อนุทิน #65081

วันนี้ต้องมีการบันทึกเอาไว้เป็นประวัติศาสตร์ เพราะการเดินทางที่ยาวไกล ไม่คาดคิดว่าจะได้ประสบพบเจอ แรกเดิมทีที่เราเดินทางไปสิกขิม และพักอยู่เมืองกางต็อกประมาณ ๘-๙วัน จากนั้นก็ได้เวลากลับ นั่งรถลงมารอรถไฟที่สถานีนิวจาลไบกุรี รถมีกำหนดออกเดินทาง ๐๔.๑๐ น. ฉะนั้นต้องพักรอหนึ่งคืน ทีแรกว่าจะนั่งๆเดินๆรอที่สถานี พอดีเขามีบริการห้องพักสำหรับผู้เดินทางที่มีตั๋วไปแสดง เลยใช้สิทธิ์แต่กว่าจะได้มาก็กินเวลาไปกว่าชั่วโมง สุดท้ายได้ห้องพัก อาบน้ำ สบาย ๆ จนถึงเวลากำหนดก็ปรากฏว่ารถไฟช้ากว่าปกติหนึ่งชั่วโมง ไม่เท่าไหร่หรอก สุดท้ายรถก็มาและได้เดินทาง เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ตามประสารถไฟแขก แต่ที่แปลกใจคือ ทำไมมันนานมาก ยังไม่ถึงจุดหมาย สถานีมูคัลสาหร่าย ปกติรถจะถึงประมาณ ๑๘.๓๐ น. แต่นี่ปาเข้าไปเที่ยงคืนก็ยังไม่ถึง พากันนั่งใจจดใจจ่อ จนสุดท้ายผู้นำทางบอกเราว่าถึงซะที ก็พอดี ตีสี่ครึ่ง ครั้งหนึ่งในชีวิตเลยบันทึกเอาไว้เป็นความทรงจำ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)