ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง

ตั้งตนให้อดทนในสิ่งที่ไม่ชอบ หรือยากกว่า ด้วยสติปัญญาที่มีจึงยอมอดทนไม่ตามใจเด็กนักเรียนที่อยากซื้อทุกอย่างที่เห็นหากเราเป็นแม่ค้าทั่วไปก็ต้องขายด้วยความยินดี รับขายเพื่อได้เงิน   แต่ความเป็นครู หากเห็นอะไรที่นักเรียนไม่ควรใช้หรือไม่จำเป็นจะต้องใช้ ต้องใจเย็นอดทนพูดให้นักเรียนเข้าใจ บางครั้งแม้กระทั่งผู้ปกครองที่ตามใจลูกด้วย เช่นเด็กหระถม 1-3 อยากซื้อดินสอกด เราก็ต้องบอกเหตุผลว่าลายมือจะเสีย แถมไส้ดินสอหักบ่อยสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ ซึ่งได้พยายามหาดินสอกดที่ไส้ใหญ่มาให้ใช้แล้วบางทีผู้ปกครองบอกไม่เป็นไรมีเงินซื้อ เราต้องอธิบายว่าลายมือเสียแล้วเสียเลย และเป็นความหวังดีนะที่ไม่ขาย มีผู้ปกครองส่วนใหญ่เข้าใจ จึงคิดว่าอดทนขัดใจเพื่อให้นักเรียนใช้เงินอย่างมีเหตุผลตามความจำเป็น และให้รู้จักการอดทนรอคอยด้วย ครูเองก็อดทนเวลาถูกต่อว่า หรือเด็กพูดสื่อสารกันไม่เข้าใจก็ค่อยซักถามจนรู้หรือถามครูว่าจริงอย่างที่เด็กบอกไหม จะได้บริการให้ตรงตามที่ต้องการไม่ใช่ซื้อของแล้วไปทิ้งๆ ขว้างๆ เป็นขยะอีก ขอบคุณผู้ซื้อทุกครั้งขออภัยหากทอนเงินผิด หรือเงินหล่นจากมือ เป็นต้น

ผู้ให้ข้อมูล     ครูธีรวัลย์    งามสันติกุล

ตำแหน่ง       หัวหน้างานสหการ