื่อนผมเขาบอกว่าตอนนี้เขาทำงานรับจ้างรายวันวันละ 200 บาท เป็นกรรมกรแบกหาม พอดีวันนี้น้องชายที่ทำงานด้วยกันชวนดื่มเหล้าก็เลยดื่มไปด้วย แล้วทำให้ไม่ได้ทำงาน ซึ่งปกติเขาวางแผนว่าจะต้องได้ทำงานทุกวันจึงจะมีรายได้ที่เพียงพอใช้ไปวัน ๆ หนึ่ง  ซึ่งเทียบกับเพื่อนอีกคนหนึ่งที่เราพูดถึงกัน เขามีตึกในครอบครองมูลค่ากว่า 20 ล้าน นี่คือความแตกต่าง  และเลยเถิดไปถึงบุญเจิดได้บ่นว่า ถ้าพ่อแม่สนใจเรามากกว่านี้ เราคงตั้งใจเรียน และคงไม่ตกระกำลำบากอย่างทุกวันนี้ มันทำให้ผมนึกถึงบทเรียนตอนเด็ก “พ่อแม่รังแกฉัน”  ซึ่งผมก็เคยอธิบายให้ลุกชายฟังว่าถ้าเราตั้งใจเรียน จะทำให้เรามีความชาญฉลาด เมื่อมีความชาญฉลาด จะทำให้เรามีทางเลือกในการประกอบอาชีพมากขึ้น เพราะไม่งั้นทางเลือกของเราจะแคบมากจนเรา ไม่มีทางเลือกอะไรเลย