อนุทิน #67725

แหงนผ่อต๊องฟ้า หน้าฤดูฝน เมฆหมอกลอยวน เมฆฝนบดฝ้า
พาหื้อหวันไหว ในใจแห่งข้า เหมือนเหล่าเมฆา มืดครึ้ม
ง่อมแต๊เนอเฮา นั่งเหงากึ๊มงึ้ม มันตึงบ่ปลื้ม เลยนา
จีวิตข้าน้อย มันด้อยแต๊หนา ขอวอนเตวา มาโผดสักหน้อย.

เขียน:

ความเห็น (0)